დაბადება 20:13

...მომეკლათ და თქვენ არ მიეთვისებინათ, მაინც ამ შემთხვევაშიც არ მითქვამს სიცრუე. შეხედე, როგორ ცდილობს მართალი დაამტკიცოს, რომ აქაც არ მოუტყუებია. თუ გინდათ ყველაფერი ზუსტად იცოდეთ ჩემგან, ამბობს, მაშინ მოისმინეთ თავად ის თათბირი, რომელიც ჩვენ შორის იყო. „და იყო, ოდეს გამომიყუანა მე სახლისაგან მამისა ჩემისა" (დაბ 20:13). აქ ყურადღება მიაქციე მართლის დიდ სიბრძნეს — როგორ აჩვენებს მათ, საკუთარ თავზე თხრობისის რიგში, რომ იგი თავიდანვე ღვთის რჩეულთა შორის იყო, რომ თავად ღმერთმა გამოიწვია იგი სახლიდან და მათ ქვეყანაში მოიყვანა, რომ მეფეს შეეცნო — იგი ღვთის წინაშე დიდი კადნიერების მქონე ადამიანთაგანია. „ოდეს, — ამბობს, — გამომიყუანა მე სახლისაგან მამისა ჩემისა, ვარქუ მას: ესე სიმართლე ჰყო ჩემდა მომართ ყოველსავე ადგილსა, ვიდრეცა შევიდეთ მუნ, თქუ ჩემთჳს, ვითარმედ ძმაჲ ჩემი არს". რადგან ზემოთ თქვა: „ვთქუ, ნუუკუე არა იყოს ღმრთისმსახურებაჲ ადგილსა ამას", და ეჩვენებოდა, რომ ამ სიტყვებით მათ ზედმეტად შეურაცხყო, — ამ საყვედურის ძალა რომ შეერბილებინა, ახლა ამბობს: ნუ იფიქრებთ, რომ ჩვენ ასე მხოლოდ თქვენ მიმართ გადავწყვიტეთ. არა, ჯერ კიდევ მაშინ, **„ოდეს გამომიყუანა მე სახლისაგან მამისა ჩემისა, ვარქუ მას: ესე სიმართლე ჰყო ჩემდა მომართ ყოველსავე ადგილს...