დაბადება 7:2

...ამ წარღვნასთანაც. უფალი, როგორც შვილთმოყვარე მამა, ყოველივეს ჩვენი მოდგმის მიმართ მზრუნველობით აკეთებს. ხოლო რათა მისი სიყვარულის სიდიადე დღეს ჩვენთვის შეთავაზებულული საკითხავიდანაც შეიცნო, მოვისმინოთ თავად საღვთო წერილის სიტყვები. გუშინ ნეტარმა მოსემ გვამცნო, რომ "ამაღლდა წყალი ქუეყანასა ზედა ასერგასის დღე" (დაბ 7:24); აქ შეჩერდა ჩვენი სწავლება; დღეს ის ამბობს: "და მოეჴსენა ღმერთსა ნოესი და ყოველთა მჴეცთა, და ყოველთა საცხოვართა, და ყოველთა მფრინველთა და ყოველთა ქუეწარმავალთა, რაოდენნი იყვნეს მის თანა კიდობანსა შინა" (დაბ 8:1).

3. „მოეხსენა ღმერთსა ნოესი" — ნოეს რწმენა და მოთმინება (8:1-3)

შეხედე აქაც, რა მოწყალებაა საღვთო წერილისა! "მოეჴსენა, — ამბობს, — ღმერთსა". მოდით, საყვარელნო, ეს სიტყვები ღვთისშვენიერად გავიგოთ და არა იმ უხეში აზრით, რომლის მიხედვითაც ჩვენი უძლური ბუნება ჩვეულად ხვდება. ეს გამოთქმა — "მოეჴსენა" — ღვთის გამოუთქმელი არსების მიმართ უღირსია, მაგრამ ჩვენი უძლურების გათვალისწინებით შესაფერისად არის ნახმარი. "მოეჴსენა, — ამბობს, — ღმერთსა ნოესი". ზემოთ წერილმა, როგორც უკვე განვუმარტეთ, საყვარელნო, გვითხრა, რომ ორმოცი დღისა და ამდენივე ღამის განმავლობაში წვიმდა,...

...ის სიმაღლის შესახებ რომ გვაცნობა, ესე იგი, რომ მთების მწვერვალებს ზემოთ თხუთმეტი წყრთით ავიდა, წერილი, თავისი ჩვეული ზედმიწევნითობით, კიდევ ამბობს: „და მოკუდა ყოველი ჴორცი მოკუდავი ქუეყანასა ზედა... და ყოველი კაცი. და ყოველი, რაოდენსა აქუნდა სული სიცოცხლისაჲ, და ყოველი, რაოდენი იყო ჴმელსა ზედა, მოკუდა" (დაბ 7:21-22). უმიზეზოდ კი არ შენიშნა წერილმა, რომ ყოველი, ვინც ხმელეთზე იყო, მოკვდა, არამედ იმისთვის, რომ შეიტყო: ყველა დაიღუპა, მხოლოდ მართალი გადარჩა კიდობანში მყოფ ყველასთან ერთად, — რადგან ისინი წინასწარ, ხმელეთი რომ დატოვეს, ღვთის ბრძანებისამებრ კიდობანში შევიდნენ. „და აღჴოცა ყოველი აღმდგომი, რომელი იყო პირსა ყოვლისა ქუეყანისასა" (დაბ 7:23). შეხედე, როგორ წერილი ერთხელ, ორჯერ და მრავალჯერ გვაცნობებს, რომ საყოველთაო დაღუპვა მოხდა და არცერთი არსება არ გადარჩა, არამედ ყველა წყალში დაიხრჩო — ადამიანებიც და ცხოველებიც. „დაშთა მხოლოდ ნოე და მისთანანი, რომელნი იყუნეს კიდობანსა შინა. და ამაღლდა წყალი ქუეყანასა ზედა ასერგასის დღე" (დაბ 7:23-24). ამდენ დღეს წყალი კვლავ მატულობდა. აქ კვლავ იფიქრე მართლის განსაკუთრებულ დიდსულოვნებასა და მამაცობაზე. რა არ გადაიტან...

...ილ თაობაში. „შენ გიხილე მართლად"; მხოლოდ შენ გიპოვე მადლიერი; მხოლოდ შენ დაგინახე სათნოებაზე ბეჯითად მზრუნველი; შენ ერთი გამოჩნდი მართალი ჩემს წინაშე, მაშინ, როცა ესენი ყველანი თავს იღუპავდნენ, — შენ გიბრძანებ, მთელი სახლით კიდობანში შეხვიდე; „ხოლო საცხოვართაგან წმიდათა" გიბრძანებ „შვიდ-შვიდი" შეიყვანო (დაბ 7:2). რადგანაც ადრე ბრძანა, ყველა ცხოველისგან უგამორჩევლად თითო წყვილი შეეყვანა, ახლა ამბობს: „წმიდათა შვიდ-შვიდი, არაწმიდათა ორ-ორი, მამალი და დედალი". შემდეგ, ამის მიზეზის საჩვენებლად, დაუმატა: „დამარხვად თესლი ყოველსა ქუეყანასა ზედა" (დაბ 7:3). აქ ადგილობრივია ვიკითხოთ და განვიხილოთ, საიდან შეიტყო მართალმა, რომელი ცხოველი იყო წმიდა და რომელი არაწმიდა? მაშინ ხომ ჯერ არ არსებობდა ის განყოფა, რომელიც მოსემ მოგვიანებით იუდეველთათვის შემოიღო. მაშ, როგორ შეიტყო ნოემ? თავისით, ბუნებაში ჩადებულ მოძღვრებაზე დაყრდნობით; და მისი გონებაც ამაში ერკვეოდა. რა თქმა უნდა, ღვთის ქმნილებებს შორის არცერთი არ არის არაწმიდა. მართლაც, როგორ შეიძლება რომელიმე ქმნილების არაწმიდად მოხსენიება, როცა მათ შესახებ ერთხელ ზეგარდმო განჩინება ითქვა და საღვთო წერილმა თქვა: **„და იხილნა ღმერთმან ყოველნი, რაოდენნი ქმნნა,...