ეფესელთა მიმართ 2:8

თარგმანი: მადლით გამოჴსნა არს მოტევებაჲ პირველ გარდასრულთა ბრალთაჲ, რომელი-ესე მოგუემადლა ჩუენ სარწმუნოებისა მიერ, რაჟამს გურწმენა ქრისტეს მიმართ, და გამოვიჴსნენით მის მიერ მონებისაგან ეშმაკთა და ვნებათაჲსა. ხოლო თჳთ სარწმუნოებაჲ იგი, მომატყუებელი ყოველთა კეთილთაჲ, არა თავით თჳსით მოვიგეთ, არამედ ღმერთმან მოგუანიჭა.

...მაშ, იხილე, ეს კორნილიუსის შემთხვევაში მოხდა: მას ეს თავისთავად არ უპოვია, არამედ ღმერთმა მოუწოდა, რადგან მან წინასწარ საკუთარი თავი ღირსად მოამზადა. სწორედ ამიტომ პავლეც, როცა რწმენაზე საუბრობდა, ამბობდა: „და ესე არა თქუენგან, არამედ ღმრთისა ნიჭი არს:“ (ეფეს 2:8). თუმცა იგი სათნო საქმეთა გარეშე არ გტოვებს. რადგან თუ მიზიდვა და მოყვანა მისია, მაინც მორჩილ სულსაც ეძებს და მაშინ თავის მხრივ შეწევნას აძლევს. ამიტომაც პავლე სხვაგან ამბობს: „რომელნი-იგი ბრძანებით ჩინებულ არიან“ (რომ 8:28). რადგან ჩვენი სათნოებისა და ცხონების საქმეები იძულებით არ აღსრულებულა. მაგრამ თუმცა უმეტესი მას ეკუთვნის, თითქმის ყოველივეც კი, მაინც ჩვენც დაგვიტოვა რაღაც მცირე, რათა გვირგვინთა მიზეზიც ღირსეული სახით გამოჩნდეს.

სწორედ ამიტომ პავლემ, როცა თქვა: „ხოლო გუაქუს ჩუენ იგივე სული სარწმუნოებისაჲ“ (2 კორ 4:13...