იოანეს სახარება 1:32

თ ა რ გ მ ა ნ ი: გამოაჩინებს, ვითარმედ სულისა წმიდისა მიერ იცნა იგი, ხოლო კუალად რაჲთა არავინ მოიგონოს, ვითარმედ საჴმარ მისა იყო გარდამოსლვაჲ სულისა წმიდისაჲ, ვითარცა-ესე ჩუენდა საჴმარ არს, ისმინე, ვითარ ამასცა იჭუსა დაჰჴსნის და გამოაჩინებს, ვითარმედ გარდამოსლვაჲ სულისაჲ ქრისტეს ქადაგებისათჳს იქმნა, რამეთუ თქუა:

...15,27,30) და ვითარმედ: „არა ღირს ვარ საბელსა ჴამლთა მისთასა განჴსნად“; (იოან. 1,27) და ვითარმედ: „იგი ნათელს-სცემს სულითა წმიდითა და ცეცხლითა“; (შდრ. იოან. 1,33) და ვითარმედ: „ვიხილე სული წმიდაჲ გარდამომავალი და დადგრომილი მის ზედა“; (შდრ. იოან. 1,32) და წამა, ვითარმედ: „ესე არს ძჱ ღმრთისაჲ“. (იოან. 1,34) და არავინ ისმინა მისი, არცა ვინ ჰკითხა, თუ: ვისთჳს იტყჳ ამას? ხოლო მან კუალად თქუა, ვითარმედ: „აჰა ტარიგი ღმრთისაჲ, რომელმან აღიხუნა ცოდვანი სოფლისანი“, (იოან. 1,29) და ესრეთცა არა მოვიდეს გულისხმის-ყოფად. ამისთჳს აიძულა კუალად თქუმად მათვე სიტყუათა, რაჲთა სიტყჳთა თჳსითა, ვითარცა საჴნველითა, ფიცხელი იგი ქუეყანაჲ გონებათა მათთაჲ მოჴნას, და დასთესა მას შინა თესლი კეთილი. ამის-თჳსცა განაგრძობს სიტყუასა თჳსსა, რამეთუ ერთი იყო მოსწრაფებაჲ მისი - რაჲთამცა ოდენ ქრისტე გულისხმა-უყო მათ. რამეთუ იცოდა, ვითარმედ უკუეთუ ოდენ იცნან იგი, არღარა იჴმარონ სხჳსაგან მისთჳს სწავლაჲ. და ესრეთცა იქმნა, რამეთუ მი-რაჲ-ვიდეს მოწაფენი და ესმა მისგან ერთსა ოდენ მწუხრსა, არღარა მიიქცეს იოვანეს მიმართ, არამედ ესრეთ შეეყვნეს მას, რომელ...