თ ა რ გ მ ა ნ ი: ესე იგი არს, ვითარმედ: უკუეთუმცა გენება, რაჲ-თამცა ჭეშმარიტებისაებრ საქმეთაჲსა შეიწყნარებდით სარწმუნოებასა, მემცა საქმეთა მიერ სარწმუნო-გყვენ თქუენ. ვინაჲთგან უკუე არა ესრეთ გნებავს თქუენ, ამისთჳს იოვანეს მიმართ მიგიყვანებ. არა თუ მისი წამებაჲ მეჴმარების, არამედ ყოველსავე ღონესა ვიქმ, რაჲთამცა თქუენ სცხოვნდით. და მაქუს წამებაჲ უზეშთაესი იოვანესა საქმეთა ჩემთა მიერ, არამედ მე ესე მნებავს, რაჲთა რომლითაცა ღონითა მოგიყვანნე თქუენ სარწმუნოებად. და ენება მხილებაჲ მათისა გონებისაჲ, ვითარმედ მცირედ ჟამ ინებეს სიხარული მის მიერ, და დაუდგრომელი იგი გონებაჲ მათი მოასწავა და სანთელად სახელ-სდვა იოვანეს, რაჲთა გამოაჩინოს, ვითარმედ არა თუ თავით თჳსით აქუნდა ნათელი, არამედ მადლისაგან სულისა წმიდისა. და ესე რაჲ აჴსენა, ამხილა, ვითარმედ მისვე გონებისაგან, რომლითა იგი შეურაცხ-ყვეს, მითვე ვერცა ქრისტესი ჰრწმენა, რამეთუ ჟამ ერთ მოიგეს მისა მიმართ სარწმუნოებაჲ; თუ არა, უკუეთუმცა არა ესრეთ ექმნა, ადრემცა მოეყვანნეს მას იგინი იესუჲს მიმართ. და გამოაჩინნა იგინი ყოვლით კერძო, ვითარმედ არა ღირს წყალობისა არიან, და მეყსეულად შესძინა და თქუა:
იოანეს სახარება 5:36
35. ის იყო სანთელი, რომელიც იწვის და ანათებს, თქვენ კი ისურვეთ ერთხანს გეხარათ მისი სინათლით.36. ხოლო მე უკეთესი მოწმობა მაქვს, ვიდრე მოწმობა იოანესი: საქმენი, მამამ რომ მომცა აღსასრულებლად, თვით ჩემს მიერ ქმნილი საქმენი მოწმობენ, რომ მამისგან ვარ მოვლინებული.37. ასე რომ, მამამ, რომელმაც მომავლინა, თვითონვე იმოწმა ჩემთვის. თქვენ არც მისი ხმა გსმენიათ ოდესმე და არც ხატება გიხილავთ მისი.
იოანეს სახარება თავი 5