იობი 1:10

...ს რაიმე საშინელი შეემთხვეს; მაგრამ თუნდაც დროებით შეემთხვეს, კეთილად დასრულდება. ეს მთელი სახლისთვის ფარსა და შუბზე მეტად იქნება.

მოისმინე, რას ამბობს ეშმაკი იობის შესახებ: „ანუ არა შენ მოზღუდეა გარემო მისა და შინაგანი სახლისა მისისაჲ?“ (იობ 1:10). რატომ? მოუსმინე თვით იობს, რომელიც ამბობს: „თუალი ვიყავ ბრმათაჲ და ფერჴი მკელობელთაჲ, რამეთუ ვიყავ მამაჲ ობოლთა“ (იობ 29:15–16). როგორც ის, ვინც თავს სხვისი უბედურებებისგან არ წყვეტს, როცა თანატკივილში სწავლობს, არასოდეს თავის საკუთარ უბედურებებშიც კი არ განიცდის რაიმე ბოროტს, ასევე ის, ვისაც თანალმობისგან მომავალი მწუხარების ტარება არ სურს, ყოველივე ამას თავისაში იხილავს. და როგორც სხეულში ხელი, როცა ფეხი ლპება, თუ თანალმობას არ გამოიჩენს, ჭრილობას არ გაწმენდს, წამალს არ დაადებს და ჩირქს არ ჩამობანს, ამას თავის საკუთარ ბოროტებებში განიცდის, და ის, რომელმაც არ ინება სხვას ემსახუროს, როცა თვითონ ამ ტანჯვაში არ იყო, თავადაც ამავე ტანჯვას...

...ჩვენ კი, ვიცით, რომ მას ძლიერ ვაჯობებთ, და მაინც არ ვიფხიზლებთ? ხოლო ის, რომ იგი უცოდნელად გვესხმის თავს, იობის მაგალითზე გამოჩნდა. რადგან ის ბოროტი დემონი ღმერთს ეუბნებოდა: „ანუ არა შენ მოზღუდეა გარემო მისა და შინაგანი სახლისა მისისაჲ?" (იობ 1:10). და კვლავ: „არამედ მიავლინე ჴელი შენი და შეახე ყოველსა, რავდენი-რაჲ აქუს. პირითა ღათუ გაკურთხევდეს." (იობ 1:11). ასე სცდის იგი. თუ რამეს სუსტს დაინახავს, ხელს ჰკიდებს; თუ ძლიერს დაინახავს, განეშორება. და ამბობს: „და ცუდად იყოს შრომაჲ იგი ჩუენი." (1 თეს 3:5). ყველამ მოვისმინოთ, როგორ იღწვოდა პავლე. მან არ თქვა: „საქმე", არამედ: „შრომაჲ იგი ჩუენი"; არც თქვა: „თქვენ დაიღუპებით", არამედ: „შრომაჲ იგი ჩუენი" (1 თეს 3:5). ასე რომ,...