1. და მოვიდეს წიაღ ზღუასა მას, სოფელსა მას ღადარინელთასა. 2. და ვითარცა გამოვიდა იგი ნავით, მეყსეულად მოეგებვოდა მას საფლავებისაგან კაცი, რომლისა თანა იყო არაწმიდაჲ სული, 3. რომელსა საყოფლადვე აქუნდა საფლავები და არცაღა ჯაჭუებითა ვის ჴელ-ეწიფა შეკრვად იგი. 4. რამეთუ მრავალ გზის ჯაჭჳთა და ბორკილითა შეკრულ იყო იგი და განხეთქის და შემუსრის, და არავის ეძლო დაყენებად მისა. 5. და მარადის ღამე და დღე საფლავებსა და მთათა გარე იქცევინ, ღაღადებნ და დაიკოდნ თავსა თჳსსა ლოდითა.
უფრო...
...სამოსელი არა შეემოსა და სახლსა შინა არა იყოფებოდა, არამედ საფლავებსა. და შებორკილიან იგი ჯაჭჳთა და საკრველითა, და განხეთქნის საკრველნი და იდევნებინ უდაბნოთა“. ხოლო მარკოზ ამასცა შესძინებს, ვითარმედ: „მთათა გარე იქცევინ და ღაღადებნ და დაიკოდნ თავსა თჳსსა ლოდითა“. აწ უკუე ორთა მათ მახარებელთა ერთისა მისთჳს ფიცხელისა მის და სასტიკისა ყვეს თხრობაჲ თჳსი და მეორისაჲ მის დაიდუმეს, ხოლო მათე ორ-თათჳსვე თქუა. ესე უკუე, ვითარცა ვთქუ, არა ცილობაჲ არს, არცა წინააღდგომაჲ.
იხილეთ უკუე ეშმაკთა მათ ძრწოლაჲცა და ურცხჳნოებაჲ, „მოხუედიო უწინარეს ჟამისა ტანჯვად ჩუენდა“. ამას ვერ იტყოდეს, თუ არა ღირს ტანჯვისა არიან, არამედ ევედრებოდეს არა მიცემად იგინი სატანჯველ-თა პირველ ჟამისა. რამეთუ ვინაჲთგან პოვნა იგინი უფალმან ესევითართა მათ უღმრთოებათა შინა, ვითარ დაბადებულთა მისთა ესრეთ უწყალოდ სტანჯვიდეს და ძჳრ-ძჳრად ჰგუემდეს, ჰგონებდეს, ვითარმედ გარდარეულისა მისთჳს უკეთურებისა მათისა აწვე მისცნეს იგინი სატანჯველსა, პირველ განწესებულისა მის ჟამისა ტანჯვისა მათისაჲსა. ამისთჳს ევედრებიან, რაჲთა არა ტანჯნეს იგინი პირველ მის ჟამისა, და რომელთა საკრველნი რკინისანი ვერ იმჭირვიდეს, მოვლენ მის წინაშე კრულნი კრულებითა ბრძ...