მეორე რჯული 32:15

...უშორებია¹. ხოლო რამდენად მძიმე იყო მათთვის განცხრომა, მოისმინე მოსესგანაც, რომელიც ამბობს: „ჭამა იაკობ, განძღა და შეჰზრიობდა საყუარელი იგი, განსუქნა, განსხუა, განიშუა“ (მეორ 32:15). არის კიდევ სხვა მიზეზიც. რადგან იმისათვის, რომ შეზღუდულნი ბოლოს ხარებზე მისულიყვნენ და ცხვრები დაეკლათ, მან სამართლიანად, აპისისა და ხბოს გამო, დანარჩენთაგან შემოაკავა; რადგან ის უწმინდურია, უმადური, ბილწი და შეგინებული.

3.

„ამას ასწავებდ“ (1 ტიმ 4:6), „ამას იწურთიდ“ (1 ტიმ 4:15); რადგან სიტყვები „იზარდებოდი სიტყჳთა სარწმუნოებისაჲთა“ (1 ტიმ 4:6) სწორედ ამას ნიშნავს. მხოლოდ სხვებს კი ნუ შეაგონებ, ამბობს, არამედ შენ თვითონაც ამაში გქონდეს წვრთნა. რადგან ამბობს: **„იზარდებოდი სიტყჳთა სარწმუნოებისაჲთა და კეთილითა მოძ...

...ობისგანგან? ნახე, როგორ საღვთო წერილიც შემდგომში მუდმივად გმობს მეინახეობას და ამბობს – ერთგან: „და დასხდა ერი იგი ჭამად და სუმად და აღდგეს სიმღერად" (გამ 32:6), ხოლო სხვაგან: „ჭამა... განძღა და შეჰზრიობდა საყუარელი იგი, განსუქნა, განსხუა, განიშუა... და განუდგა" (მეორ 32:15). სოდომის მცხოვრებლებმაც ამით, სხვა დანაშაულთა გარდა, ღვთის შეუწყნარებელი რისხვა დაიმსახურეს. მოისმინე, რას ამბობს წინასწარმეტყველი: „ესე უსჯულოებაჲ სოდომისა... სისავსითა პურისაჲთა... ნუკვეულობდა" (ეზეკ 16:49). ეს მანკიერება თითქოს ყველა ბოროტების წყარო და ფესვია.

3. მარხვის მაგალითები საღვთო წერილში

ხედავ თავშეუკავებლობის ზიანს? ახლა მარხვის კეთილმყოფელ ნაყოფს შეხედე. ორმოცი დღე მარხვაში გაატარა რა, დიდი მოსე ღირსი შეიქნა სჯულის ფიცართა მიღებისა; ხოლო როდესაც მთიდან ჩამოვიდა და ხალხის ურჯულოება დაინახა, ასეთი შრომით მიღებული ფიცრები გადააგდო და დაამსხვრია, რადგან შეუფერებლად მიიჩნია უფლის მცნებათა გადაცემა ლოთობასა და ურჯულოებაში მყოფი ხალხისთვის. ამიტომ ამ საკვირველ წინასწარმეტყველს კიდევ ორმოცი დღე მარხვა დასჭირდა, რათა კვლავ ღირსი ყოფილიყო ზეგარდმო მიეღო და ხალხისთვის მ...

...ჳს ვითარცა აღჳრსა რასმე ძლიერსა წინაუყოფენ გონებათა თჳსთა სიტყუასა ამას, რაჲთა ჟამსა ამას განსუენებისასა ჟამი იგი სასჯელისაჲ მოაჴსენონ მას. რამეთუ იციან, რაჲ-იგი შეემთხჳა ისრაჱლსა ჭამისაგან, ვინაჲთგან არა აქუნდა ჴსენებაჲ მის ჟამისაჲ, ვითარცა წერილ არს: „ჭამა იაკობ, გან-ძღა. და შესტრიობდა საყუარელი იგი“; (2 სჯ. 32,15) ამისთჳსცა მოსე იტყოდა: „რაჟამს სჭამო და განსძღე, მოიჴსენე უფალი ღმერთი შენი“. (2 სჯ. 6); (11-12); (8,10) რამეთუ მათ ჭამეს რაჲ და განძღეს, მაშინ საქმენი იგი უშჯულოებისანი აღასრულნეს.

იხილე უკუე შენცა, კაცო, ნუუკუე ესევითარი რაჲმე შეგემთხჳოს. დაღაცათუ არა ქვათა და ძელთა უზორო, არცა კერპთა ოქროჲსა და ვეცხლისათა დაუკლა ცხოარი და ზროხაჲ, არამედ ეკრძალე, ნუუკუე გულისწყრომასა უზორო, ნუუკუე გულისთქუმასა სიძვისასა მსხუერპლად მისცე ცხორებაჲ სულისა შენისაჲ, გინა თუ სხუათა მათ მრავალფერ-თა ვნებათა ჰმსახურო. ამისთჳსცა მოღუაწენი იგი და მუშაკნი სათნოებისანი ესევითართა მათ კაპანთაგან და საფრჴეთა ძრწიან და ჟამსა მას ტაბლისასა, უფროჲსადღა ვთქუა, თუ მარხვისასა (რამეთუ ტაბლაჲ მათი მარხვაჲვე არს), საშინელსა მას სასჯელსა და დღესა მას მეორედ მოსლვისასა აჴსენებენ და შიშითა მით სულთა თჳსთა განაკრძალებენ. ხოლო უკუ...