ფსალმუნები 140:3

„უფალო, ღაღად-ვყავ შენდამი; ისმინე ჩემი, მომხედენ ჴმასა ლოცვისა ჩემისასა“ (ფსალმ 140:1).

1.

ამ ფსალმუნის სიტყვები, შეიძლება ითქვას, ყველამ იცის და მთელი სიცოცხლის განმავლობაში გალობს; ხოლო ნათქვამის აზრი არ იცის. ეს კი მცირე ბრალდების საფუძველი როდია: ყოველდღე გალობენ, პირით სიტყვებს წარმოთქვამენ, მაგრამ სიტყვებში ჩადებული აზრების ძალის გამოკვლევას არ ცდილობენ. მაგრამ როცა ვინმე კამკამა და სუფთა წყალს ხედავს, ვერ მოითმენს, რომ არ მიუახლოვდეს, არ შეეხოს და არ დალიოს; და როცა ვინმე მუდამ შედის მდელოზე, ვერ დაითმენს, რომ ყვავილთაგან რამე არ მოკრიფოს და ისე გამოვიდეს. თქვენ კი ადრეული ასაკიდან უკიდურეს სიბერემდე ამ ფსალმუნს განუწყვეტლივ იმეორებთ, მხოლოდ სიტყვები იცით, ჩრდილით დაფარულ საუნჯესთან სხედხართ, დალუქულ ქისას ატარებთ, და ცნობისმოყვარეობამაც არავინ აღძრა, რომ გაეგო, რას ნიშნავს ნათქვამი; არ მოუძიებია, არ გამოუკვლევია. და მაინც არც ის შეიძლება...

...ნვე იმრუშა მის თანა გულსა შინა თჳსსა"** (მათ 5:28), — თავშეუკავებლობის ვნებას გაექცეს და უმანკოებაში ივარჯიშოს.

ენაშეუკავებელმა და განუსჯელად ყველაფერზე მოლაპარაკემ ნეტარ წინასწარმეტყველს მიბაძოს და თქვას: „დასდევ, უფალო, საცო პირსა ჩემსა და კარი - ძნელი ბაგეთა ჩემთა" (ფსალმ 140:3); — არასოდეს თქვას სიტყვა უფიქრელად და შემთხვევით, არამედ პავლეს ისმენდეს, რომელიც ამბობს: ყოველგვარი ყვირილი „და გულის წყრომაჲ" და ბოროტმეტყველება და უხამსობა და გმობა „მოისპენ თქუენ შორის ყოვლითურთ უკეთურებით" (ეფეს 4:31), — და კიდევ: თუ (არის) რაიმე კეთილი სიტყვა სასარგებლო აღშენებისათვის, „რაჲთა მისცეს მადლი მსმენელთა" (ეფეს 4:29). ფიცისგანაც ყოვლად თავი შეიკავოს, ქრისტეს მცნება რომ ესმის: „ითქუა პირველთა მათ მიმართ: არა ცილი ჰფუცო;... ხოლო მე გეტყჳ თქუენ არა ფუცად ყოვლადვე" (მათ 5:33-34). ნურავინ მეტყვის: სიმართლეში ვფიცავო; არ შეიძლება ფიცი არც სიმართლეში და არც სიცრუეში. ასე შევინახოთ ჩვენი ბაგეები ფიცისგან წმიდად და ყოველივე ამისგან დავიცვათ ენა, ბაგეები და გონება, რათა არავითარი ბოროტი გ...