ფსალმუნები 8:7

„დასასრულსა, საწნეხელთათჳს, ფსალმუნი დავითისი“ (ფსალმ 8:1).

„უფალო, უფალო ჩუენო, ვითარ საკჳრველ არს სახელი შენი ყოველსა ქუეყანასა ზედა“ (ფსალმ 8:2).

1. უფლის საკვირველი სახელი მთელ ქვეყანაზე

წინა ფსალმუნში ამბობდა: „აუვარო უფალსა სიმართლითა მისითა და უგალობდე სახელსა უფლისა მაღლისასა“ (ფსალმ 7:18); აქ კი აღთქმას ასრულებს და მას საგალობელს აღუვლენს. და იქ ნათქვამი თითქოს ერთი პირისაგან არის, რადგან ამბობს: „უფალო ღმერთო ჩემო, შენ გესავ, მაცხოვნე მე“ (ფსალმ 7:2). აქ კი ნათქვამი თითქოს მრავალთა პირით არის. რადგან ამბობს: „უფალო, უფალო ჩუენო, ვითარ საკჳრველ არს სახელი შენი“ (ფსალმ 8:2). მაგრამ დუმილი დაიცავით და ყურადღებით ისმინეთ. <span...

...ფსალმ 8:6). შემდეგ კი, როცა ამ პატივს განმარტავს, დასძენს: „ყოველივე დაამორჩილე ქუეშე ფერჴთა მისთა. ცხოვარი და ზროხაჲ ყოველივე, მერმეცა და პირუტყუნი ველისანი, მფრინველნი ცისანი და თევზნი ზღჳსანი, რაოდენნი ვლენან ალაგებსა მას ზღუათასა“ (ფსალმ 8:7–9). რადგან უდიდესი პატივია ეს: ყველა ხილულზე ხელმწიფების კვერთხები მას მიანდო, თანაც მაშინ, როცა ჯერ არაფერი ჰქონდა აღსრულებული. რადგან ჯერ არც შეექმნა იგი, როცა ამბობდა: „ვქმნეთ კაცი ხატებისაებრ ჩვენისა და მსგავსებისაებრ“ (დაბ 1:26). შემდეგ, როცა სიტყვებს „ხატებისაებრ“ განმარტავდა, დასძინა: „და მთავრობდეს თევზთა ზღჳსასა და მფრინველთა ცისათა და პირუტყუთა და მჴეცთა ყოვლისა ქუეყანისა“ (დაბ 1:26). და ეს მცირე, სამწყრთიანი და სხეულის ძალით პირუტყვებზე ასე მეტად ნაკლები არსება, სიტყვიერ ბუნებასთან ნათესაობით, ყველაზე მაღლა დააყენა, როცა სიტყვიერი სული მიანიჭა; სწორედ ეს არის პატივის უმთავრესი ნიშანი....