თარგმანი: ამას იტყჳს, ვითარმედ: რომელნიცა ურწმუნო ექმნეს ქრისტესა ჰურიანი, იგინი იტყჳან, ვითარმედ შჯულსა აღვასრულებთ, არამედ შჯულსა გარდასრულ არიან. და რასაღა სცთებიან და ეძიებენ შჯულისა აღსრულებასა, რომლისაგან განვრდომილ არიან, ვინაჲთგან ქრისტე უვარ-უყოფიეს? ხოლო რჩეულნი იგი, რომელნი კეთილნი იყვნეს, იგინი მოიქცეს და მათ აღასრულეს ჭეშმარიტად შჯული. და მიემთხჳნეს ძალსა მისსა, რაჲთა ვერვინ თქუას თუ შეუძლებელ იყო მოქცევად ქრისტესა.
რომაელთა მიმართ 11:7
6. მაგრამ თუ მადლის მიერ, უკვე არა საქმეთა მიერ, თორემ მადლი აღარაა მადლი.7. მერედა, რა? რასაც ეძებდა ისრაელი, ვერ ეწია; მხოლოდ რჩეულნი ეწივნენ; დანარჩენებს კი ქვად ექცათ გული.8. როგორც წერია: „მისცა მათ ღმერთმა მთვლემარე სული; თვალი, რათა ვერ ხედავდნენ, და ყური, რათა არ ესმოდეთ დღევანდელ დღემდე“.
რომაელთა მიმართ თავი 117. მერედა, რა? რასაც ეძებდა ისრაელი, ვერ ეწია; მხოლოდ რჩეულნი ეწივნენ; დანარჩენებს კი ქვად ექცათ გული.
თავი ი̂ვ
მოციქულისაჲ: აწ უკუე რასა-მე ეძიებს ისრაჱლი ამას, რომელსა ვერ მიემთხჳა? ხოლო რჩეულნი იგი მიემთხჳნეს (11,7).:
ებისტოლე ჰრომაელთა მიმართ თავი 10
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი
რედ: Titus
პავლესი: აწ უკუე რასა-მე ეძიებს ისრაჱლი ამას, რომელსა ვერ მიემთხჳა? ხოლო რჩეულნი იგი მიემთხჳნეს (11,7).:
თარგმანი: ამას იტყჳს, ვითარმე: რომელნიცა ურწმუნო ექმნნეს ქრისტესა ჰურიანი, იგინი იტყჳან, ვითარმედ: რჩულსა აღვასრულებთ; არამედ რჩულსა გარდასრულ არიან და სცთებიან. და რაჲთა არავინ თქუას თუ — შეუძლებელ იყო მოქცევად ქრისტესა, — ამისთჳს იტყჳს, ვითარმედ: რომელნიცა კეთილნი იყვნეს და რჩეულნი, იგინი მოიქცეს და მათ აღასრულეს ჭეშმარიტად რჩული.
თავი ი̂ვ. მიზეზისათჳს, რომლისა ძლით განვარდეს, რამეთუ მრწემობად და შეურაცხებად შეჰრაცხეს, შურისათჳს წარმართთაჲსა, რომელთა უაღრეს მათსა პატივ-ეცა და დაიწერნეს მორწმუნისა მის ისრაჱლისა თანა
მოციქულისაჲ: აწ უკუე რაჲ? რომელსა ეძიებს ისრაჱლი, ამას ვერ მიემთხჳა? ხოლო რჩევითი იგი მიემთხჳა, და სხუანი იგი დაბრმეს, ვითარცა წერილ არს: მოსცა მათ ღმერთმან სული მწუხარებისაჲ; თუალნი, რაჲთა არა ხედვიდენ, და ყურნი, რაჲთა არა ესმოდის, ვიდრე დღენდელად დღედმდე. და დავით იტყჳს: იქმენინ ტაბლაჲ მათი მათ წინაშე საფრჴე და სანადირო და მისაგებელ და საცთურ მათდა. დაუბნელდედ თუალნი მათნი, რაჲთა არა ხედვიდენ, და ზურგი მათი მარადის შედრიკე (11,7-10).:
სრულად ნახვათარგმანი: კუალად ამასცა საძიებელსა ჰურიათა მაგიერ შემოიღებს და ცხად ჰყოფს მათსა მას თავსა შორის თჳსსა ქონებულსა განზრახვასა, ვითარმედ ჰნებავს ძიებაჲ, ხოლო არა ჯეროვნად ეძიებენ, რამეთუ ამისთჳს ვერ მიემთხჳნეს, რომელ ენება ოდენ მიმთხუევაჲ, არამედ არა ჴელ-ჰყოფდეს-ცა ღონისძიებად, სლვად გზათა, მიმყვანებელთა მისსა. ამისთჳსცა დაშთომილთა მათ ჰურიაობასა შინა კადნიერად ამხილებს სიტყჳთა ესაიაჲსითა, და დააშჯის სიბრმესა, ვითარმედ: "მისცა მათ ღმერთმან სული მწუხარებისაჲ". მიცემაჲ ესე მიშუებად გულისჴმა-ყავ, რამეთუ მარადის მიშუებასა ღმრთისასა "მიცემად" ჩუეულ არიან წერილნი წოდებად. ხოლო სულ მწუხარებისა აწინდელსა ამას ადგილსა ბოროტებად მიდრეკილსა და ჩუეულებითა უწესოებათაჲთა განყინულსა სულსა იტყჳს, ვითარცა უქმ-ქმნილსა კეთილისა და ბოროტისაგან, რომლისათჳსცა უქმ ყვნეს ჰურიათა ღმრთივ მოცემულნი იგი ორღანონი თუალთა და ყურთანი, არა ხედვად და არცა სმენად დიდებულებათა უფლისათა. რამეთუ, მოსწრაფე იყვნეს, რაჲთა არა ცხონდენ მათ მიერ. ამისთჳსცა მოციქულმან ვითარ-იგი სიბრმისა მათისათჳს ესაიაჲსგან, ეგრეთვე ტანჯვისა მათისათჳს დავითის სამეოცდამერვისა ფსალმუნისაგან შემოიღო...
დამოწმებები ვერ მოიძებნა ამ მუხლისთვის