რომაელთა მიმართ 2:20

თარგმანი: კეთილად თქუა თუ "ხატი მეცნიერებისა და ჭეშმარიტებისაჲ", რაჲთამცა უჩუენა, ვითარმედ არა თუ ჭეშმარიტი იგი მეცნიერებაჲ და ღმრთისმსახურებაჲ აქუს, არამედ ხატი რაჲმე და აჩრდილი, რომელსა სახე აქუს ჭეშმარიტებისაჲ, ხოლო არა არს ჭეშმარიტება. და კეთილად თქუა თუ "შჯულსა შინა", ვითარმცა ეტყოდა, ვითარმედ: ჯერ-იყო, რაჲთამცა ჭეშმარიტი იგი ხატი ღმრთისმსახურებისაჲ გონებასა შენსა შინა და საქმეთა შინა გაქუნდა. ხოლო შენ ამისთჳს ჰზუაობ, რომელ შჯულსა შინა არს იგი სახე. არამედ და შენდა ესე რად სარგებელ არს, ვინაჲთგან არა იქმ შჯულსა?

...თქუმის მოყუარე უფროჲს, ვიდრე ღმრთის მოყუარე. აქუნდეს ხატი ღმრთის მსახურებისაჲ და ძალსა მისსა უარ-ჰყოფდენ"** (2 ტიმ 3:4–5).

რომაელთა მიმართ წერილშიც დაახლოებით ასე ამბობს: „გაქუს ხატი იგი მეცნიერებისაჲ და ჭეშმარიტებისაჲ შჯულსა შინა" (რომ 2:20). მაგრამ იქ ამას საქებრად წარმოაჩენს, აქ კი აჩვენებს, რომ ეს ცოდვა ყველა ნაკლოვანებაზე მძიმეა. რისთვისღა? იმიტომ, რომ იგი ერთსა და იმავე მნიშვნელობით არ მიუღია. რადგან როგორც „ხატს" ხშირად მსგავსების მნიშვნელობით იღებს, ხშირად კი უსულოსა და არარაობის მნიშვნელობით: მაგალითად, როგორც თვითონაც ამბობს კორინთელთა მიმართ წერილში: „მამაკაცისაჲ უკუე არა ჯერ-არს დაბურვაჲ თავისაჲ, რამეთუ ხატი და დიდებაჲ ღმრთისაჲ არს" (1 კორ 11:7); ხოლო წინასწარმეტყველი ამბობს: „და ღათუ მეებრ ხატად ვალს კაცი" (ფსალმ 38:7); და „ლომსაც" წერილი ხან სამეფო მნიშვნელობით იღებს: **„მიწოლით დაიძინო, ვითარცა ლომმან და ვითარცა ლეკ...