თავნი კორინთელთა ა̂ ებისტოლისანი

ა̂. შემდგომად დაწყებისა ასწავებს, რაჲთა არა განიწვალებოდინ ურთიერთას დიდებისმოყუარებისაგან და კაცობრივისა სიბრძნისა,

• რომელსა შინა იტყჳს საღმრთოჲსა სიბრძნისათჳს,

• რომელსა შინა იტყჳს საღმრთოთა მათ მსახურთათჳს,

• და არა განკითხვისათჳს მოძღუართაჲსა,

• და რაჲთა არა ვიყვნეთ განლაღებულ და ზუავ.

ბ̂. მეძავთა მიმართ და სიძვისა, და რომელნი ამათ ეზიარებოდინ გინათუ თანა-აღერეოდინ.

გ̂. რაჲთა არა საჴმარ იყვნენ სამართლობანი და სარჩელნი, და უფროჲსღა ურწმუნოთა წინაშე.

რომელსა შინა იტყჳს, რაჲთა არავინ ისიძვიდეს.

დ̂. ქორწინებისათჳს და ქურიობისა და უქორწინებლობისა.

• რომელსა შინა იტყჳს, რაჲთა არა განიშორებოდინ ცოლ-ქმარნი, დაღაცათუ ურწმუნონი იყვნენ.

• სიწმიდისათჳს და მეორედ ქორწინებისა.

ე̂. განყოფილებისათჳს ჭამადთაჲსა და განშორებისათჳს საეშმაკოთა სამსახურებელთაჲსა,

• რომელსა შინა იტყჳს მისისა მის მიმოსლვისა და ქადაგებისათჳს,

• და ყოველთა მიმართ მრავალშეთხზულისა მის ერთობისა თჳსისათჳს.

ვ̂. რაჲთა არა ვეზიარებოდით ეშმაკთა.

• და რაჲთა არა ვერიდებოდით სყიდად, რომელი გჳჴმდეს,

• და თუ ვითარითა სახითა ჯერ-არს დგომაჲ ლოცვასა შინა გინა მარხვასა, მამათაჲ ანუ დედათაჲ.

ზ̂. ზიარებისათჳს ღმრთივშუენიერისა და აღმავსებელისა მადლითა საღმრთოჲთა.

ჱ̂. განყოფილებისათჳს მადლთაჲსა და მსახურებათა მათთაჲსა და განგებათა,

• რომელსა შინა იტყჳს, ვითარმედ: სიყუარული უზეშთაეს არს ყოველთა მადლთა,

• და წინაჲსწარმეტყუელებისათჳს, ვითარმედ უზეშთაეს არს ენათა.

თ̂. აღდგომისათჳს ჴორცთაჲსა მსოფლიოჲსა,

• რომელსა შინა იტყჳს ქრისტეს განგებულებისათჳს და კუალად განგებისა.

• მსგავსებაჲ აღდგომისაჲ სახისაგან თითოსახეთა თესლთაჲსა.

• დიდებად და ძალად ცვალებისა და განახლებისა ჩუენისათჳს.