ნაწილი IX — ეპისკოპოსთა და სასულიერო პირთა ცოდვებისა და მსჯავრის შესახებ

თავი I. ვინ და რისთვის დასდევს ბრალს ეპისკოპოსს ან სხვა სასულიერო პირს:

თავი II. ვინ და რამდენი კაცი დაამოწმებს ეპისკოპოსის ან სხვა სასულიერო პირის ბრალდებას:

თავი III. სასულიერო პირს თუ ვინმე დასდებს ბრალს მრავალ დანაშაულში და არ დამტკიცდება პირველი ბრალდება:

კართაგენის კრების კანონი 30

თავი IV. ეპისკოპოსის ურჩისა და იმ ეპისკოპოსის შესახებ, რომელმაც შეიწყნაროს სხვა ეპისკოპოსისგან განდევნილი ან უზიარებელქმნილი:

თავი V. ეპისკოპოსებისა და სხვა სასულიერო პირთა მსჯავრის შესახებ:

თავი VI. ეპისკოპოსის მიერ გარჩეული საქმის ხელახლა გახილვის შესახებ:

თავი VII. თუ ეპისკოპოსმა თანაეპისკოპოსთან სადავო საქმე სასამართლოს გარეშე გადაწყვიტოს:

კართაგენის კრების კანონი 120

თავი VIII. როდის შეუძლია ეპისკოპოსს მეორე ეპისკოპოსის შეზღუდვა საერო მთავრის დახმარებით:

კართაგენის კრების კანონი 48

თავი IX. ეპისკოპოსთა და სხვა სასულიერო პირთა შესახებ, რომლებიც უსამართლოდ განიდევნენ:

თავი X. მღვდლობის უფლებაჩამორთმეულის ან ეკლესიისა და ზიარებისაგან განყენებულთა შესახებ:

თავი XI. ეპსიკოპოსის, სხვა სასულიერო პირის, ან ერისკაცის უზიარებლობიით დასჯის მიზეზის შესახებ. ბრალდებული ეპისკოპოსის წერილობით უარის თქმა ეპისკოპოსობაზე. ეპისკოპოსი, სამართლიანად ან უსამართლოდ განდევნილი, არ უნდა ჩამოქვეითდეს მღვდლის ხარისხზე:

თავი XII. უზიარებელქმნილი, სანამ მას მისი ეპისკოპოსი არ აზიარებს, არც სხვა ეპისკოპოსმა უნდა აზიაროს:

კართაგენის კრების კანონი 133

თავი XIII. რამდენ ეპისკოპოსს შეუძლია ეპისკოპოსის განკვეთა:

კონსტანტინეპოლის კრების დადგენილება არაბეთის ეპისკოპოსთა შესახებ*.

დიდი სჯულისკანონის ქართული თარგმანის ტექსტში ეს დადგენილება შეტანილი არ არის.

თავი XIV. ვინ რა მიზეზით განიკვეთება:

თავი XV. ვინ რომელი მიზეზით უზიარებელიც იქნება და განიკვეთება კიდეც, ან განიკვეთება და ზიარება არ აეკრძალება, ან ეკლესიისგანაც მოიკვეთება:

თავი XVI. სასულიერო პირის ან ერისკაცის შეჩვენების მიზეზი:

თავი XVII. ორი სასჯელით ერთბაშად დასჯა არ შეიძლება:

თავი XVIII. ვინ რა მიზეზით სრულიად გაძევებულ იქნება ეკლესიიდან:

თავი XIX. მათ შესახებ, ვისაც აქვს სამღვდელო საჯდომელი ან დგომის ნება, და სხვას არაფერს აკეთებენ:

თავი XX. თუ ეპისკოპოსი იტყვის, ომ მხოლოდ მასთან აღიარა ვინმე სასულიერო პირმა თავისი ცოდვა, მისი სიტყვა არ იქნება სარწმუნო:

კართაგენის კრების კანონი 132

თავი XXI. ეპისკოპოსის ან სხვა სასულიერო პირის შესახებ, რომელიც შეჭამს ხორცს სისხლითურთ, ან მხეცის მოკლულს, ან დამხრჩვალს:

თავი XXII. ეპისკოპოსთა, მღვდელთა და დიაკონთა და ყველას შესახებ, რომლებიც შეეხებიან სამღვდელო ჭურჭელს. ისინი თავის მეუღლეებს უნდა განერიდონ:

თავი XXIII. სასულიერო პირის შესახებ, რომელმაც დასცინოს უძლურს:

მოციქულთა კანონი 57

თავი XXIV. სასულიერო პირის შესახებ, რომელმაც თავი დაისაჭურისოს:

თავი XXV. განდგომილ და კერპებისთვის მსხვერპლის შემწირველ სასულიერო პირთა შესახებ. მოგვთა, მისანთა, ვარსკვლავთმეტყველთა შესახებ. გრძნების, წამლის შემზადებისა და თილისმათა შესახებ:

თავი XXVI. ეპისკოპოსის ან სხვა სასულიერო პირთა შესახებ, რომელთაც სცემონ ან მოკლან ვინმე:

თავი XXVII. შვებას, მთვრალობას ან სანახაობას შექცეულ ეპისკოპოსთა ან სხვა სასულიერო პირთა შესახებ, საფლავის მძარცველთა, ქურდთა, ცრუფიცთა, მევახშეთა, ერთნახევრის ამღებთა, ან სხვა სახის მიმხვეჭელთა შესახებ:

თავი XVIII. ქორწინების, ღვინისა და ხორცის მოძულეთა შესახებ:

თავი XXIX. ქორწინებანებადართულთა და ქორწინებააკრძალულთა შესახებ. ეკითხოს წიგნისმკითხველს სრულწლოვანების ჟამს სურს თუ არა ქორწინება, ხარჭოსნობა, სიძვა და მრუშობა:

თავი XXX. დაქორწინებული ან დაწინდული დედაკაცის მოტაცება:

თავი XXXI. თუ დედაკაცთან ერთად იბანაოს მღვდელმა:

თავი XXXII. ეპისკოპოსი ან სხვა სასულიერო პირი თუ გახდეს ერისკაცი, ან მთავრის მსახური, ან სამხედრო პირი:

თავი XXXIII. სამღვდელო დასის წარმომადგენელთა ცოდვა თუ იცის ვინმემ და არ განაცხადოს:

ბასილი დიდის კანონი 71

თავი XXXIV. თავდებად დამდგარი სამღვდელო დასის წარმომადგენლის განკვეთის შესახებ:

მოციქულთა კანონი 20

თავი XXXV. დუქანში ან სასტუმროში მჭამელი სამღვდელო დასის წარმომადგენლის შესახებ:

თავი XXXVI. იმ სასულიერო პირთა შესახებ, რომლებიც მეფეს, ეპისკოპოსს, მთავარს, მღვდელს აგინებენ:

თავი XXXVII. ფიცით განმტკიცებული შეთანხმების ან ღრეობის მომწყობთა შესახებ:

თავი XXXVIII. რომელ ცოდვას მოხსნის ხელთდასხმა:

ნეოკესარიის კრების აკნონი 9