1 Corinthians 2:14

თარგმანი: მშჳნვიერად კაცად მას უწოდს, რომელი ყოველსავე კაცობრივითა გულისსიტყჳთა გამოეძიებდეს, და არცა ერთსა რას სარწმუნოებითა შეიწყნარებდეს.

კჳრილესი: მშჳნვიერ არს ჴორციელად ცხორებული, და ჯერეთ არღა განათლებული გონებითა სულისა მიერ წმიდისა, არამედ მხოლოდ თანანერგითა მით, კაცობრივითა გულისჴმის-ყოფითა მყოფი. რომელი-იგი მიერ შობითგანვე სულსა შინა ყოველთასა დაუნერგავს დამბადებელსა.

და კუალად, მშჳნვიერ არს, რომელი ყოვლითურთ თავსა თჳსსა მინდობილ იყოს, და არცა ერთსა რას მოელოდის ზეგარდამოსა შეწევნასა. ესე ყოველნი არა შეიწყნარებენ რასა სულისა ღმრთისასა; ცხად არს, ვითარმედ გამოცხადებასა საიდუმლოთასა.

თარგმანი: მშჳნვიერად კაცად მას იტყჳს, რომლი ყოველსავე ჴორციელითა გულის-სიტყჳთა გამოეძიებდეს, და რავდენსაცა საქმესა გონებაჲ მისი არა მისწუთებოდის, არა შეიწყნარებდეს მას სარწმუნოებით. და ესევითარი იგი გონებითა თჳსითა სულიერთა მათ და საღმრთოთა საქმეთა და სწავლათა სულისა წმიდისათა ვერ მისწუთების და კუალად სარწმუნოებითა ოდენ არას შეიწყნარებს, და ესრეთ, სიცოფედ შეურაცხიენ მას საქმენი ქრისტესნი, ვითარ: განკაცებაჲ ღმრთისაჲ, შობაჲ ქალწულისაჲ, დაჴსნაჲ სიკუდილისაჲ ჯუარითა, შენდობაჲ ცოდვათაჲ ნათლის-ღებითა და აღდგომაჲ მკუდართაჲ და სხუაჲ ყოველივე, რომელსა ვერ მისწუთების კაცობრივი ბუნებაჲ. სხუაჲ, კჳრილესი: კუალად მშჳნვიერი იგი არს, რომელი ჴორციელად ცხონდებოდის და არა განათლებულ იყოს გონებაჲ მისი სულისა მიერ წმიდისა. არამედ კაცობრივი ოდენ მეცნიერებაჲ აქუნდეს და ცნობაჲ, რომელი დანერგულ არს ღმრთისა მიერ ბუნებასა შინა და არღარაჲ მიეღოს სულისა მიერ წმიდისა სინათლე გონებისაჲ.

თარგმანი: მშჳნვიერად მას უწესს, რომელნი საქმეთა მათ, რომელნი გონებისაგან მათისა არა მიწთომილ იქმნებოდინ, არა შეიფარებდენ, ხოლო სულიერად — რომელნი ყიველსავე სარწმუნოვებით შეიწყნარებდენ.

...ბით შეიწყნარებდეს გამოუწულილველად? რამეთუ ესმა ნიკოდემოსს შობაჲ და ვერ გულისხმა-ყო, თუ სულიერსა შობასა იტყჳს, არამედ დიდი იგი და მაღალი სიტყუაჲ ჴორციელსა სიმდაბლესა შინა შთამოიყვანა და ამისთჳს საკიცხელ უჩნდა სიტყუაჲ იგი. ამისთჳს იტყჳს პავლე, ვითარმედ: „მშუმინვიერი კაცი ვერას შეიწყნარებს სულიერსა“. (შდრ. 1 კორ. 2,14) გარნა ამან ამასცა ზედა დაიცვა პატივი ქრისტესი და არა განაგდო სიტყუაჲ იგი, არამედ თქუა, ვითარმედ: „ვითარ შესაძლებელ არს?“ და დაიდუმა, რამეთუ ორი იყო წინააღმდგომი: ერთად, შობაჲ ესევითარი, და კუალად, სასუფეველი, რამეთუ არცაღა სასუფეველი იცოდეს ჰურია-თა, და ამისთჳს უკჳრდა მას საქმჱ იგი.

სწავლაჲ კდ რაჲთა არა გამოვიწულილვიდეთ საქმეთა ღმრთისათა, არამედ ოდენ გურწმენეს, და სათნოდ ცხორებისათჳს

ხოლო ჩუენ ნუმცა კაცობრივითა გულისსიტყჳთა გამოვეძიებთ საქმეთა ღმრთისათა, არამედ ყოველსავე შევიწყნარებდეთ შეუორგულებელად, რამეთუ გამომწულილველი ირგებს ვერარას, არამედ ოდენ სულსა ზედა თჳსსა საშჯელსა მოაწევს და საძიებელსა მას ვერ ჰპოებს; რამე-თუ გესმეს შენ „შობაჲ“, ნუ იტყჳ, თუ: ვითარ იშვა? ნუცა ურწმუნო იქმნები, არამედ შეიწყნარე სარწმუნოებით, რამეთუ უკუეთუ ნიკოდემოს, რომელ შობაჲ იგი სულიერი ვერ გულისხმა-ყო, იბრალა, უკუე რომელნი საშინელსა მას და დაუ...

...ან; და ესევითართა მათთჳს იტყჳს, ვითარმედ: არა ღირს არიან სმენად საიდუმლოთა ღმრთისათა, არა თუ ინებონ უკეთურებისა მის მათისაგან მოქცევად.

ეგრეთვე მოციქულიცა პავლე იტყჳს, ვითარმედ: „მშჳნვიერმან კაცმან არა შეიწყნარის სულისაჲ, რამეთუ სიცოფე უჩნ მას და ვერ შემძლებელ არს ცნობად, რამეთუ სულიერად განიკითხვის“. (1 კორ. 2,14) და სხუასა მრავალსა ადგილსა გულისჴმა-გჳყოფს ამას წერილი, ვითარმედ ბოროტთა საქმეთა მიერ განხრწნილი ცხორებაჲ მიზეზ ექმნების არა შეწყნარებად მაღალთა მათ და სულიერთა სწავლათა სრულისა მის წესისა. ამისთჳსცა უფალი ბრძანებს, ვითარმედ ესევითართა მათ სასოწარკუეთილთა და ყოვლითურთ ეშმაკისადა განჩემებულთა არცა თუ განღებად კარისა და ჩუენებად საღმრთოთა მათ საიდუმლოთა ჯერ-არს, რამეთუ ისწაონ რაჲ, უძჳრეს იქმნებიან და უმეტესადღა მბრძოლად გამოჩნდებიან.

რამეთუ გონიერთა და გონებითა კეთილთა რაოდენცა გამოეცხადნენ საიდუმლონი ღმრთისანი, უმეტესად პატივ-სცემენ, ხოლო მედგართა და უგულისჴმოთა წინაშე შეურაცხ არს, რამეთუ ცოფ არიან იგინი გულითა და ამისთჳს სწავლაჲ იგი სულიერი სიცოფედ უჩნს. ამის უკუე ჯერისათჳს არცა გამოცხადებად მათდა ჯერ-არს, რამეთუ ღორმან არა იცის, რაჲ არს მარგალიტი. ამისთჳს ნუცა დაუდებთ მარგალიტსა მის წინაშეო, რამეთუ არარაჲ სარგებელ ეყოს, არამე...