თარგმანი: ესე ჩუეულებად აქუნდა მოციქულთა, რამეთუ რაჟამს განძჳნდიან ვიეთნიმე, ჟამ ერთ მიჰრიდიან და კუალად მათდავე მიიქციან. პირველითა მით ამას გუასწავებდეს, რაჲთა ადგილ-ვსცემდეთ რისხვასა და არა შთავაგდებდეთ თავთა ჩუენთა განსაცდელთა, ხოლო მეორითა — ამას, რაჲთა არავის განვსწირვიდეთ ერთ გზის ურჩებისათჳს, არამედ კუალადცა ვეტყოდით სიტყუასა ღმრთისასა, ნუ-უკუე მრავალ გზის თქუმითა ოდესმე მოვაქციოთ ვინმე ღმრთისა მიმართ, ვითარ-ესე აწ ერთ გზის ლტოლვილნი კუალად მათვე ქალაქთა მიქცევითა მრავალთა მომაქცეველ ექმნებიან სარწმუნოებასა ქრისტესსა, და ჰლოცეენ მტკიცედ დგომად კეთილსა ზედა, რამეთუ რაჲ-იგი ახალ-მოქცეულთა მათ საძნაურ უჩნდა ჭირი და დევნულებაჲ, ამას მოციქულნი იტყოდეს ბჭედ სასუფეველისა; და მსგავსად სიტყჳსა მის საუფლოჲსა, ვითარმედ — იწრო არს ბჭე და საჭირველ გზაჲ, რომელი შეიყვანებს კაცთა ცხორებად საუკუნოდ, ესენიცა ჴმობენ, ვითარმედ მრავლითა ჭირითა და შრომითა საწუთროჲსაჲთა მივემთხუევით განსუენებასა საუკუნესა.
Acts 14:22
21. And when they had preached the gospel to that city, and had taught many, they returned again to Lystra, and to Iconium, and Antioch,22. Confirming the souls of the disciples, and exhorting them to continue in the faith, and that we must through much tribulation enter into the kingdom of God.23. And when they had ordained them elders in every church, and had prayed with fasting, they commended them to the Lord, on whom they believed.
Acts თავი 14