Hebrews 13:17

...რვალენი უნდა იყვნენ. მაგრამ შვილებსაც შეჰფერით, მათ მიმართ შვილური სიყვარულით იყვნენ განწყობილნი. რადგან ამბობს: „დაემორჩილენით წინამძღუართა თქუენთა და ერჩდით მათ, რამეთუ იგინი იღჳძებენ სულთა თქუენთათჳს, ვითარცა-იგი სიტყუაჲ მისცენ“ (ებრ 13:17). აბა მითხარი: იგი ამხელა საფრთხეზე აგებს პასუხს; შენ კი მისი მორჩილებაც არ გინდა, მაშინ როცა ეს შენთვის სასარგებლოა? რადგან თუნდაც თავის საქმეებს კარგად განაგებდეს, ვიდრე შენი საქმეები კარგად არ არის მოწყობილი, შფოთშია და ორმაგ პასუხს აგებს. დაფიქრდი, რა დიდი საქმეა თითოეულ მართულზე პასუხისგება და შფოთვა. რამდენად დიდი პატივის მიგება გინდა? რამდენ მზრუნველობას, რომელიც ამ საფრთხეებს გაუწონასწორდება? მაგრამ ამის ტოლს ვერაფერს დაასახელებ; რადგან შენ ჯერ სული არ გაგიცია, ის კი თავის სულს შენთვის დებს.

და თუ აქ, როცა ჟამი მოუწოდებს, მას არ დადებს, იქ დაღუპავს მას; შენ...

...ა: „რომელნი კეთილად ძღოდიან ხუცესნი, ორის ნაწილის პატივის ღირს იყვნედ, უფროჲს ხოლო რომელნი შურებოდიან სიტყჳთა და მოძღურებითა." (1 ტიმ 5:17). ებრაელთა მიმართაც წერისას ამბობდა: „დაემორჩილენით წინამძღუართა თქუენთა და ერჩდით მათ" (ებრ 13:17); და აქაც კვლავ: „ხოლო გლოცავთ თქუენ, ძმანო, იცნითმცა მშრომელნი იგი თქუენ შორის და წინამძღუარნი იგი თქუენნი უფლისა მიერ" (1 თეს 5:12). რადგან, როცა თქვა: „აღაშენებდით ურთიერთსა" (1 თეს 5:11), რათა არ ეფიქრათ, რომ ისინი მოძღვართა ღირსებამდე აიყვანა, ამას დაურთო, თითქოს ამბობდა: თქვენც მოგეცით ნება, ერთმანეთი აღაშენოთ, რადგან შეუძლებელია მოძღვარმა ყოველივე თქვას. ამბობს: „მშრომელნი იგი თქუენ შორის და წინამძღუარნი იგი თქუენნი უფლისა მიერ და მასწავლელნი იგი თქუენნი" (1 თეს 5:12). და როგორ არ არის ეს უჯერო, ამბობს? რას ამბობ?...

...# სწავლაჲ პვ ვითარმედ ჯერ-არს პატივის-ცემაჲ მღდელთაჲ

ამისთჳს უკუე ვისწრაფოთ ყოველთა, რაჲთა მადლი სულისა წმიდისაჲ ჩუენ თანა იყოს, და მღდელთა დიდითა პატივითა პატივს-ვსცემდეთ, რამეთუ დიდ არს პატივი მღდელთაჲ, და მათ აქუს მადლი სულისა წმიდისაჲ, ვითარცა იტყჳს მოციქული, ვითარმედ: „დაემორჩილენით მოძღუართა თქუენთა“. (ებრ. 13,17) რამეთუ შენ ჰზრუნავ თავისა შენისა, და უკუეთუ შენ საქმენი შენნი ჰქმნნე კეთილად, სხუათათჳს არარაჲ ზრუნვაჲ გაქუს, ხოლო მღდელი დაღაცათუ თჳთ სათნო იყოს და შენსა ცხორებასა არაკეთილად განაგებდეს, უკეთურთა თანა გეჰენიად წარვალს; და მრავალგზის თჳთ კეთილად არნ და თქუენთა ცოდვათათჳს წარწყმდის, უკუეთუ ყოველი, რომელი მისდა ჯერ-იყოს ქმნაჲ მოსწრაფებისაჲ, არა ქმნას. ამისთჳს უკუე ჯერ-არს, რაჲთა პატივ-სცემდეთ მღდელთა, რამეთუ ესე მოასწავა მოციქულმან, ვითარმედ: „იგინი იღჳძებენ სულთა თქუენთათჳს, რამეთუ სიტყჳსა თანააც მიცემაჲ“. (ებრ. 13,17) ამისთჳს ჯერ-არს, რაჲთა პატივს-სცემდეთ, რამეთუ ესრეთ უმეტესად ძალ-უც მოსწრაფებაჲ თქუენთჳს; უკუეთუ თქუენ შეურაცხ-ჰყოფდეთ, ბოროტად ყოფაჲ არს საქმჱ თქუენი, და იგინიცა დაიჴსნებიან შეწევნად თქუენდა.

ისმინე უფლისაჲ, რასა იტყჳს, ვითარმედ: „საყდარსა ზედა მოსესსა დასხდენ მწიგნობარნი და...