Job 2

ლოცვა წმინდა წერილის წაკითხვამდე

1. Again there was a day when the sons of God came to present themselves before the LORD, and Satan came also among them to present himself before the LORD.2. And the LORD said unto Satan, From whence comest thou? And Satan answered the LORD, and said, From going to and fro in the earth, and from walking up and down in it.3. And the LORD said unto Satan, Hast thou considered my servant Job, that there is none like him in the earth, a perfect and an upright man, one that feareth God, and escheweth evil? and still he holdeth fast his integrity, although thou movedst me against him, to destroy him without cause.4. And Satan answered the LORD, and said, Skin for skin, yea, all that a man hath will he give for his life.5. But put forth thine hand now, and touch his bone and his flesh, and he will curse thee to thy face.6. And the LORD said unto Satan, Behold, he is in thine hand; but save his life.7. So went Satan forth from the presence of the LORD, and smote Job with sore boils from the sole of his foot unto his crown.8. And he took him a potsherd to scrape himself withal; and he sat down among the ashes.9. Then said his wife unto him, Dost thou still retain thine integrity? curse God, and die.10. But he said unto her, Thou speakest as one of the foolish women speaketh. What? shall we receive good at the hand of God, and shall we not receive evil? In all this did not Job sin with his lips.11. Now when Job's three friends heard of all this evil that was come upon him, they came every one from his own place; Eliphaz the Temanite, and Bildad the Shuhite, and Zophar the Naamathite: for they had made an appointment together to come to mourn with him and to comfort him.12. And when they lifted up their eyes afar off, and knew him not, they lifted up their voice, and wept; and they rent every one his mantle, and sprinkled dust upon their heads toward heaven.13. So they sat down with him upon the ground seven days and seven nights, and none spake a word unto him: for they saw that his grief was very great.

წინა თავი შემდეგი თავი

Job 2 განმარტებები

დამოწმებები (3)

ფსალმუნი 127-ის განმარტება

ფსალმუნნი 127

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: Sasoeba.ge

რედ: Sasoeba.ge

Job 2:4Job 2:5Job 2:10

2. ღვთის შიში და სათნოების მრავალი გზა:

...რადგან დიდი საქმეა მადლიერება და სიბრძნისმოყვარეობა, აგრეთვე სიმტკიცე, რომელიც ამდენ უბედურებაში იწვრთნება; და ეს ყოველივეზე დიდი ღვაწლია. ამიტომ იობიც გვირგვინდებოდა, და ამიტომ ეშმაკიც ამბობდა: „ტყავი ტყავისა წილ და რავდენი-რაჲ არს კაცისა, სულისა თჳსისათჳს მიუზღვის“ (); „არამედ მიავლინე შენი ხელი და შეეხე მის ხორცს“ ().¹ რადგან მცირე საქმე არ არის, ტკივილში მყოფი სული აღვირით დაიჭირო, რათა არაფერში შესცოდოს. ეს მოწამეობის ტოლია, ეს სიკეთეთა მწვერვალია.

3. მადლიერება ჭირში და დამატებული სიკეთეები

ამიტომ შენც, საყვარელო, როცა ხშირად სნეულებას, ცხელებას ან ტკივილებს შეუპყრიხარ და ტანჯვა გაიძულებს, რაიმე მკრეხელური თქვა, თუ თავს შეიკავებ, მადლიერებას აღავლენ და ღმერთს დიდებისმეტყველებას შესწირავ, იმავე საზღაურს მიიღებ. მითხარი, რისთვის გმობ და მწარე სიტყვას წარმოთქვამ? ...

თავი ბ̂. მეძავთა მიმართ და სიძვისა, და რომელნი ამათ ეზიარებოდინ გინა თანა-აღერეოდინ

1 კორინთელთა მიმართ 5:1-13

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: წმინდა ეფრემ მცირე

რედ: Titus

Job 2:6

მოციქულისაჲ: მიცემად ეგევითარი იგი ეშმაკსა სატანჯველად ჴორცითა (5,5).:

...ვითარცა წინაშე თუალთა მისთა მყოფნი.

მოციქულისაჲ: მიცემად ეგევითარი იგი ეშმაკსა სატანჯველად ჴორცითა (5,5).

თარგმანი: ესევითარი არს მიშუებითი ძალი მტანჯველობისაჲ, რაჲთა საზღვარი განუჩინოს ღმერთმან ეშმაკსა "ჴორცთა ოდენ ტანჯვად, ხოლო სულისა ვერ შეხებად"; ვითარ-იგი იობისთჳს ჰრქუა, ვითარმედ: "სულსა მისსა ნუ შეეხები", () ეგრეთვე აწ მოციქული უფლისა მიერ ჴორცთა ოდენ მისცემს საგუემელად.

მოციქულისაჲ: რაჲთა სული ცხონდეს დღესა მას უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესსა (5,5).

თარგმანი: უკუეთუ კაცობრივისა სულისად გულისჴმა-ჰყოფდე ცხოვნებასა ამას, ეკრძალე, რაჲთა არა ჰგონო, ვითარმედ ჴორცნი არა თანაზიარ არიან ცხორებისა მის, რომელი მიეცემის სულსა უკუანაჲსკნელსა მას დღესა ქრისტეს დიდებით მოსლვისასა, რომელი-ესე ნუ იყოფინ; რამეთუ უკუეთუ აქა ზიარ არს ყოველსავე მისსა, ეგრეთვე მუნ. ხოლო უკუეთუ ცხოვნებად სულისა იტყჳს ? განცხოველებასა მადლისასა, რომელი-იგი მიუღიეს კაცსა სულისა წმიდისა მიერ ჟამსა მას ნათლისღებისასა, რომელი-იგი დაშრტების და უჩინო იქმნების ცოდვისა მიერ და განახლდების და განცხოელდების, რაჟამს იტანჯნენ ჴორცნი, ანუ მოღუაწებითა, გინა განსაცდელითა, რამეთუ ამას ვიეთნიმე ესრეთცა გულისჴმა-ჰყოფენ...

თესალონიკელთა მიმართ I ეპისტოლე — ჰომილია 4

1 თესალონიკელთა მიმართ 3:5-13

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: Sasoeba.ge

რედ: Sasoeba.ge

Job 2:9

1. წმინდანთა არცოდნა და მოძღვრის ზრუნვა:

...ზიდან გადაცდენა? რადგან, როცა თვით ჩვენ ვერ დაგვძლევს, სხვა გზით, ჩვენი მეშვეობით, უფრო უძლურებს არყევს; ეს კი მეტისმეტი უძლურების ნიშანია და არავითარი თავისმართლება არა აქვს, როგორც იობის შემთხვევაში მოიქცა, როცა მისი ცოლი აღძრა: „აწ თქუ ნურაჲ სიტყუა უფლისა მიმართ და მოჰკუდე" ().¹ იხილე, როგორ გამოცადა იობის ცოლი. რატომ არ თქვა პავლემ: „შეარყია", არამედ: „გამოცადა"? იმიტომ, ამბობს, რომ მხოლოდ ეს მეპარებოდა ეჭვად — ხომ არ გამოიცადეთ; რადგან მაცდურის გამოცდას შეძრვას არ უწოდებს. რადგან ის, ვინც მის შემოტევას შეიწყნარებს, უკვე შეძრულია. ოჰ, რაოდენ სათუთი სიყვარული აქვს პავლეს!² მას არ ადარდებდა არც ჭირები და არც მზაკვრობანი. ვფიქრობ, მაშინ პავლე იქ, საბერძნეთში, დარჩა; როგორც ლუკა ამბობს: *...

წინა თავი შემდეგი თავი

...ვითარცა წინაშე თუალთა მისთა მყოფნი.