...რომ დაფარა, რომელიც იმდროინდელ ადამიანთა ცოდვებით დამძიმებული იყო და ყოველგვარ სიბილწეს ზიდავდა, და ურჯულო ადამიანთა ყოველგვარი ბოროტება აღკვეთა, გაწმინდა მიწა, რომელიც უწმინდური გამხდარიყო თავისი მცხოვრებთა ბოროტების გამო, ხოლო ისინი სასჯელით განასვენა: „რამეთუ სიკუდილი კაცისა განსუენებაჲ არს", — ამბობს წერილი (). ახლა ხედავ, როგორ ხშირად ურწმუნოთა მეშვეობითაც წინასწარნიშნავს ღვთის განგება მომავალს? ასევე ამ მამამთავარსაც მშობლებმა სახელი დაარქვეს, წინასწარნიშნეს რა, რომ იგი გადმოსახლებული იქნებოდა და მდინარის გადალახვით უცხო მიწაზე წავიდოდა. მაშ, ამბობს ღმერთი აბრაამისადმი, თუ მშობლების მიერ მოცემული სახელი შენს იქიდან აქეთ გადასახლებას წინასწარნიშნავდა, მიიღე ამ სახელზე ასოს დამატება, იმის წინასწარნიშვნად, რომ მრავალი ხალხის მამა გახდები. შენიშნე, რა ზედმიწევნითია სიტყვები. არ თქვა: ყველა „თესლთა", არამედ მხოლოდ „მრავალთა". რადგან იყვნენ სხვა ხალხებიც, რომლებიც იქიდან განდევნილნი უნდა ყოფილიყვნენ, რომ მართლის შთამომავლობას თავისი მემკვიდრეობა მიეღო, ღმერთი ამბობს: „მამად მრავალთა თესლთა დაგდევ შენ". ვიცი შენი სათნოების სიდიადე, ამიტომ მრავალი ხალხის მოძღვრად დაგადგინებ, **„და აღგაორძინო შენ ფრიად ფრიად და დაგდვა შენ ნათეს...
ლოცვა წმინდა წერილის წაკითხვამდე
1. After this opened Job his mouth, and cursed his day.2. And Job spake, and said,3. Let the day perish wherein I was born, and the night in which it was said, There is a man child conceived.4. Let that day be darkness; let not God regard it from above, neither let the light shine upon it.5. Let darkness and the shadow of death stain it; let a cloud dwell upon it; let the blackness of the day terrify it.6. As for that night, let darkness seize upon it; let it not be joined unto the days of the year, let it not come into the number of the months.7. Lo, let that night be solitary, let no joyful voice come therein.8. Let them curse it that curse the day, who are ready to raise up their mourning.9. Let the stars of the twilight thereof be dark; let it look for light, but have none; neither let it see the dawning of the day:10. Because it shut not up the doors of my mother's womb, nor hid sorrow from mine eyes.11. Why died I not from the womb? why did I not give up the ghost when I came out of the belly?12. Why did the knees prevent me? or why the breasts that I should suck?13. For now should I have lain still and been quiet, I should have slept: then had I been at rest,14. With kings and counsellors of the earth, which built desolate places for themselves;15. Or with princes that had gold, who filled their houses with silver:16. Or as an hidden untimely birth I had not been; as infants which never saw light.17. There the wicked cease from troubling; and there the weary be at rest.18. There the prisoners rest together; they hear not the voice of the oppressor.19. The small and great are there; and the servant is free from his master.20. Wherefore is light given to him that is in misery, and life unto the bitter in soul;21. Which long for death, but it cometh not; and dig for it more than for hid treasures;22. Which rejoice exceedingly, and are glad, when they can find the grave?23. Why is light given to a man whose way is hid, and whom God hath hedged in?24. For my sighing cometh before I eat, and my roarings are poured out like the waters.25. For the thing which I greatly feared is come upon me, and that which I was afraid of is come unto me.26. I was not in safety, neither had I rest, neither was I quiet; yet trouble came.