John 13

საიდუმლო სერობა

(Matthew 26:17-20; Mark 14:12-17; Luke 22:7-16)

1. Now before the feast of the passover, when Jesus knew that his hour was come that he should depart out of this world unto the Father, having loved his own which were in the world, he loved them unto the end.2. And supper being ended, the devil having now put into the heart of Judas Iscariot, Simon's son, to betray him;3. Jesus knowing that the Father had given all things into his hands, and that he was come from God, and went to God;

იესო ქრისტეს მიერ თავისი მოწაფეებისთვის ფეხების დაბანა

4. He riseth from supper, and laid aside his garments; and took a towel, and girded himself.5. After that he poureth water into a bason, and began to wash the disciples' feet, and to wipe them with the towel wherewith he was girded.6. Then cometh he to Simon Peter: and Peter saith unto him, Lord, dost thou wash my feet?7. Jesus answered and said unto him, What I do thou knowest not now; but thou shalt know hereafter.8. Peter saith unto him, Thou shalt never wash my feet. Jesus answered him, If I wash thee not, thou hast no part with me.9. Simon Peter saith unto him, Lord, not my feet only, but also my hands and my head.10. Jesus saith to him, He that is washed needeth not save to wash his feet, but is clean every whit: and ye are clean, but not all.11. For he knew who should betray him; therefore said he, Ye are not all clean.12. So after he had washed their feet, and had taken his garments, and was set down again, he said unto them, Know ye what I have done to you?13. Ye call me Master and Lord: and ye say well; for so I am.14. If I then, your Lord and Master, have washed your feet; ye also ought to wash one another's feet.15. For I have given you an example, that ye should do as I have done to you.16. Verily, verily, I say unto you, The servant is not greater than his lord; neither he that is sent greater than he that sent him.17. If ye know these things, happy are ye if ye do them.18. I speak not of you all: I know whom I have chosen: but that the scripture may be fulfilled, He that eateth bread with me hath lifted up his heel against me.19. Now I tell you before it come, that, when it is come to pass, ye may believe that I am he.20. Verily, verily, I say unto you, He that receiveth whomsoever I send receiveth me; and he that receiveth me receiveth him that sent me.

იესოს მიერ თავისი გამცემის გამხელა

(Matthew 26:21-25; Mark 14:18-21; Luke 22:21-23)

21. When Jesus had thus said, he was troubled in spirit, and testified, and said, Verily, verily, I say unto you, that one of you shall betray me.22. Then the disciples looked one on another, doubting of whom he spake.23. Now there was leaning on Jesus' bosom one of his disciples, whom Jesus loved.24. Simon Peter therefore beckoned to him, that he should ask who it should be of whom he spake.25. He then lying on Jesus' breast saith unto him, Lord, who is it?26. Jesus answered, He it is, to whom I shall give a sop, when I have dipped it. And when he had dipped the sop, he gave it to Judas Iscariot, the son of Simon.27. And after the sop Satan entered into him. Then said Jesus unto him, That thou doest, do quickly.28. Now no man at the table knew for what intent he spake this unto him.29. For some of them thought, because Judas had the bag, that Jesus had said unto him, Buy those things that we have need of against the feast; or, that he should give something to the poor.30. He then having received the sop went immediately out: and it was night.

ახალი მცნება ურთიერთსიყვარულზე

31. Therefore, when he was gone out, Jesus said, Now is the Son of man glorified, and God is glorified in him.32. If God be glorified in him, God shall also glorify him in himself, and shall straightway glorify him.33. Little children, yet a little while I am with you. Ye shall seek me: and as I said unto the Jews, Whither I go, ye cannot come; so now I say to you.34. A new commandment I give unto you, That ye love one another; as I have loved you, that ye also love one another.35. By this shall all men know that ye are my disciples, if ye have love one to another.

წინასწარი უწყება პეტრეს მიერ იესოს უარყოფის შესახებ

(Matthew 26:31-35; Mark 14:27-31; Luke 22:31-34)

36. Simon Peter said unto him, Lord, whither goest thou? Jesus answered him, Whither I go, thou canst not follow me now; but thou shalt follow me afterwards.37. Peter said unto him, Lord, why cannot I follow thee now? I will lay down my life for thy sake.38. Jesus answered him, Wilt thou lay down thy life for my sake? Verily, verily, I say unto thee, The cock shall not crow, till thou hast denied me thrice.

John 13 განმარტებები

თარგმანებაჲ იოანეს სახარებისაჲ თავი ო

სახარებაჲ იოვანესი 13:1-11

წმინდა იოანე ოქროპირი

ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „და უწინარჱს დღესასწაულისა მის პასექისასა, რომელ არს ვნებაჲ, იცოდა იესუ, რამეთუ მოიწია ჟამი მისი, რაჲთა განვიდეს ამიერ სოფლით და მივიდეს მამისა, რამეთუ შეიყუარნა თჳსნი იგი, ამას სოფელსა მყოფნი, და სრულიად შეიყუარნა იგინი“ (13,1).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: „მსგავს ჩემდა იქმნენითო“, - იტყჳს პავლე, - „ვი-თარცა-ესე მე - ქრისტჱსა“,¹ რამეთუ ამისთჳს ჴორცნი შეიმოსნა და ბუნებაჲ ჩუენი მიიღო, რაჲთა მის მიერ გუასწავოს ჩუენ სათნოებაჲ; რამეთუ იტყჳს წერილი, ვითარმედ: „მსგავსებითა...

სარჩევი

•ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „და უწინარჱს დღესასწაულისა მის პასექისასა, რომელ არს ვნებაჲ, იცოდა იესუ, რამეთუ მოიწია ჟამი მისი, რაჲთა განვიდეს ამიერ სოფლით და მივიდეს მამისა, რამეთუ შეიყუარნა თჳსნი იგი, ამას სოფელსა მყოფნი, და სრულიად შეიყუარნა იგინი“ (13,1).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და უწინარეს დღესასაწულსა მას პასექისასა, რომელ არს ვნებაჲ, იცოდა იესუ, რამეთუ მოიწია ჟამი მისი“ (13,1).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და ვითარცა სერობაჲ იგი იყო, და ეშმაკი შესრულ იყო გულსა იუდაჲსსა, სიმონ ისკარიოტელისასა, რაჲთა განსცეს იგი“ (13,2).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „იცოდა იესუ, რამეთუ ყოველივე მოსცა მამამან ჴელთა მისთა, და რამეთუ ღმრთისაგან გამოვიდა და ღმრთისა მივალს“ (13,3).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „აღდგა სერობისა მისგან და დადვა სამოსელი თჳსი“ (13,4).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და მოვიდა სიმონ-პეტრჱსა. და ჰრქუა მას პეტრე: უფალო, შენ დამბანა ფერჴთა ჩემთა? მიუგო იესუ: რომელსა მე ვიქმ, არა იცი აწ, ხოლო სცნა შემდგომად ამისა“ (13,6-7).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „უკუეთუ არა დაგბანნე, არა გაქუნდეს ნაწილი ჩემ თანა“ (13,8).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ნუ ხოლო ფერჴნი, არამედ ჴელნიცა და თავიცა“ (13,9). თ ა რ გ მ ა ნ ი: და რაჟამს აყენებდა, ფიცხელ იყო, და შენდობასა უფიცხლესად გამოჩნდა, რამეთუ ორივე სიყუარულისაგან იყო. ხოლო რაჲ არს, რომელ ჰრქუა, ვითარმედ: „სცნა შემდგომად ამისა“? ოდეს აცნობებდა? გარნა შემდგომად ამისაო, რაჟამს სახელითა ჩემითა ეშმაკ-თა განასხმიდე, რაჟამს მიხილო ზეცად აღმავალი, რაჟამს სცნა მამისა მიერ, ვითარმედ მარჯუნ მისა მჯდომარე ვარ, მაშინ სცნა, თუ რაჲ არს საქმჱ ესე. ხოლო რაჟამს თქუა პეტრე, ვითარმედ: „ნუ ხოლო ფერჴნი, არამედ ჴელნიცა და თავიცა“, მიუგო იესუ:

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „განბანილსა მას არა უჴმს, გარნა ფერჴნი ხოლო დაბანად, რამეთუ არს იგი ყოვლად წმიდა, ხოლო თქუენ წმიდა ხართ სიტყჳსა მისთჳს, რომელ გარქუ თქუენ“ (13,10).

•სწავლაჲ ო სიმართლისათჳს

თარგმანებაჲ იოანეს სახარებისაჲ თავი ოა

სახარებაჲ იოვანესი 13:12-18

წმინდა იოანე ოქროპირი

ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „და მოიღო სამოსელი თჳსი და ინაჴ-იდგა და ჰრქუა მათ: იცითა, რაჲ-ესე გიყავ თქუენ?“ (13,12).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: ბოროტ არს, საყუარელო, ბოროტ არს მოსლვაჲ სი-ღრმესა ბოროტთასა, რამეთუ მიერითგან განუმართლებელ იქმნების. ამისთჳს ჯერ-არს მოსწრაფებით ღუწოლაჲ, რაჲთა არა გუეუფლოს უკე-თურებაჲ, რამეთუ უადვილეს არს არაშთავრდომაჲ ბოროტსა, ვიდრე-ღა შთავრდომილისა აღმოსლვაჲ. რამეთუ იხილეთ იუდა, ვინაჲთგან შთააგდო თავი თჳსი ბოროტსა მას უკეთურებასა შინა, რაზომი შეწევნაჲ პოვა, და ვერვე განერა...

სარჩევი

•ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „და მოიღო სამოსელი თჳსი და ინაჴ-იდგა და ჰრქუა მათ: იცითა, რაჲ-ესე გიყავ თქუენ?“ (13,12).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „თქუენ მხადით მე“ (13,13).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „უკუეთუ მე დაგბანენ ფერჴნი თქუენნი, უფალმან და მოძღუარმან, თქუენცა თანაგაც ურთიერთას ბანაჲ ფერჴთაჲ. რამეთუ სახჱ მიგეც თქუენ, რაჲთა ვითარცა-ესე მე გიყავ თქუენ, ეგრეცა თქუენ ჰყოფდეთ“ (13,14-15).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ამენ, ამენ გეტყჳ თქუენ: არა არს მონაჲ უფროჲს უფლისა თჳსისა, არცა მოციქული უფროჲს მომავლინებელისა თჳსისა. უკუეთუ ესე იცით, ნეტარ ხართ, უკუეთუ ჰყოფდეთ ამას. არა თქუენ ყოველთათჳს ვიტყჳ, მე ვიცი, რომელნი გამოგირჩიენ, არამედ რაჲთა წერილი აღესრულოს, ვითარმედ: რომელი ჭამდა ჩემ თანა პურსა, აღიღო ჩემ ზედა ბრჭალი მისი1 “ (13,16-18).

•სწავლაჲ ოა არა ბოროტის-ყოფისათჳს მტერთაჲსა და იოსებისთჳს

თარგმანებაჲ იოანეს სახარებისაჲ თავი ობ

სახარებაჲ იოვანესი 13:20-35

წმინდა იოანე ოქროპირი

ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „ამენ, ამენ გეტყჳ თქუენ: უკუეთუ ვინმე შეიწყნაროს, რომელი მე მივავლინო, მან მე შემიწყნაროს, და რომელმან მე შემიწყნაროს, შეიწყნაროს მომავლინებელი ჩემი“ (13,20).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: დიდ არს მონათა ღმრთისათა მსახურებისა და განსუენებისა სასყიდელი, რამეთუ იტყჳს, ვითარმედ: „რომელმან თქუენ შეგიწყნარნეს, მან მე შემიწყნარა, და რომელმან მე შემიწყნაროს, შეიწყნაროს მომავლინებელი ჩემი“. ხოლო რაჲმცა სწორ იყო ქრისტჱს და მამისა მისისა შეწყნარებისა? ხოლო რაჲსათჳს, რომელ თქუა რაჲ, ვითარმედ:...

სარჩევი

•ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „ამენ, ამენ გეტყჳ თქუენ: უკუეთუ ვინმე შეიწყნაროს, რომელი მე მივავლინო, მან მე შემიწყნაროს, და რომელმან მე შემიწყნაროს, შეიწყნაროს მომავლინებელი ჩემი“ (13,20).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ესე თქუა იესუ და შეძრწუნდა სულითა და წამა და თქუა: ერთმან თქუენგანმან მიმცეს მე“ (13,21).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „იგი არს, რომელსა მე დავაწო პური და მივსცე“ (13,26). თ ა რ გ მ ა ნ ი: და სახჱ ამის საქმისაჲ შემარცხუენელი არს, არამედ მან არცა ტაბლისა მისგან შეიკდიმა, რამეთუ პურსა მას ეზიარა, რომელმან-იგი ჴელთაგან თავადისათა მიიღო პური იგი. და ვინმცა არა ლმობიერქმნილ იყო ამას ზედა? არამედ იგი არა იქმნა ლმობიერ. ამისთჳს ეშმაკი მაშინღა შევიდა ჴელმწიფებით მის თანა, რაჟამს იხილა ურცხჳნელობაჲ და კადნიერებაჲ მისი. რამეთუ ვიდრემდის კრებულისა მისგან იყო, ვერ იკადრებდა ზედამისლვად, არამედ გარეთ მოუჴდებოდა და ჰბრძოდა, და ვინაჲთგან უკუე საცნაურ იქმნა და განეჩინა, მაშინ შევიდა მის თანა სრულიად, რამეთუ არცა ჯერ-იყო, რაჲთამცა ესრეთ მოუდრეკელი იგი იყო მის თანა. ამისთჳს განყო იგი და რაჟამს განყო, მაშინ მიიღო იგი ეშმაკმან, და მეყსეულად დაუტევნა იგინი იუდა და განვიდა მათგან ღამით.

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ჰრქუა მას იესუ: მოყუასო, რომელი გეგულების საქმედ, ყავ ადრე! ესე არავინ ცნა მეინაჴეთაგანმან“ (13,27-28).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და ესე არავინ ცნა მეინაჴეთაგანმან“ (13,28).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ხოლო მან მიიღო პური იგი და განვიდა. და იყო ღამჱ“ (13,30).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და ვითარცა განვიდა იუდა, თქუა იესუ: აწ იდიდა ძჱ კაცისაჲ, და ღმერთიცა იდიდა მის თანა“ (13,31).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და ღმერთმანცა ადიდოს იგი თავისა თჳსისა თანა“ (13,32).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და მეყსეულად ადიდოს იგი“ (13,32).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „შვილნო ჩემნო, წუთ ერთღა თქუენ თანა ვარ. და მეძიებდეთ მე, და ვითარცა-იგი ვარქუ ჰურიათა, ვითარმედ: ვიდრე-იგი მე მივალ, თქუენ ვერ ჴელ-გეწიფების მოსლვად, და აწ თქუენ გეტყჳ“ (13,33).

თარგმანებაჲ იოანეს სახარებისაჲ თავი ოგ

სახარებაჲ იოვანესი 13:36-14:7

წმინდა იოანე ოქროპირი

ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „ჰრქუა მას სიმონ-პეტრე: უფალო, ვიდრე ხუალ? ჰრქუა მას იესუ: მე ვიდრე ვალ, შენ ვერ ძალ-გიც მოდევნებად აწ, ხოლო მომდევდე ამისა შემდგომად“ (13,36).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: დიდ არს სიყუარული და ცეცხლისა უმჴურვალჱს, და ზეცისა სიმაღლედ მიიწევის, და არარაჲ სოფლისა საქმეთაგან იქმნების დამაყენებელ მისა. რამეთუ მჴურვალესა მას გულითა პეტრეს ესმა რაჲ, ვითარმედ: „სადა მე წარვალ, თქუენ ვერ ჴელ-გეწიფების მოსლვად“,¹ მეყსეულად ჰრქუა მას:

ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „უფალო, ვიდრე ხუალ?“...

სარჩევი

•ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „ჰრქუა მას სიმონ-პეტრე: უფალო, ვიდრე ხუალ? ჰრქუა მას იესუ: მე ვიდრე ვალ, შენ ვერ ძალ-გიც მოდევნებად აწ, ხოლო მომდევდე ამისა შემდგომად“ (13,36).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „უფალო, ვიდრე ხუალ?“ (13,36).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „რაჲსა ვერ ძალ-მიც მიდევნებად შენდა? აწ სული ჩემი შენთჳს დავდვა“ (13,37).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „სული ჩემი შენთჳს დავდვა“ (13,37).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „არღა ეყივლოს ქათამსა, ვიდრე უარ-მყო მე სამგზის“ (13,38).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ნუ შეძრწუნდებიედ გულნი თქუენნი“ (14,1).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „გრწმენინ ღმრთისაჲ და გრწმენინ ჩემდა მომართ“ (14,1).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „სახლსა მამისა ჩემისასა სავანე მრავალ არიან“ (14,2).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „რაჲთა სადაცა მე ვიყო, თქუენცა იყვნეთ“ (14,3).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ვიდრე-იგი მე მივალ, უწყით და გზაჲცა იგი იცით“ (14,4).

მოკლე სიტყვა დიდ-ხუთშაბათს

სახარებაჲ იოვანესი 13:1-15

წმ. მღვდელმთავარი გაბრიელი (ქიქოძე)

ძმანო მართლ-მადიდებელნო ქრისტიანენო! აწინდელსა დღესა, დიდისა ხუთშაბათისა, თითქმის საჭიროც არ არის და ნამეტანი იქმნება ჩვენი მხრითგან თქმა ქადაგებისა. პირველად მისთვის, რომ დღეს თვით მაცხოვარი ჩვენი იესო ქრისტე გვაძლევს სახარებისაგან დიდსა და ვრცელსა დარიგებასა, მეორედ, ძნელია დღეს ქადაგების თქმა: მქადაგებელმა არ იცის რა საგანზე იწყოს დღეს უბნობა, რომელი სიტყვა მაცხოვრისა, დღეს თქმული, ანუ რომელი საქმე მისი, დღეს აღსრულებული აღიღოს საგნად ქადაგებისა; ისე მრავალნი არიან სიტყვანი, დღეს მისგან...

მოკლე მოძღვრება დიდ ხუთშაბათს ფეხის ბანვაზე

სახარებაჲ იოვანესი 13:1-17

წმ. მღვდელმთავარი გაბრიელი (ქიქოძე)

მოციქულნი ყოველნი იყნენ განცვიფრებულ, ოდეს მაცხოვარმან იწყო ხელითა თვისითა ბანვა ფერხთა მათთა, გარნა უმეტესად ყოველთა პეტრე მოციქული. ამან უწინარეს რაოდენისამე დღისა იცნო, ირწმუნა და აღიარა, რომელ მოძღვარი მათი, იესო ქრისტე, არის ძე ღვთისა ცხოველისა და აჰა ესერა ხედავს, რომელ იგი აღსდგა სერობისაგან, აღიღო ჭურჭელი წყლისა, მოიდრიკა მუხლნი და ვითარცა მონამან, იწყო ბანვა ფერხთა მოწაფეთასა. უფალო, შენ დამბანა ფერხთა ჩემთა? ჰკითხა მას განცვიფრებულმან პეტრე, ოდეს უფალი მივიდა მასთან დაბანვად...

საღმრთო ლიტურგია | ქადაგება 25.04.2019

1 კორინთელთა მიმართ 11:23-32, სახარებაჲ მათესი 26:1-20, სახარებაჲ იოვანესი 13:3-17, სახარებაჲ მათესი 26:21-39, სახარებაჲ ლუკაჲსი 22:43-45, სახარებაჲ მათესი 26:40-27:2

მამა თეოდორე გიგნაძე