Romans 10:2

თარგმანი: აჰა ესერა მიზეზსა იტყჳს, რომლისათჳს განავრცნა სიტყუანი ესე გამოძიებისანი, ვითარმედ: ცხორებისათჳს ისრაჱლისა ფრიად რაჲმე წყურიელ არს. ამისთჳს წამებს მათთჳს, ვითარმედ: შური აქუს არა საღმრთოდ, არამედ რეცა საღმრთოდ, რამეთუ ჰგონებენ, ვითარმედ შჯულისა დამცველ არიან, არამედ შჯულისა გარდამავალ იქმნებიან, რამეთუ არა ირწმუნებენ შჯულისა მიერ და წინაჲსწარმეტყუელთა ქადაგებულსა და სრულ-მყოფელსა მათსა უფალსა. ამისთჳს უმეცრებაჲ სრული დაესაჯების მოციქულისა მიერ.

თარგმანი: მომადლებისა მათისათჳს იტყჳს ამას, ვითარმედ ვეწამებიო, რომელ არა კაცთათჳს განყოფილ არიან ქრისტესგან, არამედ ჰგონებენ თუ: საღმრთოჲ შური გუაქუს. გარნა უგულისჴმოებით არს გულისსიტყუაჲ მათი, რამეთუ არა ჭეშმარიტისა მის კეთილისა ისწრაფიან ცნობად, არამედ თჳსი იგი გულისსიტყუაჲ მიუდრეკელად აქუს ცუდი იგი და არა დაემორჩილნეს ჭეშმარიტსა მას სიმართლესა და ძალსა ღმრთისასა —ქრისტეს.

განმარტება კვირიაკის სამოციქულიოსა (რომ. 10, 1-11).

ძმანო მართლ-მადიდებელნო ქრისტიანენო! საღმრთო ლიტურღიის, ანუ წირვის აღსრულებასა შინა, უმთავრესთა წესთაგანი არის წაკითხვა სახარებისა და სამოციქულოისა. მაშასადამე, ვისაც ჰსურს ჯეროვნად და სასარგებლოდ მოსმენა წირვისა და მიღება მადლისა, მან ყოველთვის საკუთარი ყურადღება უნდა მიაქციოს რიგის სამოციქულოსა და სახარებასა ზედა და ეცადოს, რომ კარგად გაიგოს აზრი და დარიგება, რომელნიც არიან მათ შინა.

აწინდელთა კვირიაკეთა შინა, ესე იგი შემდგომად სულის წმინდის მოფენისა, ყოველს წირვაზედ წაიკითხებიან სამოციქულოსაგან რომაელთა მიმართ წმინდისა პავლე მოციქულისა ისრეთნი თავნი და მუხლნი, რომელნიც იპყრობენ თვის შორის დიდსა და ღრმასა სწავლასა. მეტადრე დღეს წაკითხული სამოციქულო წინა-დაგვიდებს ერთობ ღრმასა სწავლასა, რომელსა ყოველი ქრისტიანე ვერ გაიგებს ჯეროვნად, უკეთუ არ ეყოლა ხელმძღვანელი. ამისათვის, შეწევნითა ღვთისათა, ავხსნათ აზრი დღეს წაკითხულის სამოციქულოისა, ხოლო ხელმძღვანელად ჩვენდა მოვუწოდოთ დიდსა და წმინდასა მამასა ჩვენსა იოანე ოქრო-პირსა, რომელმან დაგვიტოვა ჩვენ ვრცელი და მშვენიერი განმარტება...

...ამბობს: „რომელი პირველად ვიყავ მგმობარ და მდევნელ და მაგინებელ“ (1 ტიმ 1:13). და როცა ჯერ კიდევ ურწმუნო იუდეველებზე საუბრობს, სიტყვას თავშეკავებით იყენებს: „ვეწამები მათ, რამეთუ შური საღმრთოჲ აქუს, არამედ არა მეცნიერებით“ (რომ 10:2); თავის თავზე კი ამბობს: „მგმობარ და მდევნელ და მაგინებელ“ (1 ტიმ 1:13).

ხედავ მის თავის დამდაბლებას, როგორ არ არის თავისმოყვარე, როგორ შეკავებული აქვს გონება? საკმარისი არ იყო ეთქვა: „მგმობარ და მდევნელ“ (1 ტიმ 1:13), არამედ ისიც აჩვენა, რომ ამას ძლიერი დაჟინებით აკეთებდა. რადგან, ამბობს იგი, ბოროტებას მხოლოდ ჩემამდე კი არ ვაჩერებდი და არც იმით ვკმაყოფილდებოდი, რომ თვითონ ვგმობდი, არამედ ღვთისმოსაობის მსურველებსაც ვდევნიდი. დიდია გმობის მძვინვარება. მაგრამ ამბობს: „არამედ შევიწყალე, რამეთუ უმეცრებით ვიყავ ურწმუნოებასა შინა“ (...