თარგმანი: ესე სიტყუაჲ სრულისა მის მიმართ არს სარწმუნოებითა, რაჲთა არა განიკითხვიდეს უსრულსა მას; არათუ საქმე იგი მისი არაღირს არს განკითხვისა, არამედ რამეთუ სხჳსა მონაჲ არს, უცხოჲსა უფლისაჲ, და ღმერთსა ოდენ თჳს-ეყვის ცნობად დაცემაჲ და აღდგომაჲ მისი. ვინაჲცა ამათ სიტყუათა მიერ ცხად-ჰყოფს, ვითარმედ არა ხოლო შეურაცხ-ჰყოფდეს, არამედ განიკითხვიდეს-ცა მჭამელთა მხლისათა მჭამელნი იგი ყოვლისავე წინადაგებულისანი. ამისთჳს ეტყჳს, ვითარმედ: დაღათუ იგი განსაკითხავსა ჰყოფენ, შენ ვინ ხარ, რომელი განიკითხავ მონასა სხჳსა უფლისასა? — ხოლო ამით სიტყჳთა მძჳნვარედ შერყეულობასა მათსა განაქიქებს, რომელნი-იგი ჯერეთ ჰურიაობდეს ჭამადთა კრძალვისათჳს, ვითარ-იგი უსაკუთრეს არს, რაჟამს სთქუა: თჳსისა უფლისა დგეს გინათუ დაეცეს, დადგეს სადმე, რამეთუ შემძლებელ არს ღმერთი დადგინებად მისსა; რომელი-იგი ჯერეთ შერყეულ და არამტკიცედ მდგომ არს სარწმუნოებასა ზედა.
Romans 14:4
თარგმანი: განუკითხველის მჭამელნი იგი სხუათა მათ შეურაცხ-ჰყოფდეს და კუალად იგინი მჭამელთა მათ ვითარცა ნაყროვანთა განიკითხვიდეს. ამისთჳს მათ მოექცა მოციქული და ეტყჳს, ვითარმედ: ვინ ხარ შენ, რომელი სარწმუნოებით მჭამელსა მას მონასა ქრისტესსა განიკითხავ, რომელი-იგი არა ძუელისა შჯულისა მონაჲ არს, არამედ სხჳსა შჯულისა —ახლისა და ქრისტეს მიერისა, რამეთუ ქრისტემან ღმერთმან იგი შეიწყნარა და განათავისუფლა ყოვლისავე ძუელისა შჯულისა რიდობისაგან. ხოლო გულისჴმა-იყოფების ესე სიტყუაჲ კუალად მჭამელთა მათ მიმართცა, ვითარმცა ეტყოდა, ვითარმედ: რად განიკითხავ არამჭამელსა მას, რამეთუ არღარა ძუელისა მის შჯულისა მონაჲ არს, არამედ სხჳსა ამის შჯულისა, რომლისა შენცა მონაჲ ხარ, და ღმერთსა შეუწყნარებია მისიცა მოქცევაჲ და თუცა მცირედ სცთების, კუალად ღმერთსა ძალ-უც მაგისგანცა მოქცევაჲ მისი, და შენ რად განიკითხავ და შეურაცხ-ჰყოფ! ხოლო ესე უძლურთა მათ ნუგეშინის-ცემისათჳს თქუა, რაჲთა არა სრულიად დაიჴსნენ მწუხარებითა.
თარგმანი: რაჟამს თქჳს თუ: "დგეს", უჩუენებს მათ, ვითარმედ შერყეულნი არიან დაცემასა ზედა, და ვითარმედ ძნელ არს დამტკიცებაჲ მათი და ღმრთისაჲ არს საქმჱ ესე და არა კაცთაჲ და ფრიადი უჴმს მათ კრძალვაჲ.
...ა განიკითხნეთ“ (7,1).
თ ა რ გ მ ა ნ ი: ამას სიტყუასა ნეტარი პავლეცა იტყჳს, და უფროჲსღა მასცა ქრისტე იტყჳს პირითა პავლესითა, ვითარმედ: „აწ შენ რასა განიკითხავ ძმასა შენსა? ანუ შენ რაჲსა შეურაცხ-ჰყოფ ძმასა შენსა?“ და „შენ ვინ ხარ, რომელი განიკითხავ სხჳსა მონასა?“ და კუალად იტყჳს: „ამისთჳს ნუვინ წინაჲსწარ ჟამისა გან-რასმე-იკითხვიდეთ, ვიდრემდე მოვიდეს უფალი და განანათლოს დაფარული იგი ბნელისაჲ და გამოაცხადნეს ზრახვანი იგი გულისანი“.
აწ უკუე ვითარ გულისჴმა-ვყოთ სიტყუაჲ ესე, არა ჯერ-არსა მოქმედთა ცოდვისათა ბრალობად? ვითარ უკუე სხუასა ადგილსა იტყჳს მოციქულივე: „ზედაადეგ ჟამითი-უჟამოდ, ამხილე, შეჰრისხენ და ნუგეშინის-ეც“? და კუალად იტყჳს: „რომელნი-იგი ცოდვიდენ, წინაშე ყოველთა ამხილე, რაჲთა სხუათა მათ ეშინოდის“. და კუალად ქრისტემან ჰრქუა პეტრეს: „უკუეთუ ცოდოს ძმამან, მივედ და ამხილე მას, რაჟამს შენ და იგი ხოლო იყვნეთ. უკუეთუ ისმინოს შენი, შეიძინო ძმაჲ შენი. უკუეთუ შენი არა ისმინოს, მიიყვანე შენ თანა ერთი ანუ ორი სხუაჲ. უკუეთუ მათიცა არა ი...