მონიშნეთ წიგნი
თავი
თარგმანი

Romans 5:14

13. (For until the law sin was in the world: but sin is not imputed when there is no law.14. Nevertheless death reigned from Adam to Moses, even over them that had not sinned after the similitude of Adam's transgression, who is the figure of him that was to come.15. But not as the offence, so also is the free gift. For if through the offence of one many be dead, much more the grace of God, and the gift by grace, which is by one man, Jesus Christ, hath abounded unto many.
Romans თავი 5
14. Nevertheless death reigned from Adam to Moses, even over them that had not sinned after the similitude of Adam's transgression, who is the figure of him that was to come.
თავი ვ. იესუ ქრისტეს უფლისა კაცებისათჳს, რომელ იქმნა ნაცვალად მისა და იჴსნა იგი
წმ. კირილე ალექსანდრიელი
მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი
რედ: Titus
მოციქულისაჲ: არამედ სუფევდა სიკუდილი (5,14).:

თარგმანი: სუფევდა უცოდველთაცა ზედა, რამეთუ გზაჲ პოვა ადამის ცოდვისაგან და მიზეზი, და ყოველთა ზედა მივიდოდა.

თავი ვ̂. შემოსლვისათჳს მაცხოვარებისა ჩუენისათჳს მეორისა მის კაცისა იესუ ქრისტესსა პირველისა მის წილ დაცემულისა მიწისაგანისა ადამისსა
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: წმინდა ეფრემ მცირე
რედ: Titus
მოციქულისაჲ: არამედ სუფევდა სიკუდილი ადამისითგან ვიდრე მოსესამდე და მათ ზედაცა, რომელთა-იგი არა ეცოდა მსგავსად გარდასლვისა მის ადამისსა, რომელი-იგი არს სახე მერმეთა მათ ჟამთაჲ (5,14).:

თარგმანი: ვითარ-იგი ჩუენ გულისჴმა-ვჰყოფთ, საგონებელ იყო თქუმად ადამისითგან ქრისტესამდე სუფევაჲ სიკუდილისაჲ, და ეგრეთცა იტყჳს მიფარულად-რე, რამეთუ მოსედ უწოდს ყოველთა მათ ჟამთა მოსეს მიერ მოცემულისა შჯულისათა, რომელთა შინა სუფევდა სიკუდილი, ადამისითგან ვიდრე ქრისტესამდე, რომელმან დაჰჴსნა იგი.

ხოლო ვითარ მსგავს იქმნა დაჴსნაჲ სიკუდილისაჲ გარდასლვასა მას ადამისსა? ანუ ვითარ სახე არს ადამ მერმეთა მათ ჟამთაჲ? (რამეთუ მერმედ ჟამად ქრისტესა უწოდს). ამიერ ცხად არს, ვითარმედ ვითარცა-იგი სიკუდილითა ადამისითა ყოველნი მოსწყდეს, ეგრეთვე წინაუკუმო; სიკუდილითა ქრისტესითა ყოველნი ცხონდეს. და ვითარ-იგი გემოჲს-ხილვაჲ ადამისი და მათცა , ეგრეთვე ქრისტე განამართლებს რცა ერთი რაჲ ოდეს ექმნეს კ.

ებისტოლე ჰრომაელთა მიმართ თავი 4
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი
რედ: Titus
პავლესი: რამეთუ რჩულისა მოწევნადმდე ცოდვაჲ იყო სოფელსა შინა და ცოდვაჲ იგი არად შერაცხილ იყო, რამეთუ არღა იყო რჩული, არამედ სუფევდა სიკუდილი ადამისითგან მოსესამდე და მათ ზედაცა, რომელთა არა ეცოდა (5,13-14).:

თარგმანი: ამას მოასწავებს, ვითარმედ: ვიდრე მოსესამდე შჯული არა იყო, არამედ მოსე დადვა შჯული და განკრძალვაჲ ცოდვისაგან, და ვანაჲთგან დადვა მოსე შჯული ღმრთისა მიერ, მაშინდითგან დაისჯებოდეს კაცნი გარდასლვისათჳს შჯულისა, და ეუფლებოდა მათ მისთჳს სიკუდილი, რამეთუ გამოაჩინებდა შჯული ცოდვისა საქმესა, და იყო იგი საცნაურ, ხოლო პირველ რჩულისა, დაღაცათუ იყო ცოდვაჲ სოფელსა შინა, არამედ არად შერაცხილ იყო ცოდვად, და ვინაჲთგან ცოდვისაგან მიიღებს სიკუდილი უფლებასა, ხოლო რაჟამს რჩული არა იყო, არა ჩნდა ცოდვაჲ, ვითარ სუფევდა სიკუდილი. ამისთჳს საცნაურ არს, ვითარმედ არა მით ცოდვითა რჩულისა გარდასლვისაჲთა აქუნდა მაშინ სიკუდილსა უფლებაჲ, არამედ ცოდვითა მით ადამის გარდასლვისაჲთა იგი იყო ყოველთა ამჴოცელ. ამისთჳს პარველ რჩულისაცა ყოველნი სიკუდილისა მძლავრებასა შთავარდებოდეს.

მოხსენიებები ვერ მოიძებნა ამ მუხლისთვის