თარგმანი: ესრეთ იტყჳს, ვითარმედ: რაჲ სარგებელი მოიღეთ პირველისა მის უკეთურებისაგან? — გარნა სირცხჳლი. რამეთუ ესევითარი არსო ნაყოფი ცოდვისაჲ, რომელ ჴსენებაჲცა მისი სირცხჳლ არს. და უკუეთუ ჴსენებაჲ ოდენ სარცხჳნელ არს, თჳთ საქმე რაჲ იყოს! და აწ უკუე ორკერძო კეთილი გეყოო: ერთად, რომელ განსთავისუფლდით სირცხჳლისა მისგან, და მეორედ, რამეთუ სცანთ, რასა შინა იყვენით. რამეთუ, გულისჴმა-ყავთ თუ საქმეთა მათ, რომელთა ჴსენებითა სირცხჳლი მოგივალს გონებასა, რაჲმცა იყო სასყიდელი მათი? რამეთუ ცოდვისა ნაყოფი და აღსასრული სიკუდილი არს სულისაჲ. ხოლო სიმართლისა ნაყოფი და აღსასრული — კადნიერებაჲ ღმრთისა მიმართ და სიხარული და სიწმინდე და ცხორებაჲ საუკუნოჲ. და ცოდვისა საგზალი სიკუდილი არს სულიერი, ხოლო სიმართლისა — მადლი ღმრთისაჲ ცხორებად საუკუნოდ. ხოლო საგზლად იტყჳს ნაყოფსა და მოსაგებელსა ცოდვისასა.
Romans 6:22
თარგმანი: კეთილად გჳჩუენა ნაყოფი ცოდვისაჲ: პირველ — სირცხჳლი მრავალჟამეული, და დასასრულსა — სიკუდილი. ხოლო აწ მონებისა ღმრთისასა იტყჳს "ნაყოფსა", ესე იგი არს სიწმიდით მოქალაქობაჲ, რომლისა აღსასრული არს ცხორებაჲ საუკუნოჲ. რამეთუ საგზალი, ესე იგი არს სასყიდელი ცოდვისაჲ — სიკუდილი არს, ხოლო სიმართლისაჲ არღარა სასყიდელი, არამედ ნიჭი ღმრთისა მიერი, ცხორებაჲ საუკუნოჲ, რომელი-იგი არა სასყიდლად, არამედ ნიჭად და მადლით მიეცემის ყოველთა. ესრეთ უკუე, წარმოაჩინა რაჲ ცოდვაჲ და ნაყოფი მისი, სიმართლე და ნაყოფი მისი, —არარას უმეტესსა ითხოვს, უმეტესობისა წილ ნიჭთაჲსა, თჳნიერ ამას ოდენ, რაჲთა, ვითარ-იგი მონებასა შინა ცოდვისასა ყოვლად უნაწილო ვიყვენით სიმართლისაგან, ეგრეთვე აწ, მონებასა შინა სიმართლისასა, ყოვლად უნაწილო ვიყვნეთ ცოდვისა და სიბოროტისაგან, რაჲთა სირცხჳლისაგან ვიჴსნნეთ და კადნიერებასა მივემთხჳნეთ.
...ვრავს პავლე მოციქული: „ხორცის საქმეები აშკარაა: ეს არის სიძვა, უწმინდურება და თავაშვებულობა, კერპთმსახურება, მისნობა, სიძულვილი, მკვლელობა, ლოთობა, გაუმაძღრობა და სხვა. ასეთი რამის ჩამდენნი ღვთის სასუფეველს ვერ დაიმკვიდრებენ“ (). „ცოდვის საზღაური სიკვდილია!“ ().
ხოლო სულის ნაყოფია: „სიყვარული, სიხარული, მშვიდობა, სულგრძელება, სიკეთე, ერთგულება, სიმშვიდე, თავშეკავება“... (). და „ისინი ვინც ღვთის სულით წარიმართებიან, ღვთის შვილები არიან ... ღვთის მემკვიდრენი და ქრისტეს თანამემკვიდრენი“ ().
უფალი ბრძანებს: „რას არგებს კაცს, თუ შეიძენს მთელ ქვეყანას და სულს კი წააგებს? ანდა რას მისცემს კაცი თავისი სულის სანაცვლოდ?“ (მკ. 8, 36-37) მთელი დედამიწის სიმდიდრე არ ღირს ერთი ადამიანის სულად, რადგან იგი ხატებაა ღვთისა. ამიტომაც უმნიშვნელო, უბრალო პიროვნება არ არსებობს. თითოეული ადამიანი უნიკალურია, დაჯილდოებული განუმეორებელი და განსაკუთრებული ნიჭით, ოღონდ ჩვენ ეს უნდა აღმოვაჩინოთ.
ადამიანი უნდა დაფიქრდეს თავის დადებით და უარყოფით თვისებებზე და ეცადოს დადებითი მხარე კიდევ უფრო განავითაროს,...
...თ სიმართლისაგან. რაჲ უკუე ნაყოფი გაქუნდა მაშინ, რომლისათჳს აწ ეგერა გრცხუენის? რამეთუ აღსასრული მათი სიკუდილი არს“. ხოლო შრომათათჳს და ჭირთა ღმრთისმსახურებისათა მარადის მოქადულ არს და მოხარულ, რამეთუ უწყის, ვითარმედ აღსასრული მათი ცხორებაჲ საუკუნოჲ არს. ამისთჳს ღაღადებს: „რამეთუ საწუთროჲ ესე მცირე ჭირი ჩუენი გარდარეულსა დიდსა დიდებასა შეიქმს ჩუენთჳს“.
ამისთჳს მეცა გლოცავ თქუენ, საყუარელნო, განვიწმიდნეთ თავნი ჩუენნი ყოვლისაგანვე შეგინებისა ჴორცთაჲსა და სულისა და აღვასრულებდეთ სიწმიდესა შიშითა ღმრთისათა; შემდგომსა მას დავივიწყებდეთ და წინასა მივსწუთებოდით და კრძალულებით ვსდევდეთ გჳრგჳნსა მას ზეცისა ჩინებისასა, რაჲთა ღირს ვიქმნეთ მიმთხუევად მისა მადლითა და კაცთმოყუარებითა უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესითა, რომლისაჲ არს დიდებაჲ თანა მამით და სულით წმიდითურთ აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამენ.