1 კორინთელთა მიმართ 11:29

თარგმანი: არა ბუნებით დამშჯელ არს განმაცხოველებელი იგი საიდუმლოჲ, არამედ უღირსებისაგან მიმღებელთაჲსა დასაშჯელ ექმნების მათ, რომელთა არა გამოიკითხონ, არცა გულისჴმა-ყონ დიდებულებაჲ წინამდებარისა მის საიდუმლოჲსაჲ. რამეთუ, უკუეთუ ესე ოდენ მებრ გულისჴმა-ვყოთ, ვითარმედ: არა ლიტონ, არამედ ქრისტეს ჴორც და სისხლ არს იგი, ესე ოდენ კმა იყოს ჩუენდა განმაკრძალებელად. ხოლო ესე თუ არა ვყოთ, გულისჴმა-ყავ, ვითარმედ, ვითარ-იგი მიზეზი ყოველთა კეთილთაჲ — ჴორციელად მოსლვაჲ ქრისტესი —უმეტესისა დაშჯისა მომატყუებელ არს მათდა, რომელთა არა შეიწყნარონ იგი. ეგრეთვე განმწმედელი ესე სულთა და ჴორცთაჲ და წმიდაჲ წმიდათაჲ საიდუმლოჲ უმეტესისა დაშჯისა მომატყუებელ არს არაწმიდებით მიმღებელთა მისთა.

...რაოდენ ესე დიდ არს და საკჳრველ, ეგრეთვე უკუეთუ სიწმიდით მოუჴდე მას, ცხორებად თავისა შენისა მისრულ ხარ; უკუეთუ კულა ბოროტითა გონებითა და შეგინებულითა მოუჴდე, დასაშჯელად და წარსაწყმედელად თავისა შენისა მიიღებ, „რამეთუ რომელი ჭამდეს და სუმიდეს უღირსებით, იგი დასაშჯელად თავისა თჳსისა ჭამს და სუამს მას“. (1 კორ. 11,29) რამეთუ უკუეთუ რომელთა შეაგინონ და დააბაყლონ პორფირი იგი სამეუფოჲ, მსგავსად მათსა, რომელთა დახიონ, დაიტანჯნენ, ესეცა არა სადამე უჯერო არს, ვითარმედ რომელთა არაწმიდითა გონებითა მიიღონ ჴორცი და სისხლი ქრისტესი, დაისაჯებიან მსგავსადვე მათსა, რომელთა დაჰმშჭუალეს იგი ძელსა ზედა.

იხილე უკუე, ვითარ საშინელად გამოაჩინა პავლე საშჯელი იგი უღირსთაჲ და თქუა, ვითარმედ: „შეურაცხ-თუ-ყოს ვინმე შჯული მოსესი, თჳნიერ წყალობისა, ორთა ანუ სამთა მოწამეთა ზე, მოკუდების. ხოლო რაოდენ უფროჲსისა საშჯელისა ჰგონებთ ღირს-ყოფად, რომელმან ძჱ ღმრთისაჲ დათრგუნოს და სისხლი იგი აღთქუმისაჲ ლიტონად შეჰრაცხოს, რომლისა მიერ წმიდა იქმნა?“¹

ამისთჳს უკუე ვეკრძალნეთ თავთა ჩუენთა, ძმანო ჩემნო საყუარელნო, რომელთადა მოცემულ არიან ესევითარნი ესე კეთილნი, და რაჟამს გუენებოს ბოროტისა რაჲსამე თქუმად, ანუ აღვიტაცებოდით გულისწყრომად და რისხვად, ანუ სხუად რადმე ვნებად,...