1 თესალონიკელთა მიმართ 3:2

„მოიჴსენენით, ძმანო, შურომანი ჩუენნი და რუდუნებანი, რამეთუ ღამე და დღე ვიქმოდეთ, რაჲთა არავის დაუმძიმოთ თქუენგანსა, და ესრეთ ვქადაგეთ თქუენდა მიმართ სახარებაჲ იგი ღმრთისაჲ. თქუენ მოწამე ხართ და ღმერთი, ვითარ-იგი ღირსად და მართლად და უბიწოდ თქუენ მორწმუნეთა მიმართ ვიყვენით, ვითარცა-ეგე იცით, ვითარ კაცად-კაცადსა თქუენსა, ვითარცა მამაჲ თჳსსა შვილსა, ეგრეთ გლოცევდით თქუენ და ნუგეშინის-გცემდით და გიწამებდით, რაჲთა ხჳდოდით თქუენ ღირსად ღმრთისა, რომელმან-იგი გიჩინნა თქუენ თჳსსა მას სასუფეველსა და დიდებასა." (1 თეს 2:9–12).

1. მოციქულის შრომა და სიტყვის შეწყნარება

მასწავლებელმა მძიმე არ უნდა მიიჩნიოს არაფერი იქიდან, რაც მოწაფეთა ცხონებას ემსახურება. რადგან თუ ნეტარი იაკობი ღამითა და დღით ფარათა დასაცავად ილეოდა, მით უმეტეს მას, ვისაც სულები აქვს მინდობილი, თუნდაც საქმე შრომატევადი იყოს და თუნდაც მდაბალი, ყველაფერი უნდა აკეთოს და მხოლოდ ერთს უმზერდეს: მოწაფეთა ცხონებასა და აქედან ღმერთისთვის წარმოშობილ დიდებას....

...შდრ. 1 თეს 3:10)¹, და რომ „ვერღარა დავთმეთ, ჯერ-ვიჩინეთ ათინას შინა დაშთომაჲ მარტოთა" (1 თეს 3:1), და რომ „და მივავლინეთ ტიმოთე, ძმაჲ ჩუენი" (შდრ. 1 თეს 3:2), ამ ყველაფრით თავის სურვილს აჩვენებს, რომელიც ჰქონდა, რათა მათთან მისულიყო. ამიტომ, რადგან, როგორც ჩანს, ვერ მოასწრო წასვლა და მათი რწმენის ნაკლულებათა, ანუ „დაკლებული იგი სარწმუნოებისა თქუენისაჲ" (1 თეს 3:10), შევსება, ამის გამო მეორე წერილს უმატებს და თავისი მოსვლისაგან დანაკლისს წერილებით ავსებს. ხოლო რომ არ წასულა, იქიდან შეიძლება მივხვდეთ; რამეთუ წერილის წერისას ამბობს: „ხოლო გეტყჳთ თქუენ, ძმანო, მოსლვისა მისთჳს უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესა და ჩუენისა შეკრებისათჳს მისა მიმართ" (2 თეს 2:1). რადგან პირველ წერილშიც ამბობდა: „ხოლო ჟამთა მათთჳს და წელთა, ძმანო, არა გჳჴმს მიწერად თქუენდა" (...

...გი სარწმუნოებისა თქუენისაჲ"** (1 თეს 3:10); ამიტომაც ასე აღნიშნა და არ თქვა: განმტკიცებისათვისო, არამედ: შესავსებლადო. რადგან იქ, სადაც თვით რწმენის გამო ეშინოდა, ამბობს, რომ ტიმოთე გაგზავნა: „რაჲთა დაგამტკიცნეს თქუენ" (1 თეს 3:2); აქ კი ამბობს, რომ ნაკლულებანი უნდა შეავსოს, რაც უფრო სწავლების საქმეა, ვიდრე გამყარებისა; როგორც სხვაგანაც ამბობს: „რაჲთა აწვე იყოს ღმრთისა იგი კაცი, ყოვლისა მიმართ საქმისა კეთილისა განმტკიცებულ." (2 ტიმ 3:17). ხოლო შესავსები სწორედ ის არის, რომელსაც მცირეოდენი რამ აკლია; რადგან სწორედ ეს ივსება.

„ხოლო თავადმან ღმერთმან და მამამან ჩუენმა და უფალმან ჩუენმან იესუ ქრისტემან წარჰმართენ გზაჲ ჩუენი თქუენდა მიმართ." (1 თეს 3:11). „ხოლო თქუენ უფალმან გარდაგრიენ და გარდაგმატენ სიყურულითა ურთიერთარს და ყოველთა მიმართ, ვითარცა-ესე ჩუენ თქუენდა მიმართ," (1 თეს 3:12)....