მონიშნეთ წიგნი
თავი
თარგმანი

2 კორინთელთა მიმართ 2:7

6. კმა-არს ეგევითარისა მის შერისხვაჲ ესე მრავალთაჲ.7. ხოლო აწ წინააღმდგომი უფროჲსღა თქუენდა მიმადლებად და ნუგეშინის-ცემად, ნუუკუე უმეტესითა მწუხარებითა დაინთქას ეგევითარი იგი.8. ამისათჳს გლოცავ თქუენ, განამტკიცეთ მის ზედა სიყუარული.
2 კორინთელთა მიმართ თავი 2
7. ხოლო აწ წინააღმდგომი უფროჲსღა თქუენდა მიმადლებად და ნუგეშინის-ცემად, ნუუკუე უმეტესითა მწუხარებითა დაინთქას ეგევითარი იგი.
თავი ბ̂. სიყუარულისათჳს მათისა და რიდობისა. რაჲთა არა შეაწუხნეს, დაღათუ ფრიად სარგებელ ეყოფვის შეწუხებაჲ, ვითარცა-იგი მისთჳს, რომელმან ისიძვა, და შეჰრისხნა, რომელსაცა შეუნდობს
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: წმინდა ეფრემ მცირე
რედ: Titus
მოციქულისაჲ: ხოლო აწ წინააღმდგომი უფროჲსღა თქუენდა მიმადლებად და ნუგეშინის-ცემად (2,7).:

თარგმანი: ესე არს წინააღმდგომი, რაჲთა არა ხოლო დასცხრენ შერისხვისაგან მისისა, არამედ რაჲთა პირველსავე წესსა კუალად-აგონ იგი და ნუგეშინის-სცენ მას, ვითარ-ესე უბრძანებს სიტყჳთა ამით, ვითარ-იგი უსაკუთრეს არს ესრეთ: ვინაჲცა წინაუკუმო უფროჲსღა თქუენ მიჰმადლეთ და ნუგეშინის-ეცით. ესე იგი არს, ვითარმედ მაშინდელსა მას შერისხვისა და განგდებისა ბრძანებასა წინაუკუმო გეტყჳ ცვალებად. ხოლო რაჲთა არა შეცოდებულმან მან ჰგონოს, ვითარმედ ჟამნი იგი შერისხვისანი კმა არიან სინანულად და მის ძლით უდებ იქმნეს სინანულად, ამისთჳს დაჰრთო, ვითარმედ: "მიჰმადლეთ". ესე იგი არს, ვითარმედ დაღაცათუ არა კმა-საყოფელ არიან ჟამნი ჯერისაებრ სინანულისა მისისანი, არამედ თქუენ მიჰმადლეთ-ვე მას ნაკლულევანებისა მის მიტევებაჲ ნუგეშინის-საცემელად მისსა.

კორინთელთაჲ ბ ებისტოლე თავი 2
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი
რედ: Titus
პავლესი: კმა არს შერისხვაჲ ეგევითარსა მას, ნუ უმეტესითა მწუხარებითა დაინთქას (2,6-7).:

თარგმანი: ეშინოდა მოციქულსა, ნუ-უკუე რაჲ. იგი ქმნა იუდა, ქმნას მანცა, და ამისთჳს უბრძანებს, რაჲთა ნუგეშინის-სცენ და შეიწყნარონ.

თარგმანებაჲ მათეს სახარებისაჲ თავი პვ
წმინდა იოანე ოქროპირი
სწავლაჲ პვ რაჲთა არა უგულებელს-ვჰყოფდეთ მცირეთა ცოდვათა, რამეთუ მარადის ეშმაკი მცირეთაგან იწყებს ბრძოლად ჩუენდა და ესრეთ დიდთა ცოდვათა შთაგუაგდებს:

...ვარდა, და უბრძანა მიცემად ეშმაკსა ეგევითარი იგი. ხოლო მეორესა ებისტოლესა შიგან იტყჳს: „ნუგეშინის-ეცით მას, ნუუკუე უმეტესითა მით მწუხარებითა დაინთქას ეგევითარი იგი. რაჲთა არა მივიანგაჰრნეთ ეშმაკისაგან, რამეთუ არა გონებასა მისსა უმეცარ ვართ“. ესე იგი არს, ვითარმედ ზაკუვით გუებრძვის მარადის. ხოლო უკუეთუმცა ცხად იყო ბრძოლაჲ მისი, ადვილმცა იყო წყობაჲ იგი და ძლევაჲ. და უფროჲსღა აწცა ადვილ არს, უკუეთუ განვიფრთხოთ. რამეთუ ყოველსავე ზედა მოგუცა ქრისტემან საჭურველი ბრძოლად მისა და გჳბრძანა არა უგულებელს-ყოფაჲ მცირეთაცა ცთომათაჲ.

ამისთჳს თქუა: „რომელმან ჰრქუას ძმასა თჳსსა: ცოფ, თანამდებ არს გეჰენიასა“; და „რომელმან მიხედნეს დედაკაცსა გულისთქუმით, იმრუ-შა“. და მოცინართა აბრალებს, და ცუდისა სიტყჳსათჳს სიტყჳს-მიცემაჲ განაწესა. და ყოველსავე ზედა დაწყებასა და თესლსა ცოდვათასა დაჰჴსნის, რაჲთა არა აღიზარდნენ. ამისთჳს იობ გულისსიტყუათაცა შვილთა მის-თასა წმიდა-ჰყოფდა.

ხოლო სასოებისა არაწარკუეთისათჳს მრავალი განუწესებიეს უფალსა წერილთა შინა, ვითარცა იტყჳს: „ნუუკუე დაცემული იგი არა აღდგი...

სრულად ნახვა