2 კორინთელთა მიმართ 3:13

თარგმანი: ესრეთ იტყჳს, ვითარმედ: ვინაჲთგან დიდებულებაჲ ესე და ბრწყინვალებაჲ ახლისაჲ ამის არა მომწყლველი არს სახედველთაჲ, ვითარ-იგი მოსეს პირისა ხილვაჲ ისრაიტელთაჲ, არცა რას ავნებს თუალთა ჴორციელთა ანუ გონებისათა, რამეთუ რაოდენ ქადაგებაჲ ესე უმაღლეს არს ძუელისა მის, ეგოდენ მოწაფენი და მსმენელნი ამის ქადაგებისანი უაღრეს არიან მსმენელთა მათ და მოწაფეთა ძუელისა მის შჯულისათა. ხოლო შენ დასასრული რაჲ განქარვებისაჲ გესმეს, გულისჴმა-ყავ, ვითარმედ წუთ-ჟამობასა იტყჳს ძუელისა მის შჯულისასა, რომლისაჲ-იგი სიმრავლე წელთაჲ დაუსრულებელობასა თანა ახლისა ამის მადლისასა დაწყებასავე თანა მყის დასასრულად განქარვებისა იწოდების.

...: „ვითარცა-იგი მოსე საფარველი დაიბურის პირსა თჳსსა, რაჲთა არა ხედვიდენ ძენი ისრაჱლისანი; რამეთუ დაბრმეს გონებანი მათნი, და ვიდრე დღენდელად დღედმდე, რაჟამს აღმოიკითხვოდის მოსე, იგივე საბურველი საკითხავსა მას ძუელისა შჯულისასა გულსა მათსა ძეს. ხოლო რაჟამს მოიქცეს უფლისა, მოეძარცუვის საბურველი იგი“, (2 კორ. 3,13-16) რომელიცა მაშინ უმრავლესმან მან ერმან მოიძარცუა გულთაგან მათთა და დაუფინნეს სულნი თჳსნი სლვად უფლისა მათ ზედა.

აწ უკუე სამოსელნი იგი ერისანი მოასწავებდეს ისრაჱლისაგან უფლისა მოქცეულთა, რომელთა მოიძარცუეს საბურველი იგი უმეცრებისაჲ და იხილეს ნათელი ღმრთისმეცნიერებისაჲ. ამისთჳსცა ძლევისა გალობასა უღაღადებდეს მძლესა მას სიკუდილისასა და რტოებითა ფინიკთაჲთა მიეგებვოდეს, ანუ თუ ზეთისხილთაჲთა, რამეთუ წესი იყო, მოვიდოდიან რაჲ ძლევისაგან, ესევითარითა სახითა მიგებებად.

და ნანდჳლვე იგი იყო ჭეშმარიტად მძლე სიკუდილისაჲ, რამეთუ მა-შინ ახლად შუანი სიკუდილისანი შეემუსრნეს და ლაზარესდა საფლავით ეწოდა, ვითარცა იოვანე ღმრთისმეტყუელი გუასწავებს, და შევიდოდა იერუსალჱმდ ვნებად ჩუენთჳს, რაჲთა ჯუარ-ცუმითა თჳსითა ვნებანი ჩუენნი განაქარვნეს. და იხილე, ვითარ საქმე ესე დაურჩომელად წინაჲსწარმეტყუელთა პირველვე ქადაგეს, ზაქარია და დავით; იგი იტყოდა: „არქუთ ა...