თარგმანი: ესრეთ ეტყჳს, ვითარმედ: არა ხოლო თუ სხუათა მიერისა წიგნისა არა მოქენე ვართ საწამებელად თქუენდა მიმართ, არამედ თქუენცა კმა-გიყოფთ წიგნად საწამებელად სხუათა მიმართ, რომელი-ესე დიდ საქადულ არს მოძღურისა —კეთილად წარმართებულებაჲ მოწაფეთა მისთაჲ, და უფროჲსღა მაშინ, რაჟამს არა თავსა თჳსსა, არამედ უფალსა მიაჩემებდეს წარმართებულებასა მათსა.
2 კორინთელთა მიმართ 3:2
1. კუალად ვიწყებთ თავთა თჳსთა წამებად. ანუ გჳჴმს-მე რაჲ, ვითარ-იგი ვიეთმე საწამებელი წიგნი აქუს თქუენდა მიმართ ანუ თუ თქუენგან ეგრეთვე საწამებელი?2. ანუ არა წიგნ ჩუენდა თქუენ ხართა უფლისა მიერ, დაწერილ გულთა შინა ჩუენთა, უწყებულ და აღმოკითხულ ყოველთა მიერ კაცთა?3. საცნაურ ქმნილ, რამეთუ ხართ წიგნ სამოციქულო ქრისტესა, რომელი იმსახურა ჩუენ მიერ, დაწერილნი არა მელნითა, არამედ სულითა ღმრთისა ცხოველისაჲთა, არა ფიცართა შინა ქვისათა, არამედ ფიცართა შინა გულისა ჴორციელისათა.
2 კორინთელთა მიმართ თავი 3