დაბადებისა 13:11

მაგრამ მართალს ასეთი ფიქრიც კი არ მოუნდომებია, არამედ, ყოველგვარი ასეთი აზრის განგდებით, ერთზე იღწვის — როგორ შეწყვიტოს ანთებისთვის მზა ჩხუბი და, შეურაცხყოფის გარეშე განშორების გზის მოძებნით, თავის სახლს ყველა შეწუხებისგან გაათავისუფლოს. „არა, აჰა, ყოველი ქუეყანა წინაშე შენსა არს-ა? განმეყავ ჩემგან, უკუეთუ შენ მარჯუენით, მე მარცხენით, ხოლო უკუეთუ შენ მარცხენით, მე მარჯუენით". შეხედე მართლის სიმშვიდეს. ლოთს საქმით უჩვენებს, რომ ამას თავისი ნებით არ აკეთებს და არ სურს მისგან განშორება, არამედ ჩხუბის გამო და იმისთვის, რომ სახლში მუდმივი ბრძოლა არ იყოს; შეხედე, როგორ ახშობს თავისი სიტყვებით ლოთის სიცხეს, არჩევანის სრულ თავისუფლებას აძლევს და მთელ ქვეყანას სთავაზობს, როცა ამბობს: „არა, აჰა, ყოველი ქუეყანა წინაშე შენსა არს-ა?" რომელიც გინდა, ისიც აიღე, ხოლო მე დიდი სიამოვნებით ავიღებ იმას, რასაც შენ დამიტოვებ. დიდია მართლის სიბრძნისმოყვარეობა! არაფერში სურს ძმისწულისთვის ტვირთი იყოს. რადგან, ამბობს, ის ხდება, რისი სურვილიც არ მქონდა, და, რადგან ჩხუბის შეწყვეტისთვის აუცილებელია განვიშოროთ, არჩევანის სრულ თავისუფლებას გიტოვებ და...

...ნ მომხდარადაც ვხედავთ; რამეთუ, ამბობს, ლოთმა „იხილა ყოველი გარემო სოფლები იორდანისაჲ, რამეთუ ყოველი იყო სარწყავ“ (დაბ 13:10), „ვითარცა სამოთხე ღმრთისაჲ“ (დაბ 13:10) და „გამოირჩია ლოთ თავისა თჳსისად ყოველი სოფელი იორდანისაჲ“ (დაბ 13:11)³. აბრაამს კი არაფერი შეუპასუხებია. ხედავ, რომ არა მხოლოდ უსამართლობას არ სჩადიოდა, არამედ თავადაც უსამართლობას ითმენდა?

რატომ სდებ ბრალს საკუთარ შვილებს, კაცო? ღმერთმა შვილები იმისთვის როდი მოგვცა, რომ სხვათა ქონება მივიტაცოთ. ფრთხილად იყავ, ამას რომ ამბობ, ღმერთი არ განარისხო. რამეთუ თუ ამას ამბობ, რომ ისინი შენთვის მტაცებლობისა და ფულის ხვეჭის მიზეზნი ხდებიან, მეშინია, არ ჩამოგერთვან ისინი, როგორც ზიანის მომტანნი და შენ წინააღმდეგ მზრახველნი. ღმერთმა შვილები იმისთვის...

...ით კი არ განსხვავდებოდა მართლისგან. უკვე ის, რომ ორი ბიძისგან სწორედ მართალს შეუერთდა, აჩვენებს, რომ საკმარისი გონება ჰქონდა იმის გასარჩევად, რომელ ბიძას მიენდო თავისი ბედი. მოგზაურობაში წასვლის განზრახვაცაც ახალი მტკიცებულებაა ლოთის კეთილზნეობისა: თუმცა მოგვიანებით ოდნავ შესცოდა, მიწის უკეთესი ნაწილი რომ აიღო (დაბ 13:11), მაგრამ მართლის კვალს მიჰყვებოდა. აი, რატომ წაიყვანა მართალმა ის თანამგზავრად, და ისიც მზადყოფნით გაცვალა სახლის ცხოვრება მწირობაზე. შემდეგ, რათა ვიცოდეთ, რომ უფალმა ეს პატრიარქს არა ახალგაზრდობაში უბრძანა, არამედ მაშინ, როცა უკვე სიბერეში იყო, როცა ადამიანები უმეტესად მოგზაურობის მიმართ საკმაოდ გულგრილნი არიან, წერილი ამბობს: „ხოლო აბრაამ იყო წლისა სამეოცდაათხუთმეტისა, რაჟამს გამოვიდა ხარანით" (დაბ 12:4). ხედავ, როგორ არც ასაკმა, არც სხვა რაიმემ, რაც სახლთან შეიძლებოდა მიებოჭა, ხელი ვერ შეუშალა; პირიქით, ღვთისადმი სიყვარულმა ყველაფერზე გაიმარჯვა. ასეა, როცა სული ფხიზელი და ყურადღებიანია, ყველა დაბრკოლებას ძლევს, მთელი არსებით სატრფო საგნისკენ მიისწრაფვის, და რა სიძნელეებიც არ უნდა შეხვდეს, ვერაფერი ვერ შეაჩერებს, არამედ ყველაფერს გვერდს უვლის და მანამ არ ჩერდება, სანამ სანატრელს არ მია...