დაბადებისა 25:2

...და მოიღო ლოდი ლოდთაგან მის ადგილისათა და დაიდვა სასთუნალად და დაწვა ადგილსა მას"** (დაბ 28:10–11). ხედავ გამოუთქმელ სიბრძნისმოყვარეობას? ხედავ, როგორ მოგზაურობდნენ ძველად? ადამიანი, სახლში გაზრდილი (კვლავ იმავეს ვიტყვი), ისეთი მომსახურებით სარგებლობდა რა, რადგან „კაცი უმანკოჲ, მყოფ სახლსა შინა" — ნათქვამია (დაბ 25:27), — გზას რომ დაადგა, არც ასატვირთი ცხოველები მოითხოვა, არც ამალა, არც სამგზავრო მარაგი; არამედ გზას ადგება, თითქოსდა უკვე მოციქულურ მაგალითს მისდევდეს. როცა მზე ჩავიდა, იქ დაიძინა, სადაც ღამემ მოუსწრო. „მოიღო, — ნათქვამია, — ლოდი და დაიდვა სასთუნალად". ყურადღება მიაქციე ჭაბუკის მამაკაცურობას: ლოდი სასთუნალად გამოიყენა და შიშველ მიწაზე დაიძინა. სამაგიეროდ, ვინაიდან სიბრძნისმოყვარე სული ჰქონდა, მტკიცე გონება და ყოველგვარი ამქვეყნიური ამაოებისგან თავისუფალი იყო, საოცარი ხილვის ღირსი შეიქნა. ასეთია ჩვენი უფალი: როცა ხედავს კეთილგონიერ სულს, ამჟამინდელზე ცოტათი მზრუნველს, მის მიმართ დიდ განგებულებას გამოიჩენს.

4. იაკობის ხილვა კიბისა და ღვთის აღთქმანი (28:12–19)

მაშ, შეხედე ამ მართალს, რომელიც შიშველ მიწაზე წევს და ხილვას ჭვრეტს, ანუ — უკეთ რომ ვთქვა — თავად ღვთის გამოცხადების ღირსი ხდება. **„და ჩუენებასა იხილვიდა, — ნათქვა...

...ტარებო. სხვა ადგილას კი საღვთო წერილი მღვდელს ანგელოზს უწოდებს, რითაც აჩვენებს, რომ მღვდელი იმას აუწყებს, რასაც სულიწმიდის მადლი შთააგონებს. მაშ, უფალმა მღვდლის მეშვეობით უთხრა მას: „ორი ნათესავი არს მუცელსა შენსა და ორნი ერნი მუცლისა შენისაგან გამოვიდენ. და ერი ერსა წარემატოს და უხუცესი ჰმონებდეს მრწემსა" (დაბ 25:23). ეს წინასწარმეტყველება ცხადად უხსნიდა მას მომავალ მოვლენებს. ყრმები, მუცელში თავიანთი ძლიერი მოძრაობებით, უკვე ზუსტად წინასწარ აუწყებდნენ ყოველივეს. და ახლა თავად დედაკაცმა შეიტყო არა მხოლოდ ის, რომ ორ ყრმას შობდა, არამედ ისიც, რომ ისინი ხალხებად იზრდებოდნენ და რომ უმცროსი უფროსზე იბატონებდა. და როცა, ამბობს წერილი, შობის დრო მოვიდა, „გამოვიდა პირმშოჲ იგი მწითური ყოვლად, ვითარცა ტყავი ფაჩუნიერი, და დასდვა მას სახელი ესავ. და ამისსა შემდგომად გამოვიდა ძმაჲ მისი და ჴელი მისი მოხეული იყო ბრჭალსა ესავისსა და უწოდა სახელი მისი იაკობ" (დაბ 25:25–26). ღმერთმა თავიდანვე თითქოს დაანიშნა, რომ მისი წინასწარმეტყველებით უმცროსი უფროსზე იბატონებდა. იაკობს, ნათქვამია, ხელით ესავის ქუსლი ეჭირა; ეს კი ნიშანი იყო იმისა, რომ ძლიერად მიჩნეულს სძლევდა. და შენიშნე, როგორ წინასწარ ანიშნებს საღვთო წერილი შემდგომში აღსასრულებელ მოვლენებს, როცა თავ...

...თხრო, რამდენი წლისა იყო ისაკი, და შემდეგ გვამცნობს მისი ცოლის, რებეკას უნაყოფობის შესახებ. მიაქციე ყურადღება მართლის ღვთისმოსაობას: როგორც კი ბუნების ნაკლი დაინახა, ბუნების შემოქმედს მიმართა და ლოცვის ძალით ეცადა მისი ბორკილების ახსნა. „და ევედრებოდა ისაკ ღმერთსა, ცოლისა თჳსისა რებეკასთჳს, რამეთუ ბერწ იყო" (დაბ 25:21). უწინარეს ყოვლისა, აქ ის უნდა გამოვიკვლიოთ, თუ რატომ იყო იგი უნაყოფო, მაშინ, როცა თავადაც და მისი ქმარიც საკვირველი ცხოვრების ადამიანები იყვნენ და ორივე დიდ უმანკოებას იცავდა? მათ ცხოვრებას ეჭვქვეშ ვერ დავაყენებთ და ვერ ვიტყვით, რომ უნაყოფობა ცოდვათა შედეგი იყო. და რაც საკვირველია — არა მხოლოდ რებეკა იყო უნაყოფო, არამედ მართლის დედაც, სარა; და არა მხოლოდ მისი დედა, არამედ რძალიც — ვგულისხმობ რაქელს, იაკობის ცოლს. რას ნიშნავს უნაყოფოთა ეს თავშეყრა? ყველანი მართალნი არიან, ყველანი სათნონი, ყველას მიუღიათ ღვთისგან თავიანთი სიმართლის მოწმობა. მათზე ხომ ამბობდა ღმერთი: „მე ვარ... ღმერთი აბრაჰამისი, ღმერთი ისაკისი და ღმერთი იაკობისი" (გამ 3:6). და ნეტარი პავლეც ამბობს: „ამისთჳსცა არა სირცხჳლ-უჩნს მათი ღმერთსა სახელის-დებად მათდა ღმრთად" (ებრ 11:16). ახა...