დაბადებისა 37:3

კვლავ ჩვეულ ტრაპეზთან მინდა მიგიძღვანოთ და, თანმიმდევრულად წინათ ნათქვამის გაგრძელებით, დღეს წაკითხული წერილიდან სულიერი საზრდო შემოგთავაზოთ. დღევანდელი კითხვა საკმარისია, რომ ყველას გვასწავლოს, რა მავნებელია შური და როგორ გამოავლინა ამ დამღუპველმა ვნებამ მთელი თავისი ძალა, ნათესაურ კავშირზეც კი რომ გავრცელდა. მაგრამ, რომ ჩვენი საუბარი თანმიმდევრულად წარიმართოს, კითხვის დასაწყისს უნდა შევეხოთ. „ესე, — ამბობს წერილი, — შობანი არიან იაკობისანი". შეხედე, როგორ საკვირველმა წინასწარმეტყველმა მოსემ, იაკობის შთამომავლობის თხრობა აღგვითქვა და მოულოდნელად მისი ძის ამბავზე გადავიდა. „ესე შობანი არიან იაკობისანი" რომ თქვა, იაკობისგან შობილთა და შემდეგ მისი შვილებისგან წარმოშობილთა თხრობის ნაცვლად, როგორც ეს წესითაც იყო (როგორც ესავთან მიმართებითაც მოიქცა), მაშინვე იოსებისკენ მიიჩქარა, ახალგაზრდისკენ, რომელიც თითქმის ყველა ძმაზე უმცროსი იყო, და ამბობს: „იოსებ აჩჳდმეტის წლის იყო და ჰმწყსიდა ძმათა თჳსთა თანა ცხოვართა". რისთვის აღნიშნავს წლებსაც? იმისთვის, რომ გასწავლოს, რომ ახალგაზრდობა სათნოებისთვის არანაირი დაბრკოლება ვერ იქნება —...

...ილევა, დაშრეტას იწყებს, მაგრამ, როცა ვინმე თუნდაც ცოტაოდენ ზეთს დაუმატებს კანდელს, ცეცხლი, უკვე დაშრეტისთვის მზად, მაშინვე ბრწყინვალე ნათელს ფენს, — ასევე ეს მოხუცი, უკვე მზად მწუხარებისგან ჩასაქრობად — „არა უნდა, — ნათქვამია, — ნუგეშინის-ცემისა და თქუა, ვითარმედ: შთავიდე ძისა ჩემისა თანა გლოვით ჯოჯოხეთად" (დაბ 37:35) — ახლა შეიტყო რა, რომ იოსები ცოცხალია და ეგვიპტეზე მთავრობს, ეტლებიც რომ იხილა, სულით „გაცოცხლდა", მოხუციდან ახალგაზრდად იქცა, მწუხარების ღრუბელი გაფანტა, ზრახვების ქარიშხალი დააცხრო და ბოლოს მშვიდობა ჰპოვა. ეს ყველაფერი ღმერთმა მოაწყო, რათა მართალს ესოდენი ტანჯვის შემდეგ ბოლოს ნუგეში ეპოვა და თავისი ძის კეთილდღეობის თანამონაწილე გამხდარიყო; მეორეს მხრივ კი, რომ აღსრულებულიყო ის სიზმრები, რომლებიც თავადვე ახსნა და თქვა: „აწ უკუუე მო-მე-ვიდეთა მოსლვით მე და დედაჲ შენი და ძმანი შენნი თაყუანის-ცემად შენდა ქუეყანასა ზედა?" (დაბ 37:10). ნანახისა და მოსმენილის დაჯერების შემდეგ იაკობმა აღმოხდა: „დიდ არს ესე ჩემდა, უკუეთუ ძე ჩემი იოსებ ცოცხალ-ღა არს, მივიდე და ვიხილო ვიდრე სიკუდილადმდე ჩემდა" (დაბ 45:28). ეს ძალიან მნიშვნელოვანია, ამბობს, ყოველგვარ ჭკუ...