მონიშნეთ წიგნი
თავი
თარგმანი

დაბადებისა 38:29

28. და თქუა: ესე გამოვიდეს პირველად.29. და ვითარცა შეყო ჴელი მისი, მეყსეულად გამოვიდა ძმაჲ მისი და აღმქუმელმან თქუა: რაჲსა განეღო შენთჳს ღობე? და უწოდა სახელი მისი ფარეზ.30. და მისა შემდგომად გამოვიდა ძმაჲ მისი, რომლისსა იყო ჴელსა მისსა ზედა მეწამული და უწოდა სახელი მისი ზარა.
დაბადებისა თავი 38
29. და ვითარცა შეყო ჴელი მისი, მეყსეულად გამოვიდა ძმაჲ მისი და აღმქუმელმან თქუა: რაჲსა განეღო შენთჳს ღობე? და უწოდა სახელი მისი ფარეზ.

განმარტებები ვერ მოიძებნა ამ მუხლისთვის

საუბარი 62. „და იხილა მუნ იუდა ასული კაცისა ქანანელისაჲ" (დაბ 38:2–3)
წმინდა იოანე ოქროპირი
რედ: Sasoeba.ge
2. თამარის გამართლება და ტყუპთა წინასახე (38:26-30):

...შობასა მისსა ერთმან მან პირველ გამოყო ჴელი მისი. მოიღო ამქუმელმან და გამოაბა მეწამული ჴელსა მისსა"** (დაბ 38:27–28). შენიშნე აქ საიდუმლო და მომავალი მოვლენების წინასწარმეტყველება. მას შემდეგ, რაც ბებიაქალმა ყრმას ხელზე წითელი ძაფი შეუკრა, რათა ამით აღენიშნა, მან „შეყო ჴელი მისი" და „გამოვიდა ძმაჲ მისი" () — ანუ, ძმას წინ გაუშვა დედის საშოდან გამოსვლა; და ამგვარად ის, ვისაც უკანასკნელად მიიჩნევდნენ, პირველი გამოვიდა, ხოლო ვინც პირველად მიიჩნევდნენ, მის შემდეგ გამოჩნდა. „და აღმქუმელმან თქუა: რაჲსა განეღო შენთჳს ღობე? და უწოდა სახელი მისი ფარეზ" (), რადგან ეს სახელი „განკვეთას" ნიშნავს, შეიძლება ასევე ითქვას: „განყოფას". „და მისა შემდგომად გამოვიდა ძმაჲ მისი", ნიშნით მარჯვენა ხელზე; „და უწოდა სახელი მისი ზარა" (), რაც „აღმოსავალს" ნიშნავს. და, რომ ეს უბრალოდ არ მომხდარა, არამედ მომავლის სახე იყო, თავად საქმე აჩვენებს: ეს ბუნების წესით არ მომხდარა. როგორ შეიძლებოდა, რომ წითელი ძაფით შეკრული ხელი კვლავ დამალულიყო და გზა მეორისთვის გაეხსნა, საღმრთო ძალას რომ არ მოეწყო ეს და თითქოსდა ჩრდილში წინასწარ არ ეჩვენებინა, რომ თავდაპირველ...

სრულად ნახვა
თარგმანებაჲ მათეს სახარებისაჲ თავი გ
წმინდა იოანე ოქროპირი
ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ხოლო იუდა შვა ფარეზ და ზარა თამარისგან“ (1,3).:

...თამარისი, პირველ გამოყო ჴელი ზარა; იხილა რაჲ ესე აღმქუმელმან, გამოაბა ჴელსა მეწამული, რაჲთა საცნაურ იყოს, თუ რომელი არს პირმშოჲ; და ვითარცა გამოაბა მეწამული იგი, შეყო კუალად ყრმამან ჴელი, და მეყსეულად გამოვიდა ფარეზ, და მერმეღა შვა ზარა. იხილა ესე აღმქუმელმან და განკჳრდა და თქუა: „ვითარ განეღო შენთჳს ღობე?“ რამეთუ საკჳრველცა იყო. აწ იხილე საქმისა ამის ძალი, რამეთუ არა ცუდად აღწერილ არს; თუ არა, რად საჴმარ იყო ამისი აღწერაჲ, ვითარმედ ერთმან მან ყრმამან პირველად გამოყო ჴელი და მერმე შეიკრიბა და სხუაჲ იგი იშვა? რაჲ არს უკუე სიტყუაჲ ესე? პირველად სახელისაცა თარგმანებაჲ ვიხილოთ, რამეთუ ფარეზ გამოითარგმანების „განყოფილებაჲ“ და „განკუე-თაჲ“; და კუალად ესეცა გულისჴმა-ვყოთ, ვითარმედ არა ბუნებითი საქმე იყო გამოყოფაჲ ჴელისაჲ და კუალად შეკრებაჲ და მეორისადა გზა-ცემაჲ გამოსლვად, არამედ მომავალთა და ყოფადთა საქმეთა სახე იყო ყრმა-თა მათ შობაჲ განგებულებით. რამეთუ სხუათაცა თქუეს პირველ ჩუენსა, ვითარმედ ორისა მის ერისა სახე იყვნეს ორნი იგი ყრმანი; რამეთუ ვი-თარცა-იგი პირველ ჴელი გამოყო ერთმან მან და კუალად შეიკრიბა და სხუაჲ იგი იშვა და მერმეღა პირველი იგი სრულიად გამოვიდა, ეგრეთ იქმნა ორსა მას ერსა ზედა და ორსა მას რჩულსა: რამეთუ მოქალაქობაჲ ესე ს...

სრულად ნახვა