დაბადებისა 6:11

...ულს რომ ხედავდა? მთებზე მაღლა, ნათქვამია, „ათხუთმეტ წყრთა ზედა კერძო ამაღლდა წყალი". გაიხსენე აქ, საყვარელო, უფლის სიტყვები: „არა დაადგრეს სული ჩემი კაცთა ამათ შორის... ყოფისათჳს მათისა ჴორც" (დაბ 6:3), ისევე: „განიხრწნა ქუეყანა... და აღივსო ქუეყანა უსამართლოებითა" (დაბ 6:11), კიდევ: „იხილა უფალმან ღმერთმან ქუეყანა და იყო განხრწნილ, რამეთუ განხრწნა ყოველმან ჴორციელმან გზაჲ თჳსი" (დაბ 6:12). ამრიგად, რადგან ქვეყნიერებას სრული განწმენდა სჭირდებოდა და საჭირო იყო ყოველი უწმიდურებისგან განბანვა და ძველი გარყვნის მთელი საფუარის განადგურება ისე, რომ უკეთურების კვალიც არ დარჩენილიყო, არამედ თითქოს სტიქიათა განახლება მომხდარიყო, — უფალი გამოცდილი ოსტატის მსგავსად მოიქცა, რომელიც დროისგან დაძველებულ, ჟანგისგან, ასე ვთქვათ, შეჭმულ ჭურჭელს ცეცხლში ისვრის და მთელ ჟანგს მოშორებს, გარდაქმნის, გადაკეთებს და პირვანდელ მშვენიერებას უბრუნებს. ისევე ჩვენმა უფალმაც, ამ წარღვნით მთელი ქვეყნიერება განწმინდა, ადამიანთა უკეთურების სიბილწისგან, ასე ვთქვათ, განათავისუფლა, უფრო მშვენიერი გახადა და კვლავ ბრწყინვალე სახით წარმოგვიჩინა, ძველი უსახურობის კვალის დარჩენა არ დაუშვა. **„ათხუთმ...

...ს სიქველეზე ისე უგულებელყვეს, რომ საბოლოოდ მთლიანად ხორცად იქცნენ. ხედავ, როგორ უწოდებს მათ ღმერთი უღმრთოების გამო ხორცს და არა ადამიანებს! და შემდეგ, როგორც ახლავე შეიტყობთ, საღვთო წერილი მათ მიწას უწოდებს იმის გამო, რომ სრულიად მიწიერ ზრახვებს მისცემიან; სახელდობრ ამბობს: „ქუეყანა განიხრწნა წინაშე ღმრთისა" (დაბ 6:11), აქ არა ხელშესახებ მიწას გულისხმობს, არამედ მიწას მასზე მცხოვრებთ უწოდებს. სხვაგან კი მათ არც ხორცს უწოდებს, არც მიწას, არც არსებულადაც კი თვლის ამჟამინდელ ცხოვრებაში — იმის გამო, რომ სათნოებას არ იქმან. ისმინე, რას ღაღადებს წინასწარმეტყველი დედაქალაქში, იერუსალიმში, სადაც ასი ათასი, სადაც ხალხის ურიცხვი სიმრავლეა: „მოვედ და არა იყო კაცი, უწოდდი და არა იყო მსმენელი" (ეს 50:2), — არა იმიტომ, რომ არავინ ყოფილიყო, არამედ იმიტომ, რომ მყოფნი არმყოფთაგან არაფრით უკეთესნი იყვნენ. და კვლავ სხვაგან: „რბიოდეთ, — ამბობს, — გზათა შორის იერუსალიმისათა და იხილეთ... უკეთუ ჰპოოთ კაცი, ანუ არს მოქმედი მსჯავრისა და მეძიებელი სარწმუნოებისა, და მლხინებელ-ვიყო მათდა" (იერ 5:1).

ხედავ, როგორ საღვთო წერილი ადამიანს მხოლოდ იმას უწოდებს, ვინც სათნოებას იქმს, დანარჩენ...