თარგმანი: თჳთ სიტყუაჲ ესე ესრეთ უსაკუთრეს არს, ვითარმედ: ღმრთისმოყუარეთა ყოველივე თანამოქმედ კეთილისა ექმნების, რომელნი თჳსით ნებსით წოდებულ არიან. ვითარმცა იტყოდა, ვითარმედ: დაღაცათუ ჭირი რაჲმე შეემთხჳოს ღმრთისმოყუარეთა, იგიცა შესაწევნელ სათნოებისა ექმნების.
რაჲსათჳს? — გარნა ამისთჳს, რამეთუ არა უნებლიეთ, არამედ თჳსით ნებსით მორჩილ-ქმნილ არიან წოდებისადა, და პირველვე განმზადებულ არიან, რაჲთა თჳსით ნებსით აღრჩეულისა მისთჳს რაჲცა რაჲ შეემთხჳოს წინააღმდგომი, ყოველივე მხიარულებით თავს-იდვან, და დამახრწეველი იგი სათნოებისაჲ შემმატებელ მისსა ყონ. ამისთჳსცა ღმერთი მოთმინებისა მათისათჳს შეეწევის და ყოველსავე შინა გარე-მოუქცევს მარცხენითსა მარჯუენითად, და წინააღმდგომსა — შესაწევნელად; რამეთუ ყოვლად უსაკჳრველეს არს ჭირთა შინა დაცვაჲ უჭირველად დაცვისასა, და განსაცდელთაგან ჴსნაჲ — ყოვლად განუცდელ ყოფისასა.