ჰრომაელთა მიმართ 8:33

თარგმანი: ესრეთ იტყჳს, ვითარმედ: ვინაჲთგან მამაჲ განგუამართლებს ძისა მიერ, და ძე თავსა თჳსსა სიკუდიდ მისცემს ჩუენთჳს, და სული წმიდაჲ შეეწევის უძლურებათა ჩუენთა, ვინღამცა იყო დამშჯელ? რამეთუ რომელი სამებამან განამართლოს, ვინღამცა იყო სხუაჲ დამშჯელ მისსა?

სხუაჲ თარგმანი ჳკუმენისი: ამით გულისჴმის-ყოფითა ჯერ-არს წარკითხვაჲ სიტყუათა ამათ, ვითარმედ: უკუეთუ ღმერთი მამაჲ განგუამართლებს ჩუენ, რჩეულთა მის მიერ, ვინ არს დამშჯელ ჩუენდა? ნუუკუე იესუ ქრისტე-ა? — ნუ იყოფინ! რამეთუ თჳთ იგი თავადი არს, რომელი ჩუენთჳს მოკუდა; ხოლო სიკუდილი რაჲ გესმას, ნუ მწუხარე ხარ, რამეთუ კუალად აღდგა და აღვიდა დიდებასა მამულსა, რომელსა აწ მარჯუენითად უწოდს. ხოლო კუალად აღსლვაჲ რაჲ გესმას, ნუცა ეგრეთ გგონიეს, თუ აღუძრცჳან ჴორცნი ანუ დაუტევებიეს მოღუაწებაჲ მათი, რომელნი ერთგზის ითჳსნა განკაცებითა; არამედ დიდებასა მას შინა მამულსა მეოხ არს. ესე იგი არს, გუფარავს და განაგებს, და არაოდეს დააკლებს შუამდგომელობასა ჩუენსა, რომელსა აწ მოციქულმან მეოხებად სახელ-სდვა. ესე იგი არს, ვითარმედ არა უგულებელს-უქმნიეთ, არამედ მითვე ჴორცითა შემოსილი მეოხ არს ჩუენთჳს, ვითარცა პირმშოჲ...

თარგმანი: ვინ არს სხუაჲ დამსჯელ ჩუენდაო; ვინაჲთგან სული წმიდაჲ შეეწევის უძლურებასა ჩუენსა, და მამაჲ განგუამართლებს, ხოლო ძემან სიკუდილიცა თავს-იდვა ჩუენთჳს ფრიადითა მით სიყუარულითა ჩუენითა და აწ მეოხ არს ჩუენთჳს. ხოლო რომელთა წმიდაჲ სამებაჲ განამართლებდეს, ვინ დასაჯნეს იგინი?

...ას მისსა და მამისასა ვითარ გამოაჩინებს? ვითარმედ იგივე ჴელმწიფებაჲ აქუს მას, ვითარი აქუს მამასა, და ესე იგი არს, ვითარმედ: „უკუეთუ ძემან განგათავისუფლნეს თქუენ“, არღარავინ იყოს, რომელმანმცა სიტყუაჲ გიგო, არამედ გაქუნდეს მტკიცედ თავისუფლებაჲ იგი, რამეთუ „უკუეთუ ღმერთი არს განმამართლებელ, ვინ არს დამშჯელო?“ (რომ. 8,33-34) ხოლო უჩუენებს აქა, ვი-თარმედ ძალ-უც ცოდვისაგან განწმედაჲ მათი და განთავისუფლებაჲ, და ვითარმედ უზეშთაეს არს ესე თავისუფლებაჲ, ვიდრეღა ჴორციელი, რამეთუ ჴორციელსა თავისუფლებასა კაცნიცა მისცემენ, ხოლო ესე მხოლოჲსა ღმრთისაჲ არს. და ამისთჳს ასწავლის, რაჲთა არა ჴორციელისა მონებისათჳს ჰრცხუენოდის მათ, არამედ უფროჲსად მონებისათჳს ცოდვათაჲსა სირცხჳლეულ იყვნენ, და რაჲთამცა უჩუენა, ვითარმედ უკუეთუ მონებისაგან ცოდვათაჲსა განთავისუფლდენ, არღარა მონა არიან, და გულისხმა-უყოფდა, ვითარმედ ჯერეთ მონებასა შინა არიან, სიტყჳთა მით, რომელ თქუა, ვითარმედ: „თავისუფალ იყვნეთ“ (8,36), რამეთუ მოასწავებს სიტყუაჲ ესე, ვითარმედ იგი თავისუფლებაჲ, რომელი აქუს, არა ჭეშმარიტი არს. და მერმე, რაჲთამცა ვერ იტყოდეს, ვითარმედ: ცოდვაჲ არა გუაქუს, რამეთუ მათისა მის უგულისხმოებისაგან არა საკჳრველ იყო ამის თქუმაჲ, ამისთჳს იხილე, ვითარ უჩუენებს ცოდვასა მათსა, რამე-თუ დაუტ...