თარგმანი: ვინაჲთგან ზემო ამცნო შიში და ძრწოლაჲ, რაჲთა არა შეურვებულ იქმნენ, ამისთჳს განუკუეთს შიშსა ნუგეშინისცემითა, რაჲთა ღმრთისა მიმართ დადვან სასოებაჲ, რომელი-იგი არს მიზეზ ყოვლისა კეთილისა, დასაბამ და დასასრულ, მოგონება და საქმე, რამეთუ იგივე მოგუაგონებს და იგივე შეგუეწევის ქმნად სათნოებისა. ხოლო შენ იხილე, რამეთუ არა ამისთჳს განუკუთნებს ღმერთსა ყოველსავე ჩუენსა, ვითარმცა აღმოჰფხურიდა თჳთმფლობელობასა კაცთა ბუნებისასა, არამედ ამისთჳს, რაჲთა რაჟამს ყოველსავე კეთილსა ღმერთსა მივაჩემებდეთ, ესრეთ უადვილესად წარვჰმართებდეთ სათნოებასა, ვითარცა თავისუფალნი ზუაობისაგან და ჭეშმარიტად გულისჴმის-მყოფელნი, ვითარმედ ღმრთისა მიერ იქმნების ჩუენ შორის მოგონებაჲ და ქმნაჲ ყოვლისა სათნოებისაჲ.
ფილიპელთა მიმართ 2:13
12. ვინაჲცა, საყუარელნო ჩემნო, ვითარცა-ეგე ყოვლადვე მორჩილ ხართ, ნუ ხოლო მისლვასა მას ჩემსა, არამედ აწ უფროჲსღა შორს ყოფასა ამას ჩემსა შიშით და ძრწოლით თჳსსა ცხორებასა იქმოდეთ.13. რამეთუ ღმერთი არს, რომელი შეიქმს თქუენ თანა ნებასაცა და შეწევნასა სათნოებისათჳს.14. ყოველსავე იქმოდეთ თჳნიერ დრტჳნვისა და გულის სიტყუათა,
ფილიპელთა მიმართ თავი 2