ფსალმუნნი 135:12

...ოს, ვითარმედ საიდუმლოჲ დიდი აღესრულების, და დღესასწაული მოიწევის ცხორებად ყოვლისა სოფლისა. და ვითარმედ წინაჲსწარ იცოდა ყოველივე, რაჲ-იგი შემთხუევად იყო. ხოლო პასექისა მიერ პირველნიცა იგი სასწაულნი, ეგჳპტეს ქმნილნი, მოაჴსენნა, რაჟამს-იგი გამოიყვანებდა ძეთა ისრაჱლისათა „ჴელითა მტკიცითა და მკლავითა მაღლითა“. (ფსალმ. 135,12)

ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „მაშინ შეკრბეს მღდელთმოძღუარნი იგი და მოხუცებულნი ერისანი ეზოსა მას კაიაფაჲსსა მღდელთმოძღურისასა და ზრახვაყვეს, რაჲთა იესუ ზაკუვით შეიპყრან. ხოლო იტყოდეს: ნუ დღესასწაულსა ამას, რაჲთა არა შფოთი იყოს ერსა შოვრის“ (26,3-5).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: ჰხედავა უზომოსა ჰურიათა უწესოებასა? საქმესა უშჯულოვებისასა ჴელ-ჰყოფდეს და მღდელთმოძღურისა მივიდოდეს, რაჲთა მისგან მოიღონ წამებაჲ და ჴელმწიფებაჲ, ვინაჲ-იგი ჯერ-იყო უწესოვებისა დაყენებაჲ. ხოლო რავდენნი იყვნეს მღდელთმოძღუარნი, რომელ იტყჳს მახარებელი, თუ: „შეკრბეს მღდელთმოძღუარნი იგი“? რამეთუ შჯული ერთსა განაწესებს მღდელთმოძღუარსა, ვითარცა მოსე იტყჳს, და რაჟამს იგი აღესრულის, სხუაჲ დაადგინიან; ხოლო აწ მრავალნი იყვნეს, რამეთუ დაეჴსნა ადრევე წესი იგი შჯულისაჲ ჰურიათა, და წელიწდეულნი იყვნეს მღდელთმოძღუარნი, ვითარცა მოასწავებს ლუკა მახარებელი. ზაქარიაჲსთჳს იტყოდა და თქუა: „შემდგ...

...ისჴმა-ყავთ მისი იგი დიდებული მოღუაწებაჲ და მათი უზომოჲ დაჴსნილობაჲ: რომელი მუშაკთა საქმე იყო, თავადმან ქმნა; ვენაჴი დაასხა და ზღუდე გარემოსდვა და სხუაჲ ყოველივე ქმნა და დაუკლებელად მისცა მათ, რაჲთა სცვიდენ, და არავე ინებეს და არცა ქმნეს.

რამეთუ გამოიყვანნა რაჲ ეგჳპტით „ჴელითა მტკიცითა და მკლავითა მაღლითა“ (ფსალმ.135,12) და შჯული მოსცა მთასა ზედა სინასა და ბევრეულნი სასწაულნი უჩუენნა და კარავი საწამებელი შეუმზადა, მერმე ქალაქი აღუშენა და ტაძარი იგი საკჳრველად შუენიერი. ესე არს ვენაჴი: შჯული იგი და ქალაქი და ტაძარი. ხოლო რაჲ არს იგი, რომელ იტყჳს, თუ: „წარვიდა“? ესე იგი არს: სულგრძელ ექმნა; რამეთუ მრავალთა მათ ცოდვათა მათთათჳს არა მიაგო ღირსი მისაგებელი. დიდსა მას სულგრძელებასა მისსა წარსლვად უწოდა. „და მიავლინნა მონანი მისნი“, ესე არიან წინაჲსწარმეტყუელნი, „მოღებად ნაყოფისა“, რომელ არს მორჩილებაჲ და აღსრულებაჲ მცნებათა მისთაჲ; ხოლო მათ აჩუენეს თჳსი უკეთურებაჲ არა უნაყოფოებითა ოდენ და უქმობითა კეთილისაჲთა, არამედ ტანჯვითა მით მივლინებულთა მათ მონათაჲთა. რამეთუ რომელნი თანამდებნი იყვნენ თანანადებისა დიდისანი და არა აქუნდეს, რაჲთა მისცენ, ვედრებაჲ უჴმს და დროებისა თხოაჲ, არა წინააღდგომაჲ; ხოლო იგინი არა წინააღმდგომ ოდენ იპოვნეს, არამედ ჴელნიცა სისხ...