ფსალმუნნი 7:10

„ფსალმუნი დავითისი, რომლითა აქო უფალი სიტყუათა მათთჳს ქუშისთა, ძისა იემენისთა.“ (ფსალმ 7:1).

„უფალო ღმერთო ჩემო, შენ გესავ, მაცხოვნე მე და ყოველთა მდევართა ჩემთაგან მიჴსენ მე.“ (ფსალმ 7:2).

1. ქუშის ერთგულება დავითის ჭირში

საჭირო იყო წმიდა წერილებისა და ისტორიული ამბების ცოდნა ისე ზედმიწევნით გვქონოდა, რომ მათი სწავლებისთვის უფრო ვრცელი სიტყვა აღარ დაგვჭირვებოდა; მაგრამ ვინაიდან ერთნი ამქვეყნიური საქმეებით არიან დაკავებულნი, სხვანი კი თავს უდებებას აძლევენ და ამ ამბებს ყურს არ უგდებენ, აუცილებელია სიტყვა უფრო გავავრცოთ და ფსალმუნის საგანზე ვილაპარაკოთ. მაგრამ ყურადღებით დაუგდეთ ყური. მაშ, რა არის ეს საგანი? „ფსალმუნი დავითისი, რომლითა აქო უფალი“ (ფსალმ 7:1). სხვა ვარიანტია: „ფსალმუნი უმეცრებისათვის, დავითისა“. <span...

...ძლეოდა: გონების დაფარულის ცოდნას. რადგან ამბობს: „რამეთუ შენ მხოლომან იცნი გულნი ყოველთა ძეთა კაცთანი“ (3 მეფ 8:39). დავითიც კვლავ ამბობს: „რომელი განიკითხავ გულსა და თირკმელთა, ღმერთო მართალო“ (ფსალმ 7:10). ღმერთი ამას წინასწარმეტყველებსაც ხშირად აცნობებდა, რათა მსმენელებს ესწავლათ, რომ ნათქვამში არაფერი იყო მხოლოდ ადამიანური, არამედ მთელი განჩინება ზეგარდმო და ცათაგან იყო ჩამოტანილი.

ამიტომ ეს დიდხმოვანი ესაიაც, მას შემდეგ, რაც მეფეს დიდი სიმშვიდით ესაუბრა, საშიშროებათაგან გაათავისუფლა, ახლანდელ ამბებზე გამხნევება უბრძანა და ამის მტკიცებულებებიც მისცა - თავდამსხმელთა განზრახვის გამოცხადება, ღალატის მხილება, ისრაელის სრული და მთელი დატყვევების წინასწართქმა და დროის მითითება - ამით არ დაკმაყოფილდა, არამედ უფრო შორს მიდის: არ ელოდება, რომ მან სასწაული ითხოვოს, არამედ, მიუხედავად იმისა, რომ აქაზს ურწმუნოების სიჭარბის გამო არ სურს, მაინც მოუწოდებს; და არც უბრალოდ, არამედ არჩევანის ბატონადაც ხდის: რადგან არ ამბობს, ესა და ეს სასწაული ითხოვეო, არამედ - სადაც გი...

...ხავთ გულთა შინა თქუენ-თა?“ (9,3-4).

ხოლო ცნობაჲ დაფარულთა გულისათაჲ ჭეშმარიტად მხოლოჲსა ღმრთისაჲ არს, ვითარცა იტყჳს წინაჲსწარმეტყუელი, ვითარმედ: „შენ იცნი გულნი ჩუენნი მხოლომან“; (2 ნშტ. 6,30) და კუალად იტყჳს: „რომელი განიკითხავს გულსა და თირკუმელთა, ღმერთი მართალი“; (ფსალმ. 7,10) და კუალად წერილ არს: „კაცი პირსა განიცდინ და ღმერთი - გულსა“. (1 მეფ. 16,7) და ესე მრავალკერძო საცნაურ არს, ვითარმედ მხოლოჲსა ღმრთისაჲ არს განცდაჲ გონებათაჲ. ხოლო ქრისტემან რაჲთა გამოაჩინოს, ვითარმედ ღმერთი არს თანასწორი მამისაჲ, ამისთჳს რომელსა იგინი ზრახვიდეს გულთა შინა თჳსთა და არა გამოაცხადებდეს, რამეთუ ეშინოდა ერისა მისგან, გამოუცხადა მათ და გულისსიტყუანი მათნი საცნაურ-ყვნა და ჰრქუა მათ სახიერებით: „რაჲსათჳს თქუენ ბოროტსა ჰზრახავთ გულთა შინა თქუენთა“ და შეპყრობილ ხართ ორითა სენითა ბოროტითა: შურითა და ურწმუნოებითა? ამისთჳსცა ესერა პირველსა მას ზედა სხუასაცა სასწაულსა წინაგიყოფ გულსავსეყოფად ურწმუნოებისა თქუენისა და გამოგიცხადებ დაფარულსა გულთა თქუენთასა და მას ზედა სხუასაცა შევსძინებ - განკურნებასა მას განრღუეულისასა. აწ უკუე „რაჲ უადვილეს არს სიტყუად: მიგეტევნენ ცოდვანი შენნი, ანუ სიტყ...