თ ა რ გ მ ა ნ ი: კმა იყო ზემოთქუმული იგი ყოველივე დარწმუნებად კაცთა, რაჲთა შეიწყნარებდენ და ჰმსახურებდენ მოციქულთა; რამეთუ ვინმცა იხილნა ახოანნი იგი მჴედარნი ქრისტესნი, ლომებრ მორბედნი სოფელსა შინა, შეურაცხისმყოფელნი ყოვლითურთ თავთა თჳსთანი, რაჲთა სხუანი აცხოვნნენ, და არამცა გულსმოდგინედ შეიწყნარნა იგინი? გარნა ვინაჲთგან ზემო დიდი სასჯელი თქუა არაშემწყნარებელთა მათთათჳს, ვი-თარმედ: უმოლხინეს იყოს ქუეყანაჲ სოდომისა და გომორისაჲ დღესა მას სასჯელისასა, ვიდრეღა რომელთა-იგი არა შეგიწყნარნენ თქუენ, აწ კუალად შემწყნარებელთა მათთა სასყიდელსა წარმოიტყჳს, რაჲთა ცნან, ვი-თარმედ მათ უმეტესი კეთილი მოეტყუების შეწყნარებითა მით, ვიდრეღა მოციქულთა. ამისთჳსცა იტყჳს: „რომელმან შეგიწყნარნეს თქუენ, მე შემიწყნარა; და რომელმან მე შემიწყნაროს, შეიწყნაროს მომავლინებელი ჩემი“. რაჲმცა უკუე შეესწორებოდა ამას პატივსა და ამას დიდებასა, შეწყნარებასა მამისა და ძისასა, რომელთაგან სული წმიდაჲ განუშორებელ არს? ხოლო სხუაჲცა აღუთქუა: სასყიდელი წინაჲსწარმეტყუელთა და მართალ-თაჲ მიიღონო შემწყნარებელთა მათ. ხოლო არა თქუა მარტივად: რომელმან შეიწყნაროს წინაჲსწარმეტყუელი და...
სახარებაჲ მათესი 10:41
40-41. ომელმან შეგიწყნარნეს თქუენ, მე შემიწყნარა; და რომელმან მე შემიწყნაროს, შეიწყნაროს მომავლინებელი ჩემი. რომელმან შეიწყნაროს წინასწარმეტყუელი სახელად წინასწარმეტყუელისა, სასყიდელი წინასწარმეტყუელისაჲ მიიღოს; და რომელმან შეიწყნაროს მართალი სახელად მართლისა, სასყიდელი მართლისაჲ მიიღოს. - მოგვიწოდებს, რომ ისინი, ვინც ქრისტესთან არიან, შევიწყნაროთ, რადგან ვინც პატივს მის მოწაფეებს მიაგებს, პატივს მიაგებს მასაც და მის მიერ მამასაც. საჭიროა შეწყნარება მართალთა და წინასწარმეტყველთა სახელით მართლისა და წინასწარმეტყველისა, ანუ იმიტომ, რომ ისინი მართალნი და წინასწარმეტყველნი არიან და არა მეფეთა წინაშე რამდენადმე პირველობისა და მათი შემწეობის გამო. მაგრამ უკეთუ ვინმე წინასწარმეტყველი მხოლოდ გარეგნულადაა, ხოლო საქმით - არა, შენ ისიც შეიწყნარე ვითარცა წინასწარმეტყველი, და ღმერთი სამაგიეროს ისე მოგაგებს, თითქოს მართლაცდა წინასწარმეტყველი შეგეწყნარებინოს, რადგანაც სიტყვები: სასყიდელი მართლისაჲ მიიღოს ამას ნიშნავს. შეიძლება სხვაგვარადაც გაიგო, სახელდობრ, რომ მართლად იწოდება ისიც, ვინც მართალს იწყნარებს და იმავე საზღაურს მიიღებს, რასაც...
...არა მისი გულისთვის უნდა აკეთო ის, რაც შენგან მოეთხოვება, არამედ იმის გულისთვის, ვისაც ემსახურება, რათა მისგან უხვი საზღაური მიიღო. ამიტომაც თქვა უფალმა: ვინც ერთს ამ მცირეთაგანს რამე უყო, ჩემთვის უყო, და „რომელმან შეიწყნაროს წინასწარმეტყუელი სახელად წინასწარმეტყუელისა, სასყიდელი წინასწარმეტყუელისაჲ მიიღოს" (). ნუთუ უფალი საზღაურს თავისი მსახურების ღირსებისა თუ სისუსტის პროპორციულად გაძლევს? არა, იგი შენი განწყობის შესაბამისად გაჯილდოვებს ან გმსჯის. და როგორც მათი მეშვეობით მიგებული პატივი დიდ კადნიერებას გვანიჭებს (რადგან იგი თავის თავზე მიიღებს იმას, რაც მისი მსახურებისთვის კეთდება), ასევე მათი უგულებელყოფაც ზეციდან დიდ სასჯელს მოგვივლენს. უფალი თავის თავზე მიიღებს როგორც პატივს, ისე შეურაცხყოფას. ამის ცოდნით, არასოდეს უგულებელვყოთ ღვთის მღვდელთა მიმართ მზრუნველობა. ამას ვამბობ, არა მხოლოდ მათთვის მზრუნველი, არამედ უფრო მეტად თქვენთვის, საყვარელნო, მზრუნველი, რადგან მსურს, ყველაფრის მეშვეობით სიკეთე შეიძინოთ. ნუთუ იმდენს აძლევ, რამდენსაც უფლისგან იღებ? რა მსახურებას აკეთებ? თუმცა ამ უმნიშვნელო და ამჟამინდელი ცხოვრებით შეზღუდული მსახურებისთვისაც შეგიძლია უხრწნელი ჯილდო და გამოუთქმელი სიკეთეები მიიღო.
5. მოთმინება განსაცდელში და...
...ირგვინით შემოსილი მეფე გამოუვალ მდგომარეობაში იყო — შიმშილის ტყვეობაში, ღარიბი ქვრივი, რომელმაც თავად ყველაფერი მოაკლდა, მუდმივ სიუხვეში ცხოვრობდა, რადგან წინასწარმეტყველი მიიღო. ამიტომ ქრისტემაც ბრძანა: „რომელმან შეიწყნაროს წინასწარმეტყუელი სახელად წინასწარმეტყუელისა, სასყიდელი წინასწარმეტყუელისაჲ მიიღოს" (). შენ გუშინ ნახე, რა სიკეთეების ღირსი გახდა მამამთავარი, დიდი გულმოდგინებით უხვი სტუმართმოყვარეობა რომ გამოიჩინა. შეხედე ახლა ამ სიდონელ ქვრივსაც, რომელმაც მოულოდნელად გამოუთქმელი სიმდიდრე შეიძინა, როცა წინასწარმეტყველის სიტყვამ, რომელსაც ცა ჰქონდა თავის ხელისუფლებაში, მისთვის ამოუწურავი გახადა მუჭა ფქვილი და რქა ზეთი.
7. მოწყალების ძალა და ზეციური საუნჯე
მაშ, მივბაძოთ მას ყველამ — მამაკაცებმაც და ქალებმაც! მე მინდოდა, წინასწარმეტყველის მოშურნეობისა და სათნოების მიბაძვისკენ აღგძრათ; მაგრამ ეს, ალბათ, თქვენს ძალებს აღემატება, — თუმცა ისიც ადამიანი იყო, ჩვენივე ხორცით შემოსილი, ჩვენივე ბუნებისა; მაგრამ ზეგარდმო მადლს იმისთვის ეღირსა, რომ მასზე დამოკიდებული ყველაფერი სიჭარბით გააკეთა და სათნოება ყველაზე მეტად შეიყვარა. მაშ, ჯერ ამ ქვრივს მაინც მივბაძოთ; შემდეგ კი, თანდათანობით, წინასწარმეტყველის მიბაძვამდეც მივალთ. მივბაძოთ მ...