სახარებაჲ მათესი 14:14

თ ა რ გ მ ა ნ ი: დაღაცათუ მათ ფრიადი აჩუენეს გულსმოდგინებაჲ ძიებისა მისისაჲ, არამედ მისნი იგი მისაგებელნი ფრიად უაღრეს და უზეშთაეს იყვნეს. ამისთჳსცა მიზეზად კურნებისა მის წყალობაჲ თქუა მახარებელმან, წყალობაჲ სახიერებისაჲ. და განკურნნა სნეულნი მათნი და არავისგან ძებნა სარწმუნოებაჲ. რამეთუ დატევებაჲ იგი ქალაქთა მათ-თაჲ და ძიებაჲ მისი და სიყმილისაცა უგულებელს-ყოფაჲ მის თანა ყოფისათჳს - ესე ყოველი სარწმუნოებასა მოასწავებდა. ამისთჳსცა ეგულების უფალსა გამოზრდაჲცა მათი, არამედ მიელის, რაჲთა სხუანი ევედრნენ მას და მოაჴსენონ საქმე ესე. რამეთუ, ვითარცა ზემო ვთქუ, არა ენება თავით თჳსით ზედამისლვაჲ სასწაულთა საქმედ, არამედ რაჲთა სხუათა მიერ იწოდებოდის. ხოლო არავინ ერისა მისგან მოაჴსენა მას ნაკლულევანებაჲ იგი საზრდელისაჲ, რამეთუ ერიდებოდეს ფრიად, რომელნი მაშინ მუნ იყვნეს. და არა იყო მუნ ურცხჳნოთა და გამომცდელთაგანი ვინმე, არამედ ესევი-თარნი შეკრებულ იყვნეს, რავდენნი წადიერებითა ხილვისა მისისაჲთა არცა თუ ჭამისათჳს ზრუნვიდეს. და მოწაფეთაცა არავე ჰრქუეს, თუ: გამოზარდე ერი ესე, რამეთუ არა აქუს ჭამადი; რამეთუ ჯერეთ უმეცარ იყვნეს. ამისთჳსცა ესრეთ იტყჳს...

13. ესმა რაჲ ესე იესუს, განეშორა მიერ ნავითა და წარვიდა უდაბნოსა ადგილსა თჳსაგან. - მიდის რა იესო იქიდან ჰეროდეს მიერ ჩადენილი მკვლელობის გამო, გვასწავლის, რომ საფრთხეში თავი აშკარად არც ჩვენ უნდა ჩავიგდოთ; ამასთან, მიდის იმიტომაც, რათა არ ეფიქრათ, რომ ხორცი მოჩვენებითად ჰქონდა შესხმული; რადგან უკეთუ ჰეროდე შეიპყრობდა და მის მოკვლას შეეცდებოდა, ხოლო თვითონ თავს საფრთხეს იმიტომაც გამოსტაცებდა, რომ ჟამი მისი სიკვდილისა ჯერ არ დამდგარიყო, არ ეფიქრათ მოჩვენება არისო. აი, ამიტომაც წარვიდა უდაბნოსა ადგილსა თჳსაგან, რათა იქ პურის სასწაული აღესრულებინა.

13-14. და ვითარცა ესმა ერსა მას, მისდევდეს მას მკჳრცხლ ქალაქებისაგან. და გამოვიდა იესუ და იხილა ერი მრავალი და შეეწყალნეს იგინი და განკურნა სნეულნი მათნი.- ხალხი რწმენას ამჟღაბნებს და განმარტოებულ იესოსთან მიდის, ამიტომაც, ვითარცა საზღაურს რწმენისათვის, კურნებას იღებს, და როცა მას, საკვების გარეშე, ფეხით მისდევს - ესეც რწმენისაგანაა.

15-16. და ვითარცა შემწუხრდა, მოუჴდეს მოწაფენი მისნი და ჰრქუეს მას: უდაბნო არს ადგილი ესე, და ჟამი გარდასრულ არს; განუტევე ერი ესე, რაჲთა წარვიდენ...