თ ა რ გ მ ა ნ ი: რაჲ არს „ყოველი“ იგი, რომელსა კუალადაგებს? ესე იგი არს, რომელსა პირველვე იტყოდა მალაქია წინაჲსწარმეტყუელი და თქუა: „აჰა ესერა მე მოგივლინო თქუენ ელია თეზბელი ვიდრე მოსლვადმდე დღისა უფლისა დიდისა და განჩინებულისა, რომელმან მოაქციოს გული მამისა ძისა. ნუუკუე მოვიდე და მოვსრა ქუეყანაჲ ერთბამად“. (მალ. 4, 5-6)
ჰხედავა უცთომელობასა საწინაჲსწარმეტყუელოჲსა მის სიტყჳსასა? ვინაჲთგან იოვანეს ელია უწოდა ქრისტემან ზიარებისათჳს მსახურებისა მათისა, რაჲთა არა ჰგონებდეს ვინ, თუ წინაჲსწარმეტყუელიცა იოვანეს-თჳს იტყჳს, ამისთჳს მამულიცა ქუეყანაჲ მისი თქუა: „ელია თეზბელი“, რამეთუ იოვანე არა თეზბელი იყო.
და კუალად სხუაცა სასწაული თქუა ელიაჲს მოსლვისაჲ: „ნუუკუე მოვიდე და მოვსრა ქუეყანაჲ ერთბამადო“. ამით სიტყჳთა მეორე იგი საშინელი მოსლვაჲ მისი მოასწავა, რამეთუ პირველსა მას მოსლვასა არა მოსრვად ქუეყანისა მოვიდა, ვითარცა თავადი იტყჳს, ვითარმედ: „არა მოავლინა ღმერთმან ძე თჳსი, რაჲთა დასაჯოს სოფელი, არამედ რაჲთა ცხონდეს სოფელი მის მიერ“.
ხოლო მეორესა მას მოსლვასა განსჯად და...