საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ 13:22

თარგმანი: უკუეთუ ამითვე სიტყჳთა ეძიებდე წიგნსა შინა მეფეთასა, არა გეპოოს სიტყუაჲ ესე დავითისათჳს, რომლითა ცხად არს, ვითარმედ საულის მიმართი იგი სიტყუაჲ სამოელისი უფლისა მიერი; ვითარმედ — "არა დაიმარხე მცნებაჲ ჩემი, რომელ გამცნო შენ უფალმან, ამისთჳს არა დაადგრეს მეფობაჲ შენი და იძიოს უფალმან თავისა თჳსისა კაცი გულისაებრ მისისა, და დაადგინოს იგი უფალმან მთავრად ერსა თჳსსა ზედა, რამეთუ შენ არა დაიმარხე რაოდენი გამცნო შენ უფალმან" (1 მეფ. 13:13-14) ესე სიტყუანი მცირედ-რე შეცვალებულითა სიტყჳთა და მითვე ძალითა თქუნა აქა მოციქულმან.

...მკჳდრობითა, შემოსილი ხალენითა? და ამის ყოვლისა შემდგომად ქმნნა სასწაულნი; კუალად, იობისი რომელი სასწაული იხილა ეშმაკმან და განკჳრდა? სასწაული არცა ერთი, არამედ მოქალაქობაჲ საღმრთოჲ და მოთმინებაჲ ფრიადი; დავით რომელი სასწაული ქმნა სიჭაბუკესა თჳსსა, ოდეს თქუა უფალმან: „ვპოე დავით, ძე იესესი, კაცი გულითადი ჩემი?“ (საქმე 13,22); (შდრ. 1 მეფ. 16, 1,12) აბრაჰამ და ისაკ და იაკობ რომელნი მკუდარნი აღადგინნეს, რომელი კეთროანი განწმიდეს? არა უწყითა, რამეთუ სასწაულნი, უკუეთუ არა ფრთხილ იყოს მოქმედი მათი, დიდად ავნებენ, ვი-თარცა მრავალთა შეემთხჳა კორინთეს შინა და ჰრომეს? ამისთჳს სიმონ განვარდა, ამისთჳს, რომელმან-იგი ჰრქუა უფალსა: „მიგდევდე შენ“, (ლუკ. 9,57) არა შეწყნარებულ იქმნა, რამეთუ ცუდადმზუაობრობისათჳს და საჴმართმოყუარებისა ეძიებდეს იგინი სასწაულთა. ამისთჳს, უფალი მოწაფეთა რაჲ ასწავლიდა, არა ჰრქუა, თუ: ყვენით სასწაულნი, რაჲთა იხილონ კაცთა, არამედ: „ეგრეთ ბრწყინევდინო ნათელი თქუენი წინაშე კაცთა, რაჲთა იხილნენ კეთილნი საქმენი თქუენნი და ადიდებდენ მამასა თქუენსა ზეცა-თასა“. (მათ. 5,16) და პეტრეს არა ჰრქუა: უკუეთუ გიყუარ მე, იქმოდე სასწაულთა, არამედ: „მწყსიდიო ცხოვართა ჩემთა“....