საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ 16:2

თარგმანი: დერბე არს ციხე ისავრიაჲსაჲ, აღშენებული კაცთა მიერ ლტოლვილთა სიყმილისაგან, რომელნი იზარდებოდეს მწუერვალთაგან ხეთაჲსა, ხოლო უკუანაჲსკნელ აღეშენა იგი ქალაქად კაცთა მიერ ლუკაონელთა. და ლუსტრაჲ არს სოფელი იკონიაჲსაჲ, ხოლო იკონიაჲ — ქალაქი ლუკაონიაჲსაჲ, საზღვართა ზედა ტავროჲსათა, შორის კაბადუკიისა და ლუკაონისა კილიკიაჲთ კერძო ტრახონიტისა. აქა ლუსტრას შინა იპოვა ტიმოთე, ძე დედაკაცისა ჰურიისა, ქრისტეს სარწმუნოებად მოსრულისაჲ და მამისა წარმართისაჲ. იხილე, ვითარ დაეჴსნნეს ჰურიათა წესნი შჯულისანი , მაყენებელნი მითხოვად წარმართთა. ხოლო ტიმოთე წამებულ იყო სათნოებისათჳს ყოველთაგან ლუსტრელთა და იკონიელთა მორწმუნეთა, და დედასა მისსა თჳთ პავლე ეწამების, მიუწერდეს რაჲ ტიმოთეს, ვითარმედ: "მომეჴსენების შეუორგულებელი სარწმუნოებაჲ შენი, რომელმან დაიმკჳდრა პირველად დედის დედისა შენისა ლოიდის თანა და დედისა შენისა ევნიკის თანა, და მრწამს, ვითარმედ შენ თანაცა" (2 ტიმ. 1:5). ცხად არს, ვითარმედ დედულნი ტიმოთესნი ნათესავით ჰურიანი იყვნეს, ხოლო დედაჲ, და დედის დედაჲ — მორწმუნენი ქრისტესნი, და ამათგან იშვა ტიმოთე...

შესავალი 1 ტიმოთეს ეპისტოლისადმი.

1. ტიმოთეს სათნოება და მოძღვრად განწესება

მოციქულის მოწაფეთაგან ერთი ტიმოთეც იყო. ლუკაც მოწმობს, რომ იგი საკვირველი ჭაბუკი იყო, „რომელი იწამებოდა ლუსტრელთაგან და იკონიელთა ძმათა“ (საქმ 16:2). იგი ერთდროულად მოწაფეც გახდა და მოძღვარიც. იმდენად ფრიად გონიერი იყო, რომ, როცა უსმენდა პავლეს, რომელიც წინადაცვეთის გარეშე ქადაგებდა, და შეიტყო, რომ სწორედ ამის გამო პავლე პეტრესაც წინ აღუდგა, არჩია არა მხოლოდ საწინააღმდეგო არ ექადაგა, არამედ თვითონაც განეცადა წინადაცვეთა; რადგან, როგორც წერილი ამბობს, „წინა-დასცჳთა მას“ (საქმ 16:3) ასეთ ასაკში. ამგვარად პავლემ მას მთელი განგებულება მიანდო. ამრიგად, პავლეს ტიმოთესადმი მხურვალე სიყვარულიც საკმარისი იყო იმის საჩვენებლად, თუ როგორი კაცი იყო იგი. რადგან სხვაგანაც ტიმოთეს უმოწმებს, როცა წერს და ამბობს: „ხოლო გამოცდილებაჲ იგი მისი იცით, რამეთუ ვითარცა მამასა შვილმან, ეგრე ჰმონა ჩემ თანა სახარებასა მას“ (ფილიპ 2:22); და კორინთე...