საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ 9:36

თარგმანი: იოპე არს ქალაქი ფინიკიისა და პალესტინისაჲ, რამეთუ პალესტინესაცა ფინიკია უწოდიან. ხოლო ეწოდა მას იოპე მოსახელედ იოპპისა, რომელი იყო ასული ეულოჲსი და ცოლი კიფეოჲსი, რომელმან პირველად აღაშენა იოპე და მეფობდა მას შინა. ამას იოპესა შინა იყო დედაკაცი დამოწაფებული. ცხად არს, ვითარმედ დედათამდეცა მიიწია სახელი მოციქულთა მოწფობისაჲ, რომელნი ოდენ იყვნიან საღმრთოდ მოსწრაფე და ღირს, ვითარ-ესე აწ ტაბითას მოსწრაფებისათჳს მისისა ეწოდა ქურციკ, რამეთუ, ვითარ-იგი ქურციკი ნადირთა შორის, ეგრეთვე ესე კაცთა შორის უმახჳლეს რბიოდა გზასა ღმრთისმსახურებისასა, აღსავსედ მოწყა-ლებითა და ყოვლითავე საქმითა სათნოებისაჲთა.

...ლო, არამედ თვით გამოცდილებიდან შეიტყვე, თუ როგორ სძლია მოწყალების ძალამ სიკვდილის ძალსაც. იყო ერთი ქალი — ტაბითა, სახელი, რომელიც თარგმანით ნიშნავს „ქურციკს"; ის ყოველდღე მხოლოდ იმას აკეთებდა, რომ მოწყალებას გასცემდა, და ამით სიმდიდრეს იკრებდა; წერილის თანახმად, ქვრივებს მოსავდა, სხვა ყოველგვარ დახმარებასაც უწევდა (საქმ 9:36). მოხდა ისე, რომ ავად გახდა და მოკვდა. ახლა ნახე, საყვარელო, როგორ მიაგეს მის მიერ შეწყალებულებმა და შემოსილებმა თავიანთ კეთილმყოფელს: მოციქულს მიუდგნენ, წერილის თანახმად, თვით სამოსელსა და ყოველივეს უჩვენებდნენ, რასაც ქურციკი ცოცხალი რომ იყო, მათთვის აკეთებდა; თავიანთ მკვებავს უკან მოუხმობდნენ ცრემლით და ამით მოციქულს თანალმობისკენ ხრიდნენ. რა მოიმოქმედა ნეტარმა პეტრემ? „მოიდრიკნა მუჴლნი, — ნათქვამია, — და ილოცა. და მოექცა გუამსა მას და ჰრქუა: ტაბითა, აღდეგ. და მან მეყსეულად აღიხილნა თუალნი თჳსნი და, იხილა რაჲ პეტრე, წარმოჯდა. ხოლო მან მისცა მას ჴელი და აღადგინა იგი და მოუწოდა წმიდათა მათ და ქურივთა და წარუდგინა იგი ცოცხალი" (საქმ 9:40–41). ხედავ მოციქულის ძალას, უფრო კი — მასში მოქმედი უფლის ძალას? ხედავ, ამ ცხოვრებაშიც რა მოსაგებელი იყო ქვრივებისთვის გაწეული კეთილმოქმედებისათვის? და კი რა გაუკეთა მან ქვრივებს იმდენად, რა...

...დგომად სიკუდილისა რად შეჰმოსთ სამოსელთა მრავალსასყიდლისათა და ოქროსა და ვეცხლსა?

დავსცხრეთ ამის ამაოებისაგან და შევხჳოთ ჯერისაებრ წარსრული და ვყოთ მათთჳს მოწყალებაჲ, წარვავლინოთ მათ თანა თანამავალი კეთილი, რამეთუ ესე არს, რომელი იჴსნის სულსა ტანჯვისაგან. ამან მკუდარნიცა აღადგინნა, ვითარცა-იგი ტაბითა, (შდრ. საქმე 9,36-41) ესევითარნი სახუეველნი კეთილ არიან. უკუეთუ ესრეთ დავიმარხნეთ, კეთილად და ბრწყინვალედ ვიყვნეთ ჟამსა მას აღდგომისასა, ხოლო უკუეთუ ჴორცნი შევამკვნეთ და სული არა ვიღუაწოთ, მრავალი ბოროტი მაშინ მოიწიოს ჩუენ ზედა და ფრიადი უშუერებაჲ, რამეთუ არამცირედი ბოროტი არს, რაჟამს სული შიშუელ იყოს სათნოებათაგან. იგი შევამკოთ ყოველთა დღეთა ცხორებისა ჩუენისათა. და უკუეთუ აქა უდებ ვიქმნნეთ, ჟამსა აღსასრულისასა ვისწრაფოთ ქმნად მოწყალებისა, რაჲთა ესრეთ ვპოვოთ კადნიერებაჲ წინაშე უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტჱსა, რომლისაჲ არს დიდებაჲ თანა მამით და სულით წმიდითურთ აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამენ.