წინასწარმეტყველება ესაიასი 1:17

ძველისა სჯულისა წინასწარმეტყველი ისაია პირველსავე თავსა წიგნისა თვისისასა პირისაგან ღვთისა აყვედრებდა ებრაელთა უსჯულოებასა მათსა და მრავალთა ცუდთა საქმეთა, და გამოუცხადებდა მათ დიდსა მრისხანებასა და სასჯელსა ღვთისასა. სხვათა მწარეთა საყვედურთა შორის იგი ეტყოდა მათ სიტყვათა, რომლითა ჩვენ ვიწყეთ უბნობა ესე: მარხვა, და უქმობა, და დღესასწაულნი თქვენნი სძულან სულსა ჩემსა, მექმენინ მე სიმაძღრედ, არღარა მერმე ულხინო ცოდვათა თქვენთა; საშინელ არს სიტყვა ესე, ძმანო ქრისტიანენო! რისთვის განურისხდა ღმერთი ებრაელთა ეგზომად, რომელ მოსძულდა მათნი დღესასწაულნი და უქმენი და არღარა სურდა მიღება მათგან მსხვერპლისა? თუ სხვაში იყვნენ ებრაელნი დამნაშავენი, დღესასწაულობითა და მარხვითა მაინც ასრულებდნენ ნებასა ღვთისასა, ვინაითგან თვით ღმერთმან დაუწესა რომელნიმე დღენი დღესასწაულად მათდა, მართალია, ძმანო ქრისტიანენო, დღესასწაულთა, მსხვერპლის შეწირვათა ებრაელნი აღსრულებენ ბრძანებისამებრ ღვთისა, კანონიერად სიმარჯვით, გარნა ვინაითგან ყოველნი სხვანი მცნებანი Bღვთისანი დაივიწყეს მათ, ცხოვრება და ყოფაქცევა მათი იყო ცუდ და უმართლო, ამისთვის ღმერთმან დღესასწაულნიც და...

...დგან იმას, ვისაც წყალობა სჭირდება, დუმილი და ზეცისაკენ თავის აწევაც კი მართებს; ხოლო კადნიერების მქონე მრავლადაც მეტყველებს. მაგრამ რას ამბობს? „უსაჯეთ ობოლსა“ და მდაბალსა, „და განამართლეთ ქურივი“, და „ისწავეთ კეთილსა ქმნაჲ“ (ესაია 1:17). ასე შევძლებთ, რომ შესმენილნი ვიყოთ, თუნდაც ხელები ქვემოთ გვქონდეს, თუნდაც არ ვლაპარაკობდეთ და არც ვითხოვდეთ. ამას, მაშ, მივბაძოთ, რათა ჩვენთვის აღთქმულ სიკეთეებს ვეწიოთ.

ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მადლითა და კაცთმოყვარეობით, რომლის თანა მამასა, სულიწმიდითურთ, დიდება, ძალა, პატივი, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.

სათარგმნო შენიშვნები

1. ძველი ქართული ბიბლიური ტექსტი ამ მუხლისთვის კორპუსში არ მოიძებნა; ციტატა ბერძნულიდან არის ნათარგმნი. ↩

...მრავალნი ასეთნი ეკლესიათა შუაგულშიც არიან, მაგრამ დაფარულად. ნუ უგულებელვყოფთ მათ იმის გამო, რომ სახლებში მიმოდიან, ან მოედანზე გამოდიან, ან წინამდგომნი არიან. ესეც ღმერთმა ბრძანა; რადგან ამბობს: „უსაჯეთ ობოლსა და განამართლეთ ქურივი“ (ესაია 1:17). სათნოების გზები მრავალია, ისევე როგორც მარგალიტთა შორისაც დიდია სხვაობა: თუმცა ყველანი მარგალიტებად იწოდებიან, ერთი ბრწყინვალეა და ყოველი მხრიდან მრგვალი, სხვას კი ეს მშვენიერება არა აქვს, მაგრამ სხვა მშვენიერება აქვს. რომელი-ღა არის ეს? როგორც მარჯანს, თითქოს რომელიმე ხელოვნებით, წაგრძელებული მოხაზულობა აქვს, გამოკვეთილი კუთხეები და თეთრ ფერზე სხვა, უფრო საამო იერი, ხოლო მწვანე ყოველ სიმწვანეზე ბევრად საამოა; ერთი ლამაზად შეფერილს სისხლის ყვავილოვან ელფერს სძენს, მეორე ზღვაზე უფრო ლურჯია, სხვა ძოწეულზე უფრო ბრწყინვალე; და კიდევ ათას სხვასაც იპოვიდა კაცი, რომლებიც ფერადოვნებით ყვავილებს ეჯიბრებიან ან მზის ფერებს უტოლდებიან; ასეთნი არიან წმიდანებიც: ზოგნი საკუთარ თავს წვრთნიან, ზოგნი კი ეკლესიებსაც....