ძველისა სჯულისა წინასწარმეტყველი ისაია პირველსავე თავსა წიგნისა თვისისასა პირისაგან ღვთისა აყვედრებდა ებრაელთა უსჯულოებასა მათსა და მრავალთა ცუდთა საქმეთა, და გამოუცხადებდა მათ დიდსა მრისხანებასა და სასჯელსა ღვთისასა. სხვათა მწარეთა საყვედურთა შორის იგი ეტყოდა მათ სიტყვათა, რომლითა ჩვენ ვიწყეთ უბნობა ესე: მარხვა, და უქმობა, და დღესასწაულნი თქვენნი სძულან სულსა ჩემსა, მექმენინ მე სიმაძღრედ, არღარა მერმე ულხინო ცოდვათა თქვენთა; საშინელ არს სიტყვა ესე, ძმანო ქრისტიანენო! რისთვის განურისხდა ღმერთი ებრაელთა ეგზომად, რომელ მოსძულდა მათნი დღესასწაულნი და უქმენი და არღარა სურდა მიღება მათგან მსხვერპლისა? თუ სხვაში იყვნენ ებრაელნი დამნაშავენი, დღესასწაულობითა და მარხვითა მაინც ასრულებდნენ ნებასა ღვთისასა, ვინაითგან თვით ღმერთმან დაუწესა რომელნიმე დღენი დღესასწაულად მათდა, მართალია, ძმანო ქრისტიანენო, დღესასწაულთა, მსხვერპლის შეწირვათა ებრაელნი აღსრულებენ ბრძანებისამებრ ღვთისა, კანონიერად სიმარჯვით, გარნა ვინაითგან ყოველნი სხვანი მცნებანი Bღვთისანი დაივიწყეს მათ, ცხოვრება და ყოფაქცევა მათი იყო ცუდ და უმართლო, ამისთვის ღმერთმან დღესასწაულნიც და...
წინასწარმეტყველება ესაიასი 1:16
..., სამგზის შთაყოფითა მას შინა, სახელსა ზედა მამისა და მისა და სულისა წმიდისასა, რომელი-ესეცა აღთქუმით მოცემულ არს ჩუენდა წინაჲსწარმეტყუელთა მიერ, რომელნი-იგი პირველ მრავალთა წელთა მოასწავებდეს ნათლისღებასა, ვითარ-იგი ჴმობს: "განიბანენით, განიწმიდენით" ().
მოციქულისაჲ: და არა ხოლო ესე, არამედ რებეკასცა ერთისაგან საწოლისა ესუა ისაკ მამისა ჩუენისა; რამეთუ არღასადა შობილ იყვნეს, არცა ექმნა რაჲ კეთილი გინა ბოროტი, — რაჲთა რჩევით წინა-განმზადებაჲ იგი ღმრთისაჲ ეგოს (9,10-11).
თარგმანი: ვინაჲთგან დიდ არს საქმე ესე ჰურიათა განყრისა და წარმართთა შემოყვანებისაჲ, ამისთჳს მრავალნი სახენი შემოჰქონან, და იტყჳს, ვითარმედ: "არა ხოლო ესე". რომელი "ესე"? — ცხად არს, ვითარმედ არა ხოლო ისაკისსა მას კმა-იყოფს სახესა, ვითარ მისგან ხოლო ეწოდა აბრაჰამს ნათესავად, დაღათუ სხუანიცა ესხნეს შვილნი აგარისგან და ქეტტორაჲსგან. რამეთუ ამისთჳს ნუუკუე და თქუას ვინმე, ვითარმედ სხჳსა და სხჳსაგან იყვნეს. გარნა რაჲ სთქუა რებეკაჲსთჳს, რომლისა მისვე და ერთისა საშოჲსა და საწოლისა ძმანი მარჩბივნი არა ორნივე სათნო-იჩინნა ღმერთმან, პირველ შობისა და პირველ ქმნადმდე კეთილისა გინა ბოროტისა. რაჲსათჳს-მე? - არამედ წინაჲსწ...
...და თქუა, ვითარმედ: „თქუენ წმიდა ხართ სიტყჳსა მისთჳს, რომელი გარქუ თქუენ“, ესე იგი არს, ვითარმედ: ამის სიტყჳსა მიერ განწმედაჲ მიგიღებიეს, ნათელი შეგიწყნარებიეს და საცთურისა მისგან ჰურიათაჲსა განთავისუფლებულ ხართ, ვითარცა წინაჲსწარმეტყუელი იტყჳს: „განიბანენით, განიწმიდენით, მოისპეთ უკე-თურებაჲ სულთაგან თქუენთა“. და ვინაჲთგან მათცა ყოველი ბოროტი მოესპო სულთაგან მათთა და წრფელითა გონებითა იყვნეს მის თანა, ამისთჳს იტყჳს, ვითარმედ: განბანილი სიტყჳსაებრ წინაჲსწარმეტყუელისა წმიდა არს; რამეთუ მუნ არა თუ განბანასა წყლისასა იტყოდა, რომელსა-იგი ჰურიანი იქმოდეს, არამედ განწმედასა გონებისასა.
სწავლაჲ ო სიმართლისათჳს
ვიქმნნეთ უკუე ჩუენცა წმიდა, ვისწაოთ ქმნაჲ კეთილისაჲ. ხოლო რაჲ არს კეთილი? შჯაჲ ობლისაჲ და განმართლებაჲ ქურივისაჲ, რამეთუ დიდ არს წერილთა შინა სიტყუაჲ ესე ობოლთა და ქურივთაჲ, და ჩუენ არა დიდად გუაქუს იგი. რამეთუ იხილეთ, ვითარი არს მადლი მისი, რამეთუ იტყჳს, ვითარმედ: „უკუეთუ იყვნენ ცოდვანი თქუენნი, ვითარცა მეწამულნი, ვითარცა თოვლი განვასპეტაკო; და უკუეთუ იყვნენ, ვითარცა ღებილნი, ვითარცა მატყლი განვასპეტაკო“. ამისთჳს უკუე ვისწრაფოთ ჴელის-აღპყრობად ობოლთა და ქურივთა, რამეთუ არამცირედი ძ...