...ნუ ვიფიქრებთ, მაშასადამე, რომ ეს სიმკაცრისა და სისასტიკის საქმეა, არამედ წყალობისა, დიდი კაცთმოყვარეობისა, მზრუნველობისა და ჩვენდამი სიყვარულისა. იონას შემთხვევაში დაქცევით რომ არ დამუქრებულიყო, დაქცევა არ შეჩერდებოდა; რომ არ ეთქვა: „ნინევი დაიქცეს“ (), ნინევი არ დადგებოდა; გეენია რომ არ დამუქრებულიყო, ყველანი გეენიაში ჩავვარდებოდით; ცეცხლი რომ არ დამუქრებულიყო, ვერავინ გაექცეოდა ცეცხლს. ღმერთი იმის საპირისპიროს ამბობს, რისი გაკეთებაც სურს, რათა გააკეთოს ის, რაც სურს. ის ამბობს: „არა მნებავს მე სიკუდილი უთნოჲსაჲ“ (), და მაინც სიკვდილს ახსენებს, რათა ცოდვილი სიკვდილში არ ჩააგდოს; ეს მხოლოდ სიტყვით არ უთქვამს, საქმითაც აჩვენებს, რათა გავექცეთ.
ხოლო რათა ვინმემ არ იფიქროს, რომ ეს მხოლოდ მუქარაა და სინამდვილეში არ არსებობს, აქ მომხდარი ამბებით ეს ნათელი გახადა. ან განა არ გგონია, რომ წარღვნა გეენიის სიმბოლოა, სრული დაღუპვისა და ცეცხლის წვიმისა?...