წინასწარმეტყველება ოსესი 12:10

...ისუფლებს მთელ ადამიანურ ბუნებას, ცხონებისკენ მოიყვანს.

მაგრამ მაშინ, რადგან დასაწყისისა და წინამომზადების დრო იყო, ყოველ მამამთავარს ხილულ სახით ეცხადებოდა და, როგორც თავად ამბობს წინასწარმეტყველის მიერ: „და ვთქუა წინაწარმეტყველთა მიმართ, და მე ხილვანი განვამრავლენ, ჴელსა შორის წინაწარ-მეტყუელთასა ვემსგავსე" (ოს 12:10). ხოლო, როცა კეთილინება მონის ხატი მიეღო და ჩვენი პირმშო გამხდარიყო, ხორცი შეიმოსა — არა ხილვით, არა სახით, არამედ ჭეშმარიტად. ამისთვის ინება ჩვენი ყველა მდგომარეობა გაევლო: დედაკაცისგან შობილიყო, ჩვილი ყოფილიყო, სახვევებით შეხვეულიყო, რძით კვებილიყო და ყველაფერი სხვა განეცადა, რათა განგებულების ჭეშმარიტება დაემტკიცებინა და ერეტიკოსთა პირი დაეხშო. ამისთვის ნავშიც იძინებს, მოგზაურობს, იღლება, ადამიანურ ყოველივეს ითმენს, რათა საქმით ყველა დაარწმუნოს თავის განკაცებაში. ამისთვის სამსჯავროს წინაშე დგას, ჯვარზე ეცმება და ყველაზე სამარცხვინო სიკვდილს იღებს და საფლავში იწვება, რათა განგებულების საქმე ყველასთვის ცხადი ყოფილიყო. ხოლო თუ ჭეშმარიტად არ მიიღო ჩვენი ხორცი, მაშინ არც ჯვარს ეცვა, არც მოკვდა, არც დაიმარხა, არც აღდგა; თუკი არ აღდგა, მაშინ განგებულების მთელი სწავლება დაინგრევა. ხედავ, რა სისულელეში ვარდებიან ადამიანები, რომლებსაც...

...ლვა. კაცთმოყვარე, ბრძენი, გამომგონებელი და ადამიანურ ბუნებასთან შემწყნარებელი უფალი ჩვენი თავს ეჩვენება მათ, ვინც ამისთვის ღირსეულადაა მომზადებული. და ამას წინასწარმეტყველის პირით ამჟღავნებს, რომ ამბობს: „და ვთქუა წინაწარმეტყველთა მიმართ, და მე ხილვანი განვამრავლენ, ჴელსა შორის წინაწარ-მეტყუელთასა ვემსგავსე" (ოსე 12:10). მაგალითად, ესაიამ მჯდომარედ იხილა იგი, მაგრამ ჯდომა ღვთისთვის შეუფერებელია, რადგან ღმერთი არ ზის; და როგორ შეიძლება ეს უსხეულო და მოუღალავი არსებისთვის? კვლავ, დანიელმა იგი „ძუელ დღეთად" იხილა (დან 7:22); ზაქარიამ სხვაგვარად იხილა (ზაქ 1); ეზეკიელმა კვლავ სხვაგვარად (ეზეკ 1; ეზეკ 2). სწორედ ამიტომ ღმერთმაც თქვა: „მე ხილვანი განვამრავლენ", ანუ ესე თუ ისე ვეჩვენებოდი, თითოეულის ღირსებისამებრ. ასევე ახლაც, სახიერმა უფალმა, რადგან თავადვე გამოიწვია მართალი თავისი სახლიდან და უბრძანა, უცხო ქვეყანაში წასულიყო, ხოლო ის, მისვლის შემდეგ, ადგილიდან ადგილზე დადიოდა, როგორც მოხეტიალე და უცხო (რადგან იქ ჯერ კიდევ ქანაანელები ცხოვრობდნენ), და ეძებდა, სადმე დამკვიდრებულიყო, — სახიერმა უფალმა, სურდა რა ნუგეშისცემა და მისი მოშურნეობის გამხნევება, რათა არ დაუძლურებულიყო და არ შეერყია რწმენა მისთვის მ...