1 იოანე 4:8

თარგმანი: რომლითაცა სახითა სათნოებისაჲთა ვემსგავსნეთ ღმერთსა, ნაშობ მისსა გუეწოდების, და მეცნიერებასა სიტყჳთსა და აღსაარებითსა საქმითი მორჩილებაჲ მცნებათა მისთაჲ საძიებელ იქმნების. ხოლო უფროჲს ყოველთა ურთიერთას სიყუარულითა ვემსგავსებით მას, რომელსა-იგი სიყუარულ უწოდიან უფროჲს ყოვლისა სახელისა, მისდა განკუთნვილისა. გარნა ამიერ გჳჴმს ფრიადი კრძალულებისა ქონებაჲ, რაჲთა არა მტყუარ ანუ საეშმაკო იყოს სიყუარული ჩუენი, ვითარ-იგი არს ბოროტებასა ზედა შეთქუმულთა მოყუასთაჲ, არამედ ყოვლითურთ წმიდად და უბიწოდ ჯერ-არს დამარხვაჲ სიყუარულისაჲ, შეუხებელად ყოვლისაგან სივერაგისა და მზაკუვარებისა, რაჲთა, ვითარცა შვილნი ღმრთისანი და ძმანი, შობილნი წმიდისა ემბაზისანი, ესრეთ ვიყუარებოდით ურთიერთას.

...სტესი დღესასწაულია სიხარულისა. სიხარული, უპირველეს ყოვლისა, მოიცავს ჩვენს გულებს და ჩვენც, ამ გრძნობით გაბრწყინვებულნი, სულ სხვანაირად აღვიქვამთ სამყაროს, რადგან ეს სიხარული არამიწიერი სიყვარულიდან მომდინარეობს, რომლის უშრეტი წყარო უფალი ბრძანდება, ამიტომაც წერს წმიდა იოანე ღვთისმეტყველი: „ღმერთი სიყუარული არს“ (1 იოანე 4,8).

ჩვენ რეალურად უნდა აღვიქვათ სამყარო, მაგრამ ეს ხედვა, აუცილებლად, სიყვარულით უნდა იყოს გამსჭვალული, რადგან თვით სამყარო მთელი თავისი არსით ღვთაებრივი სიყვარულის ნაყოფია.

ცნობილი ფილოსოფოსი ი. პავლოვი წერდა: „ცხოვრება მკვეთრად გამოყოფს ადამიანთა ორ ძირითად სახეს: მხატვრებს და მოაზროვნეთ. მათ შორის დიდი განსხვავებაა. მხატვრები სრულად, მთლიანად, ყოველგვარი დანაწილებისა და ჩამონაჭრების გარეშე იწოვენ სინამდვილეს. მოაზროვნენი კი - ყოფენ, აცალკევებენ მას და შემდეგ ამ ნაწილებს აერთებენ და ცდილობენ ასეთი სინამდვილე ხელახლა გააცოცხლონ“ (ტ. 3. გვ. 213, 1951 წ.). როგორც ერთი, ისე მეორე მხარისათვის აუცილებელია სიყვარულით ცხოვრება.

ადამიანი და საერთოდ ყოველი ხილული თუ უხილავი, - ღვთის ქმნილებაა. ამიტომაც ვალდებულნი ვართ სულიერი თვალით მოვიძიოთ და დავინახოთ შემოქმედი ჩვენი და მივსდიოთ მას.

წმ. ირინეოსი გვარიგებს, არ შევეწინააღმდეგოთ ღვთ...